ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ, Ο ΤΥΠΟΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ... Ήδη, από τη δεκαετία του '80, έβλεπα στις ΗΠΑ το εξής παράδοξο: Ο πολύς κόσμος είχε μείνει με την εντύπωση ότι ο Τύπος και ειδικά οι μεγάλες εφημερίδες...
ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ, Ο ΤΥΠΟΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ... Ήδη, από τη δεκαετία του '80, έβλεπα στις ΗΠΑ το εξής παράδοξο: Ο πολύς κόσμος είχε μείνει με την εντύπωση ότι ο Τύπος και ειδικά οι μεγάλες εφημερίδες, ήταν υπό τον έλεγχο του Εβραϊκού λόμπι, μια και πολλοί διάσημοι δημοσιογράφοι εκείνης της εποχής, όπως και γνωστοί ιδιοκτήτες ΜΜΕ, είχαν Εβραϊκό θρήσκευμα.
Αυτό ως ένα σημείο είχε ένα ψήγμα αλήθειας, αλλά η κατάσταση μεταβαλλόταν γοργά, με την ακραία Χριστιανική Δεξιά του Νότου να ασκεί μεγάλες πιέσεις στα φιλελεύθερα ΜΜΕ, μέσω των διαφημιστικών εταιρειών, στρέφοντάς τα προς τον συντηρητισμό ή την απαξίωση.
Έτσι, είχες υπερσυντηρητικούς δεξιούς, αφενός να ελέγχουν τα ΜΜΕ, αφετέρου να σκούζουν ότι τα ΜΜΕ ήταν υπό τον έλεγχο των "Liberal Jews". Η κατάσταση πήγε στα άκρα όταν ο Rupert Murdoch "μάζεψε όλο το χαρτί" στο χώρο του Τύπου, αφήνοντας ελάχιστες εφημερίδες να κινούνται στον φιλελεύθερο χώρο.
Παρόλα αυτά, αν μιλήσεις με κάποιον οπαδό του Ντόναλντ, θα εξακολουθήσει να σου λέει ότι οι Εβραίοι αριστεροί ελέγχουν τον Τύπο.
Κάτι αντίστοιχο συνέβη και στην Ελλάδα, ιδίως μετά την Κρίση, όταν δεκάδες εφημερίδες δεν άντεξαν τις οικονομικές πιέσεις και έκλεισαν.
Τότε βρέθηκαν αυτόκλητοι "σωτήρες", όπως ο Κοττάκης, ο Ιβάν, ο Βαγγέλαρος, ο Μελισσανίδης και κάποιοι μικρότεροι, που ανέλαβαν τον έλεγχο του ημερήσιου τύπου, τόσο του έντυπου, όσο και του ηλεκτρονικού.
Έτσι έχουμε φτάσει, διάφοροι ισχυροί επιχειρηματίες που δεν είχαν τα προσδοκώμενα κέρδη από μπίζνες με την κυβέρνηση του Μητσοτάκη, να έχουν αφρίσει, βλέποντας ότι το ΚΠΣ δεν μπήκε σούμπιτο στις τσέπες τους και να προσπαθούν να στηρίξουν κάθε αποτυχημένο παρτάλι που είχε μια αναγνωρισιμότητα στο παρελθόν, ή κάθε "νέο πρόσωπο" που θεωρούν (ή ξέρουν) ότι μπορούν να ελέγξουν αποτελεσματικότερα.
Βάλλουν πανταχόθεν, και από Δεξιά (Κοττάκης) και από Αριστερά (Μαρινάκης και Ιβάν), αλλά και από Ρωσία μεριά, με έναν εσμό σφουγγοκωλάριων "δημοσιογράφων" που εκτελούν συμβόλαια και το βλέπουμε σε ΚΑΘΕ ΘΕΜΑ που συνθέτει την πολιτική ζωή της χώρας.
Και την ίδια στιγμή, ακούμε τα ναυάγια της Αριστεράς να ωρύονται καθημερινά, ότι η Κυβέρνηση "ελέγχει τον Τύπο", πράγμα που πράττουν κατ' αποκλειστικότητα οι ίδιοι.
Όταν δε βρουν κάποιους δημοσιογράφους ή μέσα που δεν συμμετέχουν σε αυτό τον κανιβαλισμό (Ζαχαρός, Πορτοσάλτε, Βενιέρης, Μουμτζής, κλπ), τότε τους κολλάνε τη ρετσινιά του "Κουλομάχου", του "γλείφτη της Κυβέρνησης" και του "Φασίστα". Θα έδινα στους "ιδιοκτήτες" αυτούς μια συμβουλή: Όσο προβάλλουν πολλά και διάφορα άτομα που έχουν στραφεί κατά της Κυβέρνησης, καταφέρνουν ΜΟΝΟ να προκαλούν πολυδιάσπαση στην Αντιπολίτευση και η δουλίτσα τους ΔΕΝ θα γίνει, στο τέλος.
Νάνους θα παράγουν, όχι σοβαρές εναλλακτικές... Εάν σηκωνόταν ποτέ ο Γιόζεφ Γκέμπελς από τον τάφο του, θα ήταν περήφανος για τους επιγόνους του.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους