Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Από την καλή φίλη F. M. : “Η σημερινή μέρα, είναι μια μέρα ταπείνωσης του γαλλικού κράτους, μια μέρα ταπείνωσης των θεσμών, της ιστορίας και του πολιτισμού μιας χώρας.

Είναι ένας θρίαμβος του μίσους που καλλιεργείται χρόνια τώρα στη γαλλική κοινωνία, ένας θρίαμβος της περιφρόνησης του συστήματος αξιών που χαρακτήρισαν την Πέμπτη Δημοκρατία, μια παραμόρφωση της εικόνας της ισότητας, της αδελφότητας και της ελευθερίας.

Πολίτες τρομοκρατημένοι από τη διάχυτη οργή μιας ετερόκλητης μάζας, αστυνομικοί καταβεβλημένοι αλλά και ντροπιασμένοι, έμποροι στα όρια της απόγνωσης και της χρεοκοπίας.

Ένας σωρός από στάχτες καλύπτει τα επίχειρα της δειλίας, της ανοχής, της εθελοτυφλίας μιας εξουσίας που εναλλάσσεται χωρίς να αλλάζει νοοτροπία.

Μιας εξουσίας που φοβούμενη και κρυπτόμενη δίνει δύναμη στα πιο ποταπά καταστροφικά ένστικτα.

Μιας εξουσίας που αρνούμενη να αναλάβει τις ευθύνες της δίνει στο διαμαρτυρόμενο την αίσθηση της παντοδυναμίας και της περιφρόνησης του δίκαιου.

Αμείλικτη απέναντι στο νομοταγή, χαριστική και επιεικής απέναντι στον παραβατικό, αυτοαποκαλούμενο επαναστάτη.

Η καταστροφή μετατρέπεται σε δικαίωμα.

Δικαίωμα του κάθε γκρουπούσκουλου να κάνει τη φιγούρα του, δικαίωμα του κάθε μετανάστη να επιτεθεί στη χώρα που τον υποδέχτηκε.

Δικαίωμα του μαθητή να κάψει το σχολείο του γιατί δεν του αρέσει ο τρόπος επιλογής στο πανεπιστήμιο.

Και μια σαστισμένη πολιτική τάξη να προσπαθεί να είναι «και με τον αστυφύλαξ και με το χωροφύλαξ», να χαϊδεύει στην πλάτη τα «παιδιά», να μαλώνει στοργικά τα σώματα ασφαλείας για υπερβάλλοντα ζήλο και στο τέλος να δηλώνει οδύνη και αποτροπιασμό για τα αποτελέσματα.

Χωρίς να ξέρει -γιατί δεν το έχει νιώσει ποτέ- τι θα πει να τρως στη μούρη σου πέτρες, εκτοξευτήρες, σιδερένια λοστάρια.

Χωρίς να ξέρει τι σημαίνει να βλέπεις τους κόπους μιας ζωής να γίνονται πλιάτσικο των κουκουλοφόρων.

Το γεγονός πως μια ολόκληρη χώρα μπορεί να γυρίσει τούμπα από ένα ξέσπασμα οργής οφείλεται σε μια εξουσία που, αποδόμησε σταδιακά όλες τις δικλείδες ασφαλείας, όλους τους ηθικούς και πολιτιστικούς φραγμούς που επιτρέπουν στην κοινωνία να σταθεί όρθια.” Και εδώ στα καθ’ ημάς, το γελοίο παρατράγουδο του Πανοράματος, η θλιβερή κόμισσα των ροδακίνων ευχήθηκε: «ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους