Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΣΤΑ 70 ΨΑΧΝΕΙΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟ; ΡΙΞΕ ΠΡΩΤΑ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ! Του Ατελείωτου του Επιδραστή Όταν φτάνεις στα 70 και ακόμα ψάχνεις σύντροφο, είσαι για τον Καιάδα, όπως λένε μερικοί.

Αλλά, ρε φίλε και ρε φίλη, πριν αρχίσεις να ψάχνεις τον επόμενο ή την επόμενη, κάνε μια στάση στον καθρέφτη.

Κοίτα καλά τη φάτσα σου, άσε τις δικαιολογίες στην άκρη και κάνε μια τίμια αυτοκριτική.

Δεν μπορεί, διάολε, να ήταν όλες οι γυναίκες λάθος και όλοι οι άντρες καθάρματα! Κάπου θα υπάρχει και η δική σου ευθύνη.

Μήπως είσαι κι εσύ δύστροπος, εγωιστής, γκρινιάρης, απαιτητικός ή απλώς έχεις την απαίτηση να σου έρθει ο άλλος έτοιμος, συσκευασμένος, με εγγύηση και οδηγίες χρήσης; Μήπως θέλεις σύντροφο, αλλά δεν αντέχεις άνθρωπο δίπλα σου; Γιατί άλλο ψάχνω σύντροφο κι άλλο ψάχνω υπηρέτη, νοσοκόμα, πορτοφόλι και παρέα για να μη με τρώει η μοναξιά.

Και να ξεκαθαρίσουμε κάτι: η συμβίωση δεν είναι υποχρεωτική.

Δεν γεννήθηκες για να έχεις σώνει και καλά κάποιον δίπλα σου, ούτε χρειάζεται να παντρευτείς για να μη σε κουτσομπολεύει το καφενείο.

Η μοναξιά, όταν την επιλέγεις, μπορεί να είναι ελευθερία.

Όταν όμως σε καταπίνει επειδή δεν αντέχεις ούτε τον εαυτό σου, γίνεται φυλακή χωρίς κάγκελα.

Και μη μου πουλάτε όλοι τον μεγάλο έρωτα και την ευτυχισμένη συμβίωση! Εδώ γελάει και το παρδαλό κατσίκι.

Πόσα ζευγάρια κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι και ζουν σε διαφορετικούς πλανήτες; Άλλος πηδάει τη σύζυγο του άλλου, άλλος τον σύζυγο της άλλης, κι ύστερα όλοι μαζί οικογενειακώς για καφέ, με χαμόγελα μέχρι τ’ αυτιά και το κέρατο να έχει γίνει σχεδόν οικογενειακό κειμήλιο! Και γιατί μένουν μαζί; Για τα παιδιά, για τα σπίτια, για τα λεφτά, για τη βολή και, πάνω απ’ όλα, για το τι θα πει ο κόσμος.

Μην τυχόν και χαλάσει η βιτρίνα! Από μέσα το σπίτι να βρωμάει μπαρούτι κι απ’ έξω να μοσχοβολάει λεβάντα.

Αυτή είναι η μεγάλη κοινωνική παράσταση: μαζί στα χαρτιά, χώρια στην ψυχή και υποκριτές στην καθημερινότητα.

Η μοναξιά, όμως, θέλει αρχίδια.

Και δεν μιλάω για ηλικία, φύλο ή ανατομία.

Μιλάω για κότσια! Θέλει να μπορείς να κάθεσαι μόνος σου, να τρως το φαγητό σου χωρίς να περιμένεις χειροκρότημα, να κοιμάσαι στο κρεβάτι σου χωρίς να σε τρώει η ανάγκη να αποδείξεις ότι κάποιος σε θέλει.

Για κάποιους η μοναξιά είναι ελευθερία.

Για άλλους τιμωρία.

Γιατί άλλος έχει μάθει να ζει με τον εαυτό του κι άλλος δεν αντέχει ούτε πέντε λεπτά χωρίς να ψάχνει κάποιον να του γεμίσει το κενό.

Και το πιο πικρό; Πόσοι άνθρωποι πέθαναν μονάχοι, σε άδεια σπίτια ή σε γηροκομεία, ενώ είχαν παιδιά, γυναίκες, άντρες, συγγενείς και κάτι φίλους της συμφοράς που στα νιάτα τους έπιναν στην υγειά τους και στα γεράματα δεν είχαν ούτε ένα τέταρτο να τους αφιερώσουν! Εκεί τελειώνουν τα μεγάλα λόγια.

Εκεί δεν μετράνε οι φωτογραφίες, οι αγκαλιές του Facebook και οι δημόσιες φιλίες.

Εκεί μετράει ποιος θα σου κρατήσει το χέρι όταν δεν θα μπορείς να σηκωθείς από το κρεβάτι.

Κι εκεί πολλές φορές ανακαλύπτεις ότι ο κόσμος που είχες γύρω σου ήταν πολύς στις χαρές και ανύπαρκτος στις ανάγκες.

Γι’ αυτό, στα 70, αν ψάχνεις σύντροφο, ψάξε.

Δεν υπάρχει ντροπή ούτε ημερομηνία λήξης στην ανάγκη για συντροφιά, τρυφερότητα και έρωτα.

Αλλά μη ζητάς από τον επόμενο να πληρώσει τα σπασμένα των προηγούμενων.

Μην κουβαλάς τα παλιά σου απωθημένα σε καινούργιο άνθρωπο και μην περιμένεις να αλλάξει η ζωή σου, αν εσύ παραμένεις ο ίδιος μπελάς με διαφορετικό ημερολόγιο.

Και, κυρίως, μη φοβάσαι να μείνεις μόνος.

Γιατί το να είσαι μόνος δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είσαι δυστυχισμένος.

Μερικές φορές σημαίνει ότι επιτέλους ησύχασες από τους λάθος ανθρώπους. ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ, λοιπόν, σε όλους κι όλες που ψάχνονται ακόμη! Μακάρι να βρείτε έναν άνθρωπο να σας αγαπάει, να σας σέβεται και να σας αντέχει.

Αλλά, πριν ζητήσετε να σας αντέξει ο άλλος, κάντε μια ερώτηση στον εαυτό σας: «Αν ήμουν εγώ στη θέση του, θα άντεχα να ζω μαζί μου;» Γιατί, στο τέλος της ημέρας, μπορεί να μη σας έφταιγε όλος ο κόσμος.

Μπορεί ο κοινός παρονομαστής σε όλες τις αποτυχημένες σχέσεις να ήσασταν εσείς.

Και αυτό, φίλοι μου, δεν το διορθώνει ούτε καινούργιος σύντροφος, ούτε προξενιό, ούτε αγγελία.

Το διορθώνει μόνο η αυτογνωσία. Αλλά αυτή είναι σπάνιο πράγμα. Πιο εύκολα αλλάζεις άνθρωπο παρά μυαλό. Ατελείωτος ό Επιδραστής

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους