Ο Αριστοτέλης, η Παλαιστίνη και το "θεώρημα" της κλεμμένης Louis Vuitton -- Κυκλοφορεί μια φωτογραφία στην οποία βλέπουμε κάποιους κουκουλοφόρους να βγαίνουν από ένα λεηλατημένο κατάστημα Louis...
Ο Αριστοτέλης, η Παλαιστίνη και το "θεώρημα" της κλεμμένης Louis Vuitton -- Κυκλοφορεί μια φωτογραφία στην οποία βλέπουμε κάποιους κουκουλοφόρους να βγαίνουν από ένα λεηλατημένο κατάστημα Louis Vuitton στο Παρίσι, κρατώντας πανάκριβες τσάντες.
Πάνω στη φωτογραφία, ο ευφυέστατος δημιουργός της έχει γράψει: «Και τότε ξαφνικά συνειδητοποιήσαμε ότι η Παλαιστίνη δεν πρόκειται να απελευθερωθεί αν πρώτα δεν αποκτήσει κάθε φοιτητής μια τσάντα Louis Vuitton». Τη σύνδεση της τραγωδίας στην Παλαιστίνη, όπου διαπράττονται φρικτά εγκλήματα, με την κλοπή τσαντών πολυτελείας τη θεωρώ αισχρή.
Είναι ο πάτος της προπαγάνδας.
Κάποιοι, όμως, το θεωρούν εξαιρετικό επιχείρημα.
Πραγματικά ακαταμάχητο.
Το μόνο μικρό πρόβλημα είναι ότι ανάμεσα στη φωτογραφία και στο συμπέρασμα δεν υπάρχει απολύτως καμία λογική σχέση.
Και επειδή διδάσκω τυπική λογική στο πανεπιστήμιο, ώστε οι φοιτητές να μαθαίνουν, μεταξύ άλλων, πώς να αποδεικνύουν την ορθότητα του κώδικα που εκτελείται σε κρίσιμα συστήματα, όπως τα αεροπλάνα, θα εξετάσω αυτό το επιχείρημα με όρους λογικής, επιστρατεύοντας τον Αριστοτέλη, που θεμελίωσε την επιστήμη αυτή.
Ας δούμε τι συνέβη. Στη Γαλλία πραγματοποιείται μια μεγάλη διαδήλωση για ζητήματα που απασχολούν τη γαλλική κοινωνία.
Ανάμεσα στους διαδηλωτές υπάρχουν και άνθρωποι που κρατούν παλαιστινιακές σημαίες.
Καθόλου περίεργο.
Η τραγωδία της Παλαιστίνης προκαλεί εύλογη οργή και αγανάκτηση σε ανθρώπους με στοιχειώδη ανθρωπιστική ευαισθησία, ανεξαρτήτως εθνικότητας.
Η αλληλεγγύη δεν σταματά στα σύνορα της χώρας σου.
Κάποιοι άλλοι άνθρωποι, στον ίδιο ευρύτερο χώρο, λεηλατούν καταστήματα.
Δεν γνωρίζουμε αν συμμετείχαν καν στη διαδήλωση.
Πολύ περισσότερο, δεν γνωρίζουμε αν έχουν οποιαδήποτε σχέση με εκείνους που κρατούσαν τις παλαιστινιακές σημαίες.
Και ιδού το μεγαλοφυές συμπέρασμα: «Και τότε ξαφνικά συνειδητοποιήσαμε ότι η Παλαιστίνη δεν πρόκειται να απελευθερωθεί αν πρώτα δεν αποκτήσει κάθε φοιτητής μια τσάντα Louis Vuitton». Δηλαδή, οι υποστηρικτές της Παλαιστίνης είναι κλέφτες και ο πραγματικός τους σκοπός είναι να αρπάζουν τσάντες Louis Vuitton! Πάμε τώρα στον Αριστοτέλη Ο Αριστοτέλης, στους Σοφιστικούς Ελέγχους, ασχολήθηκε με συλλογισμούς που μοιάζουν έγκυροι, αλλά στην πραγματικότητα είναι απατηλοί.
Στην περίπτωσή μας έχουμε ένα εξαίρετο παράδειγμα, συγγενικό με το σφάλμα του "αδιανέμητου μέσου όρου": δύο ομάδες συνδέονται με ένα κοινό χαρακτηριστικό και από αυτό συμπεραίνουμε αυθαίρετα ότι ταυτίζονται.
Ας πάρουμε ένα κλασικό παράδειγμα: • Όλες οι γάτες είναι ζώα. • Όλοι οι σκύλοι είναι ζώα. • Άρα όλοι οι σκύλοι είναι γάτες.
Το συμπέρασμα είναι προφανώς αστείο και παράλογο.
Το γεγονός ότι δύο ομάδες ανήκουν σε μια ευρύτερη κατηγορία δεν σημαίνει ότι είναι η ίδια ομάδα.
Τώρα ας εφαρμόσουμε την ίδια λογική στη φωτογραφία που εξετάζουμε (στα σχόλια, δεν ήθελα να βρομίσω τον τοίχο μου): • Μερικοί άνθρωποι σε μια διαδήλωση κρατούν παλαιστινιακές σημαίες. • Μερικοί άνθρωποι στην ίδια περιοχή λεηλατούν καταστήματα. • Άρα εκείνοι που κρατούν παλαιστινιακές σημαίες λεηλατούν καταστήματα. • Και, συνεπώς, οι υποστηρικτές της Παλαιστίνης είναι κλέφτες.
Ούτε το τρίτο συμπέρασμα προκύπτει από τις δύο προκείμενες ούτε, βέβαια, το τέταρτο από το τρίτο.
Προτείνω, λοιπόν, να εμπλουτίσουμε τη λογική με μια νέα πλάνη: -- Η πλάνη του κοινού πεζοδρομίου -- Ορισμός: Όταν δύο άνθρωποι πατούν το ίδιο πεζοδρόμιο, έχουν αυτομάτως τις ίδιες πεποιθήσεις, τις ίδιες προθέσεις και το ίδιο ποινικό μητρώο.
Με αυτή τη λογική, αν ένας διαδηλωτής, ένας πορτοφολάς, ένας τουρίστας και ένας αστυνομικός βρεθούν στην ίδια πλατεία, μπορούμε με ασφάλεια να συμπεράνουμε ότι ο τουρίστας είναι αναρχικός, ο αστυνομικός κλέβει πορτοφόλια και ο πορτοφολάς εκπροσωπεί την εξωτερική πολιτική της Γαλλίας.
O συλλογισμός γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακός όταν προσθέσουμε την παλαιστινιακή σημαία.
Διότι, όπως φαίνεται, η σημαία διαθέτει μια άγνωστη μέχρι σήμερα ιδιότητα: μεταδίδει την πολιτική ταυτότητα του κατόχου της σε οποιονδήποτε βρίσκεται σε ακτίνα μερικών δεκάδων μέτρων.
Κάτι σαν ιδεολογικό Bluetooth.
Το ακόμη πιο θαυμαστό είναι ότι η μετάδοση γίνεται επιλεκτικά.
Αν κάποιος κοντά στη σημαία κλέψει μια τσάντα, η κλοπή χρεώνεται αμέσως στο παλαιστινιακό κίνημα.
Αν κάποιος άλλος βοηθήσει έναν τραυματία ή προστατεύσει ένα κατάστημα, η καλή πράξη δεν φαίνεται να μεταδίδεται με την ίδια αποτελεσματικότητα.
Προφανώς το ιδεολογικό Bluetooth λειτουργεί μόνο για ποινικά αδικήματα.
Μερικά ακόμη αριστουργήματα της ίδιας λογικής 1. Ο χριστιανισμός και οι τραπεζικές ληστείες Ένας ληστής φοράει σταυρό στον λαιμό του.
Συνεπώς, ο χριστιανισμός δεν θα θριαμβεύσει αν πρώτα δεν αδειάσουν τα χρηματοκιβώτια όλων των τραπεζών. 2. Ο πατριωτισμός και οι μίζες Ένας πολιτικός τυλίγεται με την ελληνική σημαία και λίγο αργότερα συλλαμβάνεται για διαφθορά.
Συνεπώς, ο πραγματικός στόχος του ελληνικού πατριωτισμού είναι η υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος. 3. Η δημοκρατία και το αλκοόλ Σε μια διαδήλωση υπέρ της δημοκρατίας ένας διαδηλωτής μεθάει και σπάει μια βιτρίνα.
Συνεπώς, η δημοκρατία δεν θα ολοκληρωθεί πριν εξασφαλιστεί δωρεάν ουίσκι για όλους. 4. Οι πυροσβέστες και οι πυρκαγιές Σε κάθε μεγάλη πυρκαγιά εμφανίζονται πυροσβέστες.
Είναι, επομένως, προφανές ότι οι πυροσβέστες προκαλούν τις πυρκαγιές.
Τόσο ισχυρή συσχέτιση δύσκολα μπορεί να είναι σύμπτωση. 5. Η ιατρική και ο θάνατος Σχεδόν όλοι όσοι πεθαίνουν στα νοσοκομεία έχουν προηγουμένως συναντήσει γιατρούς.
Συνεπώς, η ιατρική είναι η βασική αιτία της ανθρώπινης θνησιμότητας.
Καταλαβαίνετε ότι αυτό που συζητάμε είναι αισχρή προπαγάνδα.
Και η προπαγάνδα αυτού του είδους δεν χρειάζεται λογική· χρειάζεται απλώς να προκαλέσει ένα συναίσθημα, κατά προτίμηση περιφρόνηση, και να το μεταφέρει από μια συγκεκριμένη πράξη σε έναν ολόκληρο πληθυσμό, μια πολιτική ιδέα ή έναν αγώνα.
Δεν σου λέει ευθέως ότι οι κατακαημένοι οι Παλαιστίνιοι δεν δικαιούνται την συμπάθεια σου ή την ελευθερία τους.
Σου δείχνει μερικούς ανθρώπους να κλέβουν τσάντες και σε καλεί να γελάσεις με όσους σφάζονται και υπερασπίζονται την ελευθερία τους. -- Υ.Γ. 1: Ντροπή ρε 😡 Υ.Γ. 2: Ο Αριστοτέλης αφιέρωσε ένα ολόκληρο έργο στην αναγνώριση των απατηλών συλλογισμών.
Ίσως, αν ζούσε σήμερα, να κατέληγε σε ένα ακόμη φιλοσοφικό συμπέρασμα: Η ανθρωπότητα έχει κάνει τεράστια τεχνολογική πρόοδο από την εποχή μου. Στον τομέα της λογικής, ωστόσο, μεγάλο τμήμα της βρίσκεται πολύ πριν από αυτήν.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους