Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αν θα το αναδημοσιεύσεις ή αν θα το διαβάσεις στον εαυτό σου, στην φίλη σου, στην μητέρα σου ή σε συγγενή σου, είναι προσωπική σου επιλογή.

Όμως, σε κάθε περίπτωση, αφορά όλες τις γυναίκες (ε, και τους άντρες, αν το καλοσκεφτείτε)! "Βρε τη μάνα μου με τις απορίες της" Μια ιστορία με έναν σερβιτόρο, μια λαντζιέρισσα και μερικά πολύ βρώμικα πιάτα! Η μάνα μου εξακολουθούσε να μην καταλαβαίνει τι ακριβώς κάνουν το Prolia και τα διφωσφονικά, και αφού με είχε τρελάνει στις ερωτήσεις, αποφάσισα να της εξηγήσω τη λειτουργία των οστών με ένα απλό παράδειγμα. - Μάνα, φαντάσου ένα γκουρμεδιάρικο εστιατόριο που λέγεται "η διφωσφονία της Πρόλιας". - Τι όνομα είναι πάλι αυτό, Δημήτρη, παιδί μου; - Άκου και θα καταλάβεις! Βιάζεσαι.

Το εστιατόριο έχει έναν εξαιρετικό σερβιτόρο που λέγεται Οστεοβλάστης, παιδιά από τα λίγα, μιλάμε.

Η δουλειά του είναι να φέρνει στους πελάτες που λέγονται Οστά μία τεράστια ποικιλία από λαχταριστά φαγητά, καλομαγειρεμένα, με όλα τα απαραίτητα υλικά.

Έχει όμως και μια λαντζιέρισσα, την Οστεοκλάστη, κοπέλα χρυσοχέρα, για σπίτι σου λέω, τύφλα να έχει η κόρη της γειτόνισσας.

Η γυναίκα αυτή κάνει μια εξίσου σημαντική δουλειά αφού παίρνει τα χρησιμοποιημένα πιάτα, απομακρύνει τα υπολείμματα, τα καθαρίζει και τα επιστρέφει στην κουζίνα και αστράφτουν! Κρύσταλλο σου λέω, λαμπίκο.

Έτσι λειτουργεί το εστιατόριο, ο σερβιτόρος φέρνει το καινούργιο φαγητό και η λαντζιέρισσα φροντίζει να απομακρύνεται ό,τι έχει βρωμίσει και παλιώσει από τα χρησιμοποιημένα πιάτα.

Κάποια στιγμή, όμως, η λαντζιέρισσα αρχίζει να χαλάει περισσότερα πιάτα και ο σερβιτόρος δεν έχει πιάτα ώστε να εξυπηρετήσει τους πελάτες Οστά.

Μοιραία, κάποια στιγμή εμφανίζεται ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου, ο αξιότιμος κύριος Διφωσφονίδης Πρόλιας, ένας σύγχρονος επιχειρηματίας που μόλις ανακάλυψε την Τεχνητή Νοημοσύνη και νομίζει πως έπιασε τον Πάπα από τα αχαμνά και λέει "δεν χρειαζόμαστε πια λαντζιέρισσα! Θα την απολύσουμε!". Έντρομος ο σερβιτόρος Οστεοβλάστης αποκρίνεται. - Και ποιος θα πλένει τα πιάτα; - Μην ανησυχείς! Εσύ θα συνεχίσεις να σερβίρεις!, αποκρίθηκε ο Διφωσφονίδης Πρόλιας και κάπως έτσι αρχίζει η καταστροφή.

Την επόμενη ημέρα μπαίνει στο εστιατόριο ένας ακόμα πελάτης Οστός, παραγγέλνει ένα υπέροχο φαγητό, ο σερβιτόρος Οστεοβλάστης τού το φέρνει χαμογελαστός μόνο που το πιάτο δεν έχει πλυθεί από την προηγούμενη ημέρα αφού η λαντζιέρισσα Οστεοκλάστης απολύθηκε και πλέον κάνει χαλάουα βλέποντας σε εκατομμυριοστή επανάληψη την Θεοπούλα να αναφωνεί "κόβεται το σεξ;" στο "Παραπέντε". Στον πυθμένα του πιάτου που σερβιρίστηκε υπάρχουν ξεραμένα υπολείμματα από χτες αλλά ο πελάτης Οστό δεν τα βλέπει αφού το καινούργιο φαγητό τα έχει καλύψει.

Έτσι, τρώει λαίμαργα, ευχαριστεί τον σερβιτόρο Οστεοβλάστη και φεύγει.

Την επόμενη ημέρα επιστρέφει στο εστιατόριο "η διφωσφονία της Πρόλιας", παραγγέλνει ξανά και πάλι το φαγητό είναι εξίσου λαχταριστό μόνο που τώρα στον πυθμένα του πιάτου υπάρχουν δύο στρώσεις βρωμιάς.

Την τρίτη ημέρα τρεις, την τέταρτη τέσσερις και κάθε φορά ο σερβιτόρος προσθέτει καινούργιο φαγητό πάνω στο παλιό.

Μετά από μία εβδομάδα, στη σατιρική μας κουζίνα, το πιάτο έχει μετατραπεί σε κανονικό μικροβιολογικό εργαστήριο με αποικίες μικροβίων, μουχλιασμένα υπολείμματα, σκουλήκια και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς και όμως, στην επιφάνεια βρίσκεται πάντοτε ένα ολοκαίνουργιο, λαχταριστό γεύμα! - Παναγία μου, Δημήτρη! Θα δηλητηριαστεί ο άνθρωπος! - Αυτό ακριβώς, μάνα, θα συνέβαινε σε ένα πραγματικό εστιατόριο αν καταργούσες εντελώς τη λάντζα! - Και τι σχέση έχει αυτό με τα κόκαλά μου; - Εδώ πάμε στο πραγματικά ενδιαφέρον κομμάτι.

Το οστό δεν είναι μια πέτρα που την κατασκευάζεις μία φορά και τελείωσες, είναι ένας ζωντανός ιστός και καθημερινά καταπονείται, δέχεται φορτία, αποκτά μικροσκοπικές φθορές και χρειάζεται ανακατασκευή.

Οι λαντζιέρισσες Οστεοκλάστες απομακρύνουν παλιό οστικό υλικό και οι σερβιτόροι Οστεοβλάστες συμμετέχουν στην αντικατάστασή του με καινούργιο. - Δηλαδή η λαντζιέρισσα δεν είναι κακή; - Όχι, μάνα μου! Χωρίς αυτήν δεν λειτουργεί σωστά το εστιατόριο.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν η μπουνταλοσύνη της λαντζιέρισσας που σπάει και κανά πιάτο πέρα από το πλύσιμο ξεπερνά την ικανότητα του σερβιτόρου να αναπληρώνει όσα απομακρύνονται. - Και τι κάνουν τότε τα φάρμακα; - Μειώνουν τον ρυθμό εργασίας της λαντζιέρισσας! Τα διφωσφονικά και το Prolia, με διαφορετικούς μηχανισμούς, περιορίζουν τη δραστηριότητα των λαντζιέρισσων οστεοκλαστών αλλά δεν απολύουν κυριολεκτικά τη λαντζιέρισσα και δεν γεμίζουν αναπόφευκτα τα οστά με βρωμιά, όπως στο υπερβολικό παράδειγμά μας.

Αντίθετα, όταν χρησιμοποιούνται σωστά, μειώνουν τον κίνδυνο καταγμάτων.

Σωστά, λέω και όχι μόνα τους και όχι για όλους! - Τότε γιατί μου έδειξες το βρώμικο πιάτο; - Για να καταλάβεις πως η απομάκρυνση του παλιού ιστού δεν είναι περιττή διαδικασία αλλά μέρος της ζωής του οστού! Εάν καταστείλεις υπερβολικά την ανακατασκευή για μεγάλο χρονικό διάστημα, επηρεάζεται και η δυνατότητα επιδιόρθωσης των μικροφθορών.

Για αυτό το λόγο υπάρχουν και σοβαρές επιπλοκές που πρέπει να γνωρίζουμε, όπως τα άτυπα κατάγματα του μηριαίου. - Δηλαδή να μην κάνω το Prolia; - Δεν σου είπα αυτό! Σου εξηγώ ότι κάθε θεραπεία χρειάζεται συγκεκριμένη ένδειξη, παρακολούθηση και σχεδιασμό. Α! Υπάρχει και κάτι ακόμη.

Με τα διφωσφονικά, ένα μέρος της φαρμακευτικής δράσης παραμένει για αρκετό διάστημα, επειδή οι ουσίες δεσμεύονται στο οστό ενώ με το Prolia, εάν διακόψεις τη θεραπεία χωρίς κατάλληλη επόμενη αγωγή, η οστική απορρόφηση μπορεί να αυξηθεί απότομα, με σημαντικό κίνδυνο σπονδυλικών καταγμάτων. - Δηλαδή επιστρέφει η λαντζιέρισσα και αρχίζει να πετάει τα πιάτα; - Μπράβο, μάνα! Τώρα κατάλαβες! - Και ο σερβιτόρος; - Όπως ο Κυριάκος ένα πράγμα! Πόσα να μας κάνει και αυτός ο χριστιανός; Πόσα να μας δώσει πια; Δεν προλαβαίνει πάντοτε να αναπληρώνει αυτά που χάνονται! - Και τελικά τι χρειάζεται το εστιατόριο; - Ισορροπία, μάνα μου. Ισορροπία! Να υπάρχουν αρκετά πιάτα διαθέσιμα, να μη χάνονται από την μπουνταλοσύνη της λαντζιέρισσας γρηγορότερα από όσο αντικαθίστανται, να γίνεται σωστά η συντήρηση και να υπάρχει κάποιος που να παρακολουθεί ολόκληρη αυτή τη λειτουργία και να μη νομίζουμε ότι το εστιατόριο θα σωθεί επειδή απλώς αγοράσαμε περισσότερο φαγητό διότι το ασβέστιο είναι υλικό, η βιταμίνη D βοηθά στην αξιοποίησή του, οι μύες και η μηχανική φόρτιση συμβάλλουν στη διατήρηση της οστικής αντοχής και το κάθε φάρμακο, όταν χρειάζεται και ενδείκνυται, παρεμβαίνει σε έναν συγκεκριμένο μηχανισμό.

Κανένα όμως δεν αποτελεί από μόνο του ολόκληρο το εστιατόριο! Η μάνα μου έμεινε για λίγο σιωπηλή. - Δηλαδή, Δημήτρη, το μυστικό δεν είναι να διώξουμε τη λαντζιέρισσα; - Όχι, μάνα.

Το μυστικό είναι να μη διαλύσουμε το εστιατόριο προσπαθώντας να διορθώσουμε τη λάντζα! Δημήτρης Ποντίκας (απλά ένας άνθρωπος)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους