Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πέντε είναι οι πολιτικές γραμμές ενάντια στην εξέγερση της Gen Z στον δυτικό κόσμο.

Πρώτον, η διαμαρτυρία φέρνει μπάχαλα, τα μπάχαλα φέρνουν συντηρητική αναδίπλωση και Ακροδεξιά.

Μη στηρίζετε θερμά, θα γίνετε μέρος του καμβά της ανομίας.

Αυτό με την υπόμνηση πως η σπασμένη βιτρίνα παίζει σε λούπα εκατομμύρια φορές, σε αντίθεση με τα εκατομμύρια των μαθητών που διαδηλώνουν δυναμικά και ειρηνικά, για να εμπεδωθεί πως δεν χρειάζεται να κατεβαίνει κανείς σε αυτά.

Δεύτερον, η δόλια εκδοχή μιας ξέπνοης κεντρώας ερμηνείας: υπάρχει συσσωρευμένη δυσαρέσκεια, ας εκφραστεί στις εκλογές. Εύτακτο. Θεσμικό.

Clean cut.

Απολύτως ατελέσφορο.

Οι εν αναμονή κυβερνητικές τάξεις δεν μπορούν να βελτιώσουν τις ζωές των ανθρώπων, γιατί δεν θέλουν να κάνουν ρήξεις με όσα έχει κερδίσει και θέλει να κερδίσει το κεφάλαιο.

Τρίτον, τα μπάχαλα τα κάνει ο μουσουλμανικός πληθυσμός στη Γαλλία και αλλού.

Είναι σχέδιο για γενικευμένη ανομία.

Θέλουν να κατακτήσουν την Ευρώπη μας της λευκής υπεροχής, τη διαμαντόπετρα του κόσμου.

Φιλελεύθεροι κι αριστεροί, αν δεν είναι κουτοί ως προς αυτό, είναι σύμμαχοι, γιατί έτσι νομίζουν πως θα πάρουν την εξουσία.

Προδότες δηλαδή.

Τέταρτον, οι κοινωνίες αυτές έχουν προβλήματα μεγάλα.

Εμείς, αντιθέτως (οι όποιοι εμείς), έχουμε χρήματα, είμαστε μια όαση πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας.

Να μη ρισκάρουμε, με διαδηλώσεις, σπασμένα μαγαζιά, όπως έγινε πριν από δεκαπέντε χρόνια, που ήταν η πιο μαύρη σελίδα της ελληνικής ιστορίας.

Πέμπτον, η τελευταία γραμμή, «αριστερής» κοπής: σας αρέσει το μπάχαλο, η θεαματικοποίηση της πολιτικής, γιατί δεν έχετε προσπαθήσει για συντεταγμένες εξεγέρσεις / επαναστάσεις.

Την ανεπάρκειά σας την κάνετε ινσταγκραμικό ξεκαύλωμα.

Μικρές απαντήσεις Α. Η συντηρητικοποίηση, εκλογικά τουλάχιστον, είναι μοίρα της γερασμένης Δύσης, τάση που έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια χρόνια.

Θα κάνει τον γύρο του εκλογικού της θριάμβου παγκόσμια η άκρα δεξιά.

Και θα αναγκαστεί να χάσει, γιατί δεν έχει λύσεις, ούτε καν τις μη συμπεριληπτικές λύσεις «μόνο για Έλληνες (ή για όποιους)» που εκπονεί.

Κανένας οικονομικός εθνικισμός δεν είναι εφικτός πια, το τρένο αυτό έχει περάσει εδώ και δεκαετίες. Β. Η εκλογική εναλλαγή, για να είχε οποιαδήποτε τύχη, θα απαιτούσε σοσιαλδημοκρατία με ισχυρή βάση και ριζοσπαστικό πρόγραμμα, καθώς και όραμα για μια διαφορετική ενωμένη Ευρώπη.

Δεν έχει τίποτε από τα τρία τώρα δα και θα σκορπίσει απογοήτευση.

Οι ηγεσίες της είναι κουρασμένες από πριν παίξουν καν το οποίο ματς με ελάχιστες εξαιρέσεις. Γ. Ο ανορθολογισμός της αντικατάστασης του χριστιανικού πληθυσμού με μουσουλμανικό είναι μια ιστοριούλα παλιά, εύπεπτη, αλλά και ντιπ λάθος από κάθε σκοπιά, ακόμα και εθνική.

Αν η Ευρώπη δεν υποδεχτεί αρκετά έως πολλά εκατομμύρια μετανάστες τα επόμενα χρόνια, αν δεν τους καλέσει επίσημα για να τους ενσωματώσει ισότιμα, τότε κινδυνεύει με αφανισμό.

Κάθε θεωρία μεγάλης αντικατάστασης έχει πολεμοκάπηλο χαρακτήρα, εκπονείται και διαδίδεται με δόλιο σκοπό πλέον και από τη Σίλικον Βάλεϊ, γιατί είναι τέλεια συμβεβλημένη πια με το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα των ΗΠΑ κι όχι μόνο. Δ. Αυτή είναι η γραμμή που σκέφτηκε η νέα δημοκρατία από σήμερα το πρωί.

Μπετοναρει το κοινό της, προοικονομούν πως όποιος διαμαρτύρεται είναι με τη αστάθεια, χειροκροτούν τον εαυτό τους με στήθη μεγάλα από εφτά χρόνια κυβερνητικής αλαζονείας.

Έρχεται κι εδώ το κύμα να δούμε πως θα σκάσει. Δ. Η αδύναμη Αριστερά είναι δομικά τέτοια εδώ και καιρό, δεν έλαχε προχθές.

Το σχήμα «ΤΙΝΑ + μεταμοντέρνο + υπευθυνοποίηση + αποσυλλογικοποίηση + ναρκισσισμός και εξ αυτού ελάχιστος εαυτός και πτύχωση στον εαυτό» δεν αποδίδει κόκκινες στρατιές ατσαλωμένων προλεταρίων, έτοιμων να κόψουν τα λαρύγγια των αστών.

Ωστόσο, νουνεχείς, προοδευτικοί πολίτες μπορούν να στηρίζουν και φυσικά να συμμετέχουν στις νεανικές κινητοποιήσεις, γιατί αυτές διαμορφώνουν παραστάσεις συλλογικής δράσης, αίσθηση αξιοσύνης του αγώνα για το δίκαιο, ένα «εμείς» που γεμίζει τις ψυχές όχι με ντοπαμίνη από reels, αλλά με την καύλα που ανασταίνει κοινωνίες ως χθες κλινικά και μόνο ζωντανές.

Τα πληκτρολόγια να παίρνουν φωτιά αν έχουν να πουν κάτι λίγο παραπάνω από εξυπνάδες με 100% επιτυχία, του τύπου: «δεν θα κερδίσουν κάτι, τα έλεγα εγώ». Ίσως είναι πιο σπουδαίο να μιλάνε, σκούζουν, να τα σπάνε τα νιάτα από το να τρώνε αμέτρητες φάπες. Δικός τους ο κόσμος, αυτά τα νιάτα θα τον χτίσουν όπως θέλουν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους