Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τι παπαριες , τι σαχλαμάρες δεν έχει καμία διαφορά!!!!Όταν η αντιπολίτευση κατήγγειλε την φράση «λες παπαριες» δημοτικού συμβούλου του Πειραιά νικητή , ο Δήμαρχος επιχείρησε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, υποστηρίζοντας ότι "σιγά τη διαφορά". Η δικαιολόγηση του δημάρχου Πειραιά ότι το "σαχλαμάρες" με το "παπαριές" είναι μικρή διαφορά»συμπυκνώνει μια πολύ συγκεκριμένη συζήτηση γύρω από το ύφος, το ήθος του δημόσιου λόγου και τα όρια της πολιτικής ορθότητας ή του αυθορμητισμού των αιρετών. «Σαχλαμάρες»: Θεωρείται μια λέξη της καθημερινής ομιλίας, ελαφρώς απαξιωτική, αλλά μέσα στα όρια αυτού που αποδεχόμαστε ως «κοσμιότητα» στον δημόσιο ή πολιτικό λόγο.

Εκφράζει διαφωνία ή περιφρόνηση για μια άποψη, χωρίς όμως να παραβιάζει ευθέως τους κανόνες ευγένειας. «Παπαριές»: Είναι μια ξεκάθαρα χυδαία/αγοραία λέξη.

Η χρήση της από δημόσιο πρόσωπο (και ειδικά από έναν δημοτικό σύμβουλο πρώην πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου που εκπροσωπεί έναν θεσμό) σπάει το πρωτόκολλο και προκαλεί αίσθηση.

Στον δημόσιο λόγο, το πώς λέγεται κάτι συχνά ζυγίζει περισσότερο από το τι λέγεται.

Η μετάβαση από το «σαχλαμάρες» στο «παπαριές» δεν είναι απλά αλλαγή συνωνύμου, αλλά αλλαγή επιπέδου λόγου.

Δείχνει απαξίωση προς τους συνομιλητές και αποδομεί τη σοβαρότητα που απαιτεί το θεσμικό αdictum.

Όταν δήμαρχοςδηλώνει ότι η διαφορά μεταξύ των δύο λέξεων είναι μικρή, συνήθως προσπαθεί να κάνει damage control (διαχείριση ζημιάς): Επιχειρεί να υποβαθμίσει την οργή ή τις αντιδράσεις, παρουσιάζοντας όσους θίχτηκαν ως «υπερβολικούς» ή «κολλημένους με τις λέξεις».Επισης ο δήμαρχος εδώ αλλάζει το γήπεδο της συζήτησης.

Το επιχείρημά του: «Εσείς επικεντρώνεστε στη λεκτική απρέπεια, ενώ οι δικές σας κατηγορίες προσβάλλουν την τιμή και την ηθική μου υπόσταση». Με τον τρόπο αυτό δήμαρχος μετατρέπει τον εαυτό του από «κατηγορούμενο» για απρέπεια σε «θύμα» συστηματικής και βαρύτερης επίθεσης, προσπαθώντας να δείξει την αντιπολίτευση ως υποκρίτρια.

Οι χαρακτηρισμοί της αντιπολίτευσης «ψεύτης / υπάλληλος» είναι εξαιρετικά βαριές κατηγορίες.

Ωστόσο, στην πολιτική αντιπαράθεση, οι κατηγορίες περί διαχείρισης, αδιαφάνειας ή αναλήθειας (έστω και με σκληρούς όρους) αφορούν τη διοίκηση και τις πράξεις του Δημάρχου.

Το «ψεύτης» σημαίνει (στην πολιτική γλώσσα): «Δεσμευτήκατε για κάτι και κάνετε το αντίθετο» ή «Παρουσιάζετε αναληθή στοιχεία για τον προϋπολογισμό/τα έργα». Το «υπάλληλος» σημαίνει: «Εξυπηρετείτε αλλότρια ή ιδιωτικά συμφέροντα αντί για το συμφέρον των δημοτών». Ακόμα κι αν οι λέξεις αυτές είναι οριακές ή νομικά ελέγξιμες (αν ειπωθούν χωρίς στοιχεία), αποτελούν συστατικό μέρος της πολιτικής σύγκρουσης.

Αφορούν την πεπραγμένη διοίκηση, τη διαφάνεια και την πολιτική ευθύνη απέναντι στους πολίτες.

Αντίθετα η έκφραση «λες παπαριές» αποτελεί μια οριζόντια υποτίμηση του συνομιλητή που ακυρώνει τη διαδικασία του διαλόγου.

Δεν ασκεί κριτική στην ουσία της τοποθέτησης, αλλά προσβάλλει την προσωπικότητα του συμβούλου στον οποίο απευθύνεται και το επίπεδο του Δημοτικού Συμβουλίου.

Οι υβριστικοί και πεζοδρομιακοί χαρακτηρισμοί όπως λες παπαριες δεν επιδέχονται καμία πολιτική ή τεκμηριωμένη απάντηση.

Δεν παράγουν πολιτικό διάλογο.

Είναι απλώς μια προσπάθεια απαξίωσης και τραμπουκισμού του συνομιλητή, η οποία ευτελίζει τη διαδικασία και μετατρέπει το Δημοτικό Συμβούλιο από όργανο δημοκρατίας σε καφενείο.

Όταν ο Δήμαρχος συμψηφίζει τα δύο γεγονότα, ουσιαστικά νομιμοποιεί την περαιτέρω υποβάθμιση του λόγου στο Συμβούλιο.

Αν η λογική είναι «αφού με είπατε ψεύτη, δικαιούμαστε κι εμείς να χρησιμοποιούμε πεζοδρομιακές εκφράσεις», τότε το Δημοτικό Συμβούλιο μετατρέπεται σε αρένα συμπεριφορών.

Η προσπάθεια του δημάρχου συμψηφισμού της σκληρής κριτικής με τη λεκτική χυδαιότητα είναι απλώς μια φθηνή δικαιολογία.# Πειραιάς # destinationPiraeus

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους