Έγραφα στο άρθρο μου για την Καθημερινή της περασμένης Τρίτης (θα το βρείτε στα σχόλια) πως ακόμη και η δημοκρατικά εκλεγμένη εξουσία υπόκειται στον «νόμο» του λόρδου Ακτον: «Η εξουσία τείνει να...

Πλήρες Κείμενο:

Έγραφα στο άρθρο μου για την Καθημερινή της περασμένης Τρίτης (θα το βρείτε στα σχόλια) πως ακόμη και η δημοκρατικά εκλεγμένη εξουσία υπόκειται στον «νόμο» του λόρδου Ακτον: «Η εξουσία τείνει να διαφθείρει και η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα». Οι ελάχιστες εξαιρέσεις απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Άρα οι πολίτες όχι μόνο θα πρέπει να είναι καχύποπτοι απέναντι σε κάθε μορφή εξουσίας, αλλά και κάτι παραπάνω: θα πρέπει να θεωρούν δεδομένη την κατάχρηση της εξουσίας.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον ένας μεγάλος πολιτικός φιλόσοφος, ο Τόμας Χομπς, θεωρούσε το «κράτος δικαίου» εννοιολογικώς και πρακτικώς αδύνατο.

Ασκώντας κριτική στην ιδέα του Αριστοτέλη ότι στην οργανωμένη κοινωνία κυβερνούν οι νόμοι και όχι οι άνθρωποι, ο Χομπς επέμεινε πως στο τέλος της ημέρας υπάρχει κάποιος ισχυρός (ο πραγματικά κυρίαρχος) που δίνει εντολές σε όλους τους υπόλοιπους και που δεν μπορεί να τον περιορίσει κανείς, ούτε καν οι δικοί του νόμοι.

Διότι από αυτόν εξαρτάται η εφαρμογή τους και δεν πρόκειται ποτέ να τους εφαρμόσει εις βάρος του.

Ο κανόνας αυτός του Χομπς φαίνεται να ισχύει και στις δημοκρατίες.

Η νομοθεσία και η κοινοβουλευτική πρακτική περί ασυλίας βουλευτών και ευθύνης υπουργών στην Ελλάδα το επιβεβαιώνουν με το παραπάνω.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους