Αυτές τις μέρες, διαβάζοντας Ιστορία για τις σπουδές μου στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό, σκέφτομαι πιο συχνά πόσα χρειάζεται ν’ αναζητήσει κανείς για να κατανοήσει κάτι που συνέβη. Τι προηγήθηκε, ποιες...
Αυτές τις μέρες, διαβάζοντας Ιστορία για τις σπουδές μου στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό, σκέφτομαι πιο συχνά πόσα χρειάζεται ν’ αναζητήσει κανείς για να κατανοήσει κάτι που συνέβη.
Τι προηγήθηκε, ποιες συνθήκες το διαμόρφωσαν, ποιος το αφηγήθηκε και πόσες φωνές πιθανόν δεν έφτασαν ως εκείνον.
Έπειτα, το συγκρίνω με το σήμερα.
Πόσο λίγο αναζητά κάποιος όλα τα παραπάνω στους ανθρώπους δίπλα του.
Πόσο γρήγορα η εντύπωση γίνεται συμπέρασμα κι εκείνο μια βεβαιότητα που μεταφέρεται από στόμα σε στόμα.
Όσο διαβάζω και γράφω, τόσο περισσότερο εκτιμώ τον δισταγμό πριν από την κρίση.
Μου μαθαίνει ν’ αφήνω πάντα περιθώριο να υπάρχει κάτι που αγνοώ.
Ο άλλος, ο κάθε άλλος, συνεχίζεται κι εκεί όπου η γνώση μου γι’ αυτόν σταματά. Και το αντίστροφο. Είμαι πολλά περισσότερα από όσα μπορεί να χωρέσει η βεβαιότητά σου για μένα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους