Για το Παρίσι των αγώνων και του έρωτα. Βλέπω την πόλη να πανηγυρίζει και να παραληρεί ξανά Αποπνικτικό κάτω από τον ήλιο και κάτω από τη χαρά Και ακούω στη μουσική τις κραυγές, τα γέλια Αυτό έσκασε...
Για το Παρίσι των αγώνων και του έρωτα. Βλέπω την πόλη να πανηγυρίζει και να παραληρεί ξανά Αποπνικτικό κάτω από τον ήλιο και κάτω από τη χαρά Και ακούω στη μουσική τις κραυγές, τα γέλια Αυτό έσκασε και αναπήδησε γύρω μου Και χαμένος ανάμεσα σε αυτούς τους ανθρώπους που με σπρώχνουν Ζαλισμένος, ταραγμένος, μένω εκεί Όταν ξαφνικά γυρίζω, κάνει πίσω Και το πλήθος έρχεται να με ρίξει στην αγκαλιά τους Παρασυρμένοι από το πλήθος που μας σέρνει Μας σέρνουν, συνθλίβονται μεταξύ μας Είμαστε μόνο ένα σώμα Και η αβίαστη ροή μας σπρώχνει, αλυσοδεμένους Και μας αφήνει και τους δύο ικανοποιημένους, μεθυσμένους και χαρούμενους Παρασύρθηκε από το ορμητικό πλήθος Και ποιος χορεύει τρελό φαραντόλ Τα δύο μας χέρια παραμένουν ενωμένα Και μερικές φορές ανυψωμένα, τα δύο πλεγμένα σώματά μας πετούν μακριά Και οι δύο γυρίζουν πίσω γεμάτοι, μεθυσμένοι και χαρούμενοι Και η χαρά που πέφτει από το χαμόγελό της Με διαπερνά και ξεπηδά βαθιά μέσα μου Αλλά ξαφνικά έβγαλα μια κραυγή ανάμεσα στα γέλια Όταν το πλήθος έρχεται να τον αρπάξει από την αγκαλιά μου Παρασυρμένοι από το πλήθος που μας σέρνει Μας απομακρύνει ο ένας από τον άλλο Αγωνίζομαι και παλεύω Αλλά ο ήχος της φωνής μου πνίγεται από τα γέλια των άλλων Και ουρλιάζω από πόνο και οργή και οργή και κλαίω Και σύρθηκε από το ορμητικό πλήθος Και ποιος χορεύει τρελό φαραντόλ παρασύρομαι Και σφίγγω τις γροθιές μου βρίζοντας το πλήθος που με κλέβει Ο άντρας που μου έδωσε και δεν τον βρήκα ποτέ
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους