Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στις 20 Οκτωβρίου 1947, πριν από 79 χρόνια, ξεκίνησε στην Ουάσιγκτον μία από τις πιο σκοτεινές περιόδους στην ιστορία του αμερικανικού κινηματογράφου. Η Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων της Βουλής των Αντιπροσώπων (HUAC), υπό την προεδρία του Ρεπουμπλικανού Τζ. Πάρνελ Τόμας, άρχισε δημόσιες ακροάσεις για τη φερόμενη κομμουνιστική διείσδυση στο Χόλιγουντ.

Η δημοσιότητα ήταν τεράστια.

Περισσότεροι από 100 ειδησεογραφικοί οργανισμοί, τρία μεγάλα ραδιοφωνικά δίκτυα και πολυάριθμες κάμερες κάλυπταν τις συνεδριάσεις.

Στο επίκεντρο βρίσκονταν οι πολιτικές πεποιθήσεις, οι προσωπικές σχέσεις και οι ιδεολογικές τοποθετήσεις ανθρώπων της κινηματογραφικής βιομηχανίας.

Μεταξύ όσων κατέθεσαν ήταν ο Γουόλτ Ντίσνεϊ, ο Ρόναλντ Ρίγκαν και ο Γκάρι Κούπερ.

Η μεγαλύτερη σύγκρουση προέκυψε όταν δέκα σεναριογράφοι, σκηνοθέτες και παραγωγοί αρνήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήσεις για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, επικαλούμενοι τις συνταγματικές τους ελευθερίες.

Έμειναν γνωστοί ως «Hollywood Ten» και αντιμετώπισαν κατηγορίες για περιφρόνηση του Κογκρέσου.

Στις 25 Νοεμβρίου 1947, οι επικεφαλής μεγάλων κινηματογραφικών στούντιο ανακοίνωσαν ότι θα απέκλειαν τους δέκα δημιουργούς από την εργασία τους.

Ήταν η απαρχή της περίφημης μαύρης λίστας του Χόλιγουντ, η οποία επεκτάθηκε τα επόμενα χρόνια, επηρεάζοντας εκατοντάδες επαγγελματίες.

Ο σεναριογράφος Ντάλτον Τράμπο αποτέλεσε χαρακτηριστική περίπτωση.

Συνέχισε να εργάζεται χρησιμοποιώντας ψευδώνυμα ή άλλους δημιουργούς ως κάλυψη, καθώς το πραγματικό του όνομα είχε αποκλειστεί από τους τίτλους των ταινιών.

Οι ακροάσεις του 1947 αποτέλεσαν καθοριστικό επεισόδιο της αντικομμουνιστικής εκστρατείας στις ΗΠΑ.

Η επιρροή τους ξεπέρασε τον κινηματογράφο, αναδεικνύοντας τη σύγκρουση ανάμεσα στην πολιτική εξουσία, την ελευθερία της έκφρασης και την επαγγελματική ανεξαρτησία των ανθρώπων της τέχνης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους