Η χθεσινή ανάρτηση με με “metrics” κατέβηκε για μια σειρά από λόγους: 1. Κάποια σχόλια έκαναν σαφή την ταυτότητα των δύο συναδέλφων, κάτι που θα ήταν άδικο. 2. Η ειδικότητα των δύο συναδέλφων ήταν...

Πλήρες Κείμενο:

Η χθεσινή ανάρτηση με με “metrics” κατέβηκε για μια σειρά από λόγους: 1. Κάποια σχόλια έκαναν σαφή την ταυτότητα των δύο συναδέλφων, κάτι που θα ήταν άδικο. 2. Η ειδικότητα των δύο συναδέλφων ήταν διαφορετική, και η σύγκριση ασύμμετρη. 3. Κάποιοι νόμισαν ότι κάνουμε κρίση και απάντησαν σοβαρά πως δε γίνεται να την κάνουμε με ένα απλό πίνακα με metrics (no shit Sherlocks) 4. Οι περισσότεροι υπέθεσαν ότι οι πολλές αναφορές και το υψηλό h-index ήταν το “ιδιωτικό”: ήταν το αντίθετο 5. Κάποια σχόλια έβγαζαν τόση απαξία για την ποιότητα των συναδέλφων του ελληνικού δημόσιου πανεπιστημίου που με εκνεύρισαν 6. Ακόμα και προσωπικές πικρίες εκλογών εκφράστηκαν, και βαρέθηκα να γράφω πως δεν είναι πάντα έτσι. 7. Κάποιες ουτοπικές απόψεις για το τι (θα) προσφέρουν τα μη κερδοσκοπικά σε συναδέλφους, μου ανέβασαν την πίεση. 8. Είδα το βράδυ πως το ΕΚΠΑ εξέλεξε ως καθηγητή μια ρόμπα τόσο ξεκούμπωτη, πρόσφατα, που άρχισα να σκέφτομαι πως έχουν δίκιο κάποιοι. 9. Μετά την επική ανατροπή του γαύρου στο μπάσκετ, είχα τα νεύρα μου (ματσάρα ρε, σας παραδέχομαι) 10. Δεν βρίσκω δέκατο λόγο Και εδώ ας γράψω κάτι σοβαρά.

Οι διαδικασίες εκλογής ΔΕΠ σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου είναι διαβλητές.

Δεν υπάρχει “αντικειμενικά” καλύτερος.

Αυτό που τις κάνει καλύτερες ή χειρότερες είναι η ακαδημαϊκή ποιότητα και διάθεση αυτών που αποφασίζουν.

Αν δεν υπάρχει αυτή, δε γίνεται τίποτε.

Αυτό που χρειάζεται είναι ο έλεγχος των αποφάσεων και η λογοδοσία. Στην Ελλάδα, η λογοδοσία για μια “λάθος” εκλογή δε υπάρχει, διότι δεν υπάρχουν υπεύθυνοι: όλοι κρύβονται πίσω από μια ψήφο και μια εισήγηση, και π.χ. αν εγώ είμαι σε εκλεκτορικό και ψηφίσω κάποιον εντελώς μπαρμπούτσαλο δεν είναι και αντικειμενικά δυνατό να λογοδοτήσω.

Η προσωπική μου άποψη, που έχω ξαναγράψει είναι απλή: απόφαση πρόσληψης με απόφαση τμήματος και μόνο.

Τα βιογραφικά είναι πλέον ηλεκτρονικά στο κεντρικό σύστημα.

Ας ελέγχονται τα πρακτικά της απόφασης από ΑΙ, και ας στέλνονται οι “ενστάσεις” για έλεγχο σε ένα “αδιάφθορο” σώμα ανθρώπων (να ένας ρόλος για Έλληνες του εξωτερικού!) χωρίς εξαρτήσεις.

Και φυσικά, ας υπάρχει και μια δεύτερη “ασπίδα” ποιότητας, όταν ο καθένας έχει την ευκαιρία του: απόφαση μονιμοποίησης και εξέλιξης (μαζί αυτά τα δύο) με βάση εξωτερική κρίση από διεθνείς κριτές που δεν θα ενδιαφέρονται αν θα θίξουν την κόρη ή τον γιο ή τον κουμπάρο οποιουδήποτε ή για “κοινωνικά κριτήρια” (αλλά και άμεση κοινωνική ευαισθησία, π.χ. αν κάποιος επίκουρος κρίνεται αρνητικά ας του δωθεί η δυνατότητα απασχόλησης στο δημόσιο ως καθηγητής δευτεροβάθμιας σε περιφέρεια της επιλογής του, αν θέλει). Δεν θα απαντήσω σε σχόλια σε αυτό, επειδή ξέρω πως θα υπάρξουν πολλές διαφωνίες, και μπορώ ήδη ένα δω πως κάποιες θα είναι λογικές - δεν προτείνω νομοσχέδιο, τροφή για σκέψη δίνω.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους