Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πλει- μομπίλιτι Άρθρο μου στα Παραπολιτικά για το trend των τελευταίων εβδομάδων.

Αναμένω εντυπώσεις! Το λινκ του άρθρου στα σχόλια.

Αρκούσε η ανακοίνωση της συµφωνίας της ΠΑΕ Παναθηναϊκός µε γνωστή εταιρεία παιχνιδιών για να γεµίσουν οι οθόνες υπολογιστών και κινητών µε τις χαρακτηριστικές χαµογελαστές φιγούρες.

Αθλητικά στιγµιότυπα, κινηµατογραφικές σκηνές, τηλεοπτικά highlights, ακόµα και οικογενειακές στιγµές ήταν πολύ εύκολο µέσα από τις πλατφόρµες Τεχνητής Νοηµοσύνης να µετατραπούν µε ένα κλικ σε εικόνες που θύµιζαν παιδικά δωµάτια των 70s και των 80s.

Αυτές οι εικόνες διακινήθηκαν µέσα από τις εφαρµογές ατοµικά και οµαδικά.

Χρησιµοποιήθηκαν ως υπόµνηση, ως πείραγµα ή ως φλερτ ιδίως ανάµεσα σε εκείνους και εκείνες που µεγάλωσαν σε µια εποχή που οι επιλογές παιχνιδιών ήταν περιορισµένες.

Λειτούργησαν λοιπόν αυτές οι φιγούρες ως µια κοινή γλώσσα ή ως µια διασκευή της πραγµατικότητας. σως να είναι η ανάγκη για αλλαγή και ταυτόχρονα η νοσταλγία.

Να δεις ξανά µια αναγνωρίσιµη εικόνα, αλλά µε τρόπο διαφορετικό.

Και αυτό που κάποτε αποτελούσε δουλειά γραφιστών, η οποία θα χρειαζόταν ώρα για να παραχθεί και να αποσταλεί, τώρα χρειάζεται λίγα δευτερόλεπτα. ∆εν χρειάζεται καν να εκτυπώσεις.

Η φωτογραφία που έβγαλε η πλατφόρµα πιθανώς να αποθηκευτεί στη µνήµη µιας συσκευής ή σε κάποιο «σύννεφο». Θα ξεχαστεί γιατί κάποια άλλη µόδα θα έρθει, θα µας το υπενθυµίσουν οι αναµνήσεις του facebook και µπορεί να επανέλθει ως trend.

Την ίδια ανάγκη τη βλέπουµε στην ψυχαγωγία.

Στις δεκάδες χιλιάδες που βρέθηκαν στην παραλία της Θεσσαλονίκης και στο ΟΑΚΑ, για να παρακολουθήσουν τις συναυλίες του Ρέµου και της Βίσση. ∆ύο τραγουδιστές µε µακρά πορεία προσελκύουν το κοινό διαφορετικών ηλικιών, για να τους δουν κάπως διαφορετικά, µε την αξιoποίηση της τεχνολογίας.

Χιλιάδες ήταν επίσης όσοι θρήνησαν τον πρόωρα χαµένο Γιώργο Μαζωνάκη. ∆εν υπάρχουν καινούργια αστέρια, θα σπεύσει να πει κάποιος.

Σίγουρα, σε ένα κατακερµατισµένο µιντιακό περιβάλλον είναι δύσκολο να αναδειχθούν.

Οι παλαιότεροι που προέρχονται από τον αναλογικό κόσµο βρήκαν τον τρόπο να αξιοποιήσουν και τα εργαλεία του ψηφιακού κόσµου.

Μήπως το ίδιο συµβαίνει και στην ελληνική πολιτική σκηνή; Μήπως το εκλογικό κοινό θέλει τους ίδιους, αλλά θέλει µέσα από την Τεχνητή Νοηµοσύνη να τους δει αλλιώς; Να τους δει σαν παιχνίδι, σαν να ήταν σε άλλη δεκαετία ή σαν να είναι χαρακτήρας του «Νονού»; Ο Κυριάκος το κατάλαβε αρκετά νωρίς.

Ενώ ήταν ήδη κάποια χρόνια βουλευτής.

Και ως πρωθυπουργός δεν είχε TikTok από την αρχή της θητείας.

Το τόλµησε πριν από τις εκλογές του 2023.

Και δικαιώθηκε! Το ίδιο και ο εβδοµαδιαίος απολογισµός στο facebook, χωρίς όµως να εγκαταλείπει τις τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές συνεντεύξεις. O Nίκος Ανδρουλάκης ξεκίνησε δυνατά τη σεζόν µε τον εορτασµό της 3ης Σεπτεµβρίου, σπάζοντας το κοντέρ της «εϊτίλας». Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε ολόκληρο rebranding για να επανέλθει.

Με νέο κόµµα, νέα όργανα, νέα, αλλά και άπειρα πρόσωπα.

Οι νεόφερτοι (Νατσιός, Λατινοπούλου, Καρυστιανού κ.ά.) δεν φαίνεται να δικαιώνουν τις προσδοκίες και έτσι µείναµε µε τους παλιούς, που πρέπει να εµπλουτίζουν διαρκώς το ρεπερτόριό τους.

Να προσαρµόζονται στα trends ή, ακόµα καλύτερα, να τα δηµιουργούν.

Χρειάζεται µια παιγνιώδης κινητικότητα για να επιβιώσεις στη σύγχρονη πολιτική σκηνή. Μπορείς να την πεις και πλεϊ-µοµπίλιτι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους