Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα το απόγευμα, βοηθώντας τον γιο μου με τα μαθήματά του, βρεθήκαμε να συζητάμε για την ελληνική λαϊκή παράδοση, τις παροιμίες και τη διαχρονική σοφία που κρύβεται πίσω από λίγες, απλές λέξεις.

Σταθήκαμε ιδιαίτερα σε μία από τις αγαπημένες μου: «Ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται». Η συζήτηση πήρε μια απρόσμενη τροπή όταν μου ανέφερε ότι ένας συμμαθητής του τον είχε κατηγορήσει στο σχολείο για κάτι που δεν είχε κάνει.

Και κάπως έτσι, από τη λογοτεχνία περάσαμε στην Ιστορία.

Μιλήσαμε για τη συκοφαντία, την προπαγάνδα και για την ψευδαίσθηση ορισμένων ότι μια ανακρίβεια, όταν επαναλαμβάνεται αρκετές φορές και σε αρκετά αυτιά, αποκτά αυτομάτως την αξία της αλήθειας.

Του εξήγησα ότι η αλήθεια δεν καθορίζεται από το πόσοι επαναλαμβάνουν κάτι, αλλά από τα ίδια τα γεγονότα.

Και ότι ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου φαίνεται όχι μόνο από όσα λέει, αλλά κυρίως από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τους άλλους.

Τελικά, ένα απλό σχολικό μάθημα εξελίχθηκε σε ένα πολύ ουσιαστικό μάθημα ζωής.

Άλλωστε, ο γκεμπελισμός έχει προ πολλού ηττηθεί από την Ιστορία.

Το ότι κάποιοι εξακολουθούν να εμπνέονται από τις μεθόδους του δεν σημαίνει ότι μπορούν και έχουν την ικανότητα να την ξαναγράψουν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους