Στους δρόμους του Παρισιού βηματίζουν , υψώνοντας τα δικά τους λάβαρα , οι νέοι όλης της υφηλίου. Δίπλα στους Γάλλους υψώνουν τη φωνή τους οι αποριγμενοι όλου του κόσμου : οι άνεργοι , οι πτυχιούχοι...
Στους δρόμους του Παρισιού βηματίζουν , υψώνοντας τα δικά τους λάβαρα , οι νέοι όλης της υφηλίου.
Δίπλα στους Γάλλους υψώνουν τη φωνή τους οι αποριγμενοι όλου του κόσμου : οι άνεργοι , οι πτυχιούχοι των Πανεπιστημίων που γίνονται ντελιβεραδες . Η εκπαίδευση που ταλανίζεται στις σύγχρονες φουρτούνες, χωρίς πυξίδα.
Οι εργαζόμενοι που σκύβουν το κεφάλι, αποδέχονται ως αναπόφευκτο κακό να τους ξεζουμίζουν , σωματικά και ψυχοσυναισθηματικα . Οι συνταξιούχοι που νοιωθουν παρείσακτοι . Ίσως μια ευθανασία θα έλυνε το πρόβλημα των συντάξεων.
Αυτό διαβάζουν μέσα από τα λόγια των φωτισμένων οικονομολόγων.
Τι ωραίοι που είναι οι δρόμοι του Παρισιού . Οι σόλες των παπουτσιών όσων τοὺς διασχίζουν γίνονται λίπασμα για ν ανθίσει η ελπίδα.
Απέναντι τους ακούγεται ο ανάλγητος κρωγμος του φασισμού που έχει θεριέψει.
Προηγούνται της δικής τους πορείας οι κυριουληδες της Ευρώπης που ανοίγουν το δρόμο στα φαντάσματα του παρελθόντος . Η ηγεσία της σημερινής Ευρώπης έχει υποστεί κώφωση.
Κανοναρχειται από τη δίψα για χρήμα, από το αίμα στα πεδία των μαχών . Τι ωραίοι που είναι οι δρόμοι του Παρισιού . Μες το Φθινόπωρο 🍂 ανθίζουν οι αμυγδαλιές.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους