Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τίποτα δεν χτίστηκε από τύχη. Στην υπόθεση Ντόρσεϊ, ο Φουρνιέ είπε στο «Pick n Roll» του Magenta αυτό που θα έλεγε κάθε επαγγελματίας: «να μεταφέρεις τέτοια ζητήματα στα social media δεν είναι σωστό ούτε βοηθητικό», «όλοι κάνουμε λάθη», «είμαι σίγουρος ότι το μετάνιωσε». Προσέξτε τη σειρά.

Πρώτα λέει τι δεν είναι σωστό και χρήσιμο, μετά αφήνει χώρο στον άνθρωπο να γυρίσει.

Αυτό λέγεται συμπαίκτης και ηγέτης μαζί.

Το ίδιο είπαν και ο προπονητής από την Ισπανία — «δεν μιλάω ποτέ άσχημα για όποιον έχει φορέσει τη φανέλα του Ολυμπιακού» — και ο αρχηγός: «αυτή τη στιγμή ο Τάιλερ είναι παίκτης της ομάδας». Δύο διαφορετικοί χαρακτήρες και ρόλοι με μία κοινή γραμμή.

Και ο Τάιλερ σήμερα είναι εδώ, παίκτης της ομάδας. Ο Βεζένκοφ και ο Φουρνιέ δεν είναι δύο μεταγραφές.

Είναι μια εποχή.

Ο ένας γύρισε και μας επέλεξε ξανά, ο άλλος μας επέλεξε στο πρώτο πέρασμά του στην Ευρώπη — και έδωσε και το δικαίωμα σε εμάς να τον βλέπουμε σαν δικό μας άνθρωπο, όχι σαν συμβόλαιο.

Κανείς δεν φανταζόταν, στη μετά Σπανούλη και Πρίντεζη εποχή, ότι θα είχαμε αυτούς τους δύο , σε τέτοιο πρωταγωνιστικό επίπεδο μέσα σε λίγα χρόνια.

Και είναι η πρώτη φορά εδώ και χρόνια που ο κορμός αυτής της ομάδας μπορεί να σχεδιαστεί με ορίζοντα τριετίας στο ανώτατο επίπεδο.

Παίκτες όπως ο Χολ.

Ταιρικ, ο Μιλου, ο Μακιντάιρ, ο Μοντέρο ,ο Μακιντάιρ ο Εντζαί, ( Ο Ντόρσευ οσο ανήκει στην ομάδα) και οι επόμενες μας κινήσεις είναι αυτές που θα φέρουν τρόπαια. Ο Ολυμπιακός στο μπάσκετ βρίσκεται σε νέα εποχή, και ο σύμβουλός του είναι η Ιστορία του.

Ένα πλάνο, με δουλειά και όχι με τύχη, έφερε το back-to-back στην Πόλη και στο Λονδίνο — τα δύο σερί Ευρωπαϊκά του 2012 και του 2013.

Ένα άλλο πλάνο, πάλι με δουλειά και σωστές αποφάσεις, έφερε το Ευρωπαϊκό στο ΟΑΚΑ, στο γήπεδο του αιωνίου αντιπάλου.Μετά από 13 χρόνια, σε μια σεζόν που η ομάδα τέλειωσε πρώτη στην κανονική περίοδο και σήκωσε και το τρόπαιο.

Σήμερα ο Ολυμπιακός είναι στην κορυφή της Ευρώπης, και χτίζει ένα μπασκετικό παλάτι στη γειτονιά του.

Είναι, ίσως, στην καλύτερη αφετηρία της Ιστορίας του για να μεγαλώσει σε τίτλους τον Σύλλογο και τον Μπασκετικό Οργανισμό Ολυμπιακό. Ο Αιώνιος του Αντίπαλος που δεν είναι η Ρεαλ ,στο Μπασκετικό κομμάτι είναι ισχυρός με σταφ και παίκτες τοπ επιπέδου.

Και στο Ελληνικό πρωτάθλημα θα παίξει ρόλο η αντοχή στα μικρά ροτέισιον, οι επιλογές των ξένων και τα Ελληνικά διαβατήρια.

Είναι κάτι άλλο η Ευρωλίγκα και κάτι άλλο το Ελληνικό πρωτάθλημα.

Για τις ανακοινώσεις που τις διαβάζω, Θα πω ένα: η ΚΑΕ τις διαχειρίζεται με αυστηρότητα και επαγγελματισμό, και το κάνει πρώτα απ' όλα για να ενημερώνει τον κόσμο της.

Δεν υπάρχει τίποτα το περίεργο σε αυτό.

Έπειτα από χρόνια υπομονής και ανοχής, η στάση ενός συλλόγου αλλάζει — και δεν αλλάζει με θόρυβο, αλλά με έγγραφα και διαδικασίες.

Και εδώ αξίζει να θυμηθούμε κάτι που ξεχνάμε όταν βλέπουμε μια δήλωση ή μια ανακοίνωση.

Το επαγγελματικό μπάσκετ των εκατομμυρίων δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι.

Έχει νομικά τμήματα, έχει μεγάλα συμβόλαια, έχει ανθρώπους που πληρώνονται για να ρυθμίζουν τη γνώμη γύρω από το άθλημα.

Αυτό το οικοσύστημα δεν έχει υποχρέωση να είναι δίκαιο — έχει υποχρέωση να είναι νόμιμο.

Γι' αυτό δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει ούτε να μας πειράζει όταν βγαίνει στη δημόσια σφαίρα: εκεί ζει, εκεί δουλεύει, εκεί κρίνεται.

Και υπάρχει και η άλλη πλευρά,. Τα social media λειτουργούν κατά κύριο λόγο με οπαδική, όχι δημοσιογραφική, οπτική — και είναι αλήθεια ότι αυτό δεν θα έπρεπε να επηρεάζει έναν μεγάλο σύλλογο.

Όμως στα χέρια των μάνατζερ και των φιλικών μέσων ενός κλαμπ, τα social είναι το πιο ισχυρό εργαλείο επιρροής που υπάρχει.

Ο κόσμος σήμερα διαβάζει επικεφαλίδες, και δεν εξετάζει τα γεγονότα όσο οι ενδιαφερόμενοι τα γνωρίζουν.

Μια φορά ο κόσμος ήταν δέκτης επικοινωνιακά.

Τώρα είναι 6ος παίκτης στο επικοινωνιακό παιχνίδι και έκτος στο παρκέ.

Κάποτε υπήρχαν δύο φωνές: η εφημερίδα και η ομάδα.

Ο κόσμος διάβαζε, αλλά δεν είχε δίαυλο.

Σήμερα έχει — και έχει και ανάγκη να τον ασκεί.

Έχει βαθιά ανάγκη να δένεται με την ομάδα και να μοιράζεται τις σκέψεις του.

Έχει ανάγκη τη δική του ταυτότητα, που τον εκφράζει ως οπαδό.

Μια κερκίδα και ομάδα είναι κοινωνία σε μικρογραφία: έχει μέτρο, θυμό, υπομονή και βιασύνη, ευστοχία και αστοχία.

Ο δρόμος της πάντα πρέπει να είναι η Παιδεία που γέννησε τον Αθλητισμό.

Όταν όλοι μιλάνε, δεν ακούγεται πιο δυνατά η αλήθεια.

Αλλά μπορείς να βρεις αυτό που σε εκφράζει.

Η ομάδα είναι πάντα αυτή που θα παίζει μπάσκετ με ό,τι έχει χτίσει, και οι τίτλοι είναι ο μεγαλύτερος κριτής της.

Ο κόσμος της έχει ανάγκη από χαρά και αισιοδοξία.

Και η ομάδα και κάθε παίκτης ξεχωριστά καλό θα είναι να θυμάται ότι είναι το πρόσωπο ενός μεγάλου συλλόγου — και το πρόσωπο ενός συλλόγου δεν το κρίνει ένα αγωνιστικό βράδυ ή μία μόνο δήλωση, αλλά η συνολική του στάση και πορεία. Όποιος δουλεύει κάνει λάθη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους