Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Παρακολουθώ το Athens Palestine Film Festival από τις πρώτες προβολές του.

Αυτό που προσφέρει στην Αθήνα η δημιουργός του Dounias Carol Sansour είναι υπερπολύτιμο.

Μέσα από μια μακρόχρονη πορεία στην κινηματογραφική δημιουργία, η Παλαιστίνη προβάλλει και προβάλλεται στην Ελλάδα- η οποία δυστυχώς ακόμα παραμένει αμήχανη μπροστά στο μεγαλύτερο μαζικό έγκλημα της σύγχρονης εποχής- ως μια χώρα παραγωγής υψηλού πολιτισμού που κονιορτοποιεί τους ισχυρισμούς των βαρβάρων του ψευδοκράτους απαρτχάιντ ως «terra nullius» που κατοικείται από «υπάνθρωπους», σύμφωνα με τα αληθινά λόγια προβεβλημένων βουλευτών της Κνεσσέτ.

Καταλαβαίνουμε λοιπόν τη σημασία τέτοιων υψηλού κύρους και impact προσπαθειών.

Αυτήν την εβδομάδα η εικόνα του σουρεαλιστικού δράματος Divine Intervention του μεγάλου Elia Suleiman, με τη εμβληματική σκηνή της γυναίκας που ίπταται βαστάζοντας μια μεταλλική ασπίδα στο σχήμα της Παλαιστίνης, έμεινε χαραγμένη στο μυαλό όλων μας.

Όπως και η συζήτηση Thinking Palestine Otherwise με την Κάρολ και τους εξαίρετους συνομιλητές συγγραφείς Mohammed Al Kurd και Abdaljawad Omar, η οποία αν είχε καλύτερο και βαθύτερο συντονισμό θα είχε εξελιχθεί σε μια σπουδαία ανταλλαγή απόψεων από καθαρές ηχηρές Παλαιστινιακές φωνές, ως φωτεινό παράδειγμα όταν πλέον οι Παλαιστίνιοι για να ακουστούν πρέπει να μεταφράζονται στα Ισραηλινά... Η παράλληλη παρουσία του φεστιβάλ πέραν του σινεμά Τριανόν, σε δύο «συστημικούς» χώρους, τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση και το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, έχει το δικό της ενδιαφέρον.

Το να «φέρνεις» την Παλαιστίνη εκεί που πριν λίγο καιρό φιλοξενήθηκε η συνέντευξη τύπου της Ελληνικής-και εκκωφαντικά σιωπηρής στη Γενοκτονία- συμμετοχής στη Μπιενάλε της Βενετίας, ή εκεί που ούτε η τωρινή έκθεση South by Southeast βάζει το δάκτυλο εις τον τύπο των ήλων της ανθρωπιστικής τραγωδίας, ή εκεί που ακόμα και η θρυλική σκηνή της Emily Jacir, με τα κεντημένα ονόματα των 418 μαρτυρικών χωριών της Nakba, η οποία ενώ κάποτε υπήρξε τοπόσημο της Ντοκουμέντα 14, τώρα είναι δύσκολο να εντοπιστεί από τους επισκέπτες, ε τότε το λες και πολιορκητικό κριό της αλήθειας, του δικαίου και κυρίως της δύναμης του πολιτισμού να διαρρυγνύει την ατολμία του καλλιτεχνικού, ιδρυματικού κατεστημένου. Εγώ τουλάχιστον έτσι θέλω να το βλέπω.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους