Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Μάγος των γηπέδων❗️❗️ Ο Τζιοβάνι αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους και πιο χαρισματικούς ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν ποτέ στα ελληνικά γήπεδα.

Η άφιξή του στον Ολυμπιακό το καλοκαίρι του 1999 από την Μπαρτσελόνα προκάλεσε πρωτόγνωρο ντελίριο στους φιλάθλους, αλλάζοντας τα δεδομένα του εγχώριου ποδοσφαίρου με την απαράμιλλη βραζιλιάνικη τεχνική του.

Στις 16 Ιουλίου 1999, ο Τζιοβάνι προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, γνωρίζοντας την απόλυτη αποθέωση.

Στα έξι χρόνια που φόρεσε την ερυθρόλευκη φανέλα, πρόσφερε στιγμές μοναδικής ποδοσφαιρικής ευφυΐας, με σήμα κατατεθέν τις απίθανες ντρίμπλες του, τις "λόμπες" και τα γκολ-αριστουργήματα που μνημονεύονται μέχρι σήμερα.

Παρά τον σοβαρό τραυματισμό που υπέστη στην πρώτη του σεζόν, επέστρεψε δυνατός και ηγήθηκε της ομάδας τόσο στην Ελλάδα όσο και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Κορυφαία του ατομική σεζόν υπήρξε το 2003–2004, όταν αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Στην Ελλάδα του δόθηκε το προσωνύμιο του μάγου λόγω της ασύλληπτης τεχνικής του κατάρτισης, της ποδοσφαιρικής του ευφυΐας και της ικανότητάς του να βρίσκει λύσεις που κανείς άλλος δεν έβλεπε στο γήπεδο.

Πριν έρθει στην Ελλάδα και τη Βαρκελώνη, στη Σάντος της Βραζιλίας είχε αποκτήσει το προσωνύμιο Μεσσίας για την ικανότητά του να «ανασταίνει» την ομάδα με τις εμφανίσεις του.

Μάλιστα, οι θαυμαστές του αυτοαποκαλούνταν χιουμοριστικά «Μάρτυρες του Ζιοβάνι» λόγω της τυφλής λατρείας τους.

Παρά την ποδοσφαιρική υπερβολή, ο ίδιος αντιμετώπιζε πάντα αυτόν τον τίτλο με σεβασμό και ταπεινότητα λόγω των θρησκευτικών του πεποιθήσεων.

Είχε έφεση στο να πετυχαίνει «μαγικά» και κρίσιμα γκολ απέναντι σε μεγάλους αντιπάλους (όπως τα γκολ κόντρα στη Ρεάλ Μαδρίτης, τη Γαλατασαράι και τη Μπάγερ Λεβερκούζεν με τη φανέλα του Ολυμπιακού). Η βαθιά θρησκευτική πίστη του Τζιοβάνι Σίλβα ντε Ολιβέιρα αποτέλεσε έναν από τους πιο ισχυρούς πυλώνες της ζωής του, επηρεάζοντας άμεσα τόσο την προσωπικότητά του όσο και τη συμπεριφορά του μέσα στα γήπεδα.

Ως πιστός Ευαγγελικός Χριστιανός (όπως πολλοί Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές της γενιάς του), ο Ζιοβάνι δεν έκρυψε ποτέ τη σχέση του με τον Θεό. Ο Ζιοβάνι είχε πάντα μαζί του τη Βίβλο.

Αποτελούσε το καθημερινό του ανάγνωσμα στις αποστολές των ομάδων, στα ξενοδοχεία και πριν από τα μεγάλα παιχνίδια, αντλώντας από αυτήν πνευματική δύναμη και ηρεμία.

Ήταν από τους πρώτους ποδοσφαιριστές στα ελληνικά γήπεδα που πανηγύριζαν δείχνοντας τον ουρανό, ενώ συχνά φορούσε μπλουζάκια με θρησκευτικά μηνύματα (όπως «Ανήκω στον Ιησού») κάτω από τη φανέλα του Ολυμπιακού.

Η πίστη του ήταν το στήριγμά του στις μεγάλες ανατροπές της καριέρας του, όπως η δύσκολη συνύπαρξη με τον Λουίς Φαν Χάαλ στη Βαρκελώνη, αλλά και ο σοβαρός τραυματισμός του (ρήξη χιαστών) το 1999 στον Ολυμπιακό, τον οποίο ξεπέρασε δείχνοντας τεράστια ψυχική δύναμη.

Μετά την απόσυρσή του από το ποδόσφαιρο, ο Ζιοβάνι αφιερώθηκε ακόμα περισσότερο στην πίστη του, στηρίζοντας ενεργά τις δράσεις της εκκλησίας του στη Βραζιλία και βοηθώντας ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Ο Βραζιλιάνος μεσοεπιθετικός Τζιοβάνι Σίλβα ντε Ολιβέιρα, περισσότερο γνωστός απλά ως Τζιοβάνι, (Giovanni Silva de Oliveira, “Giovanni”) γεννήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου του 1972, στην Αμπαετετούμπα, στην βόρεια Βραζιλία, κοντά στις εκβολές του Αμαζονίου στον Ατλαντικό Ωκεανό.

Η φυσική και αγαπημένη θέση του ήταν ως μεσοεπιθετικός, αλλά μπορούσε επίσης να παίξει σαν κεντρικός επιθετικός, καθώς ήταν ένας εξαιρετικός σκόρερ.

Ήταν γνωστός για την παγκόσμιας κλάσης τεχνική του κατάρτιση, την εξαιρετική του ντρίμπλα, την ποικιλία των κινήσεων, την εξαιρετική δημιουργικότητα του, καθώς και την ικανότητά του στο σκοράρισμα.

Έπαιξε (κυρίως) για την Μπαρτσελόνα, τον Ολυμπιακό και τη Σάντος.

Σε διεθνές επίπεδο, έπαιξε για την εθνική ομάδα της Βραζιλίας, κερδίζοντας 20 διεθνείς συμμετοχές, σκοράροντας 6 γκολ.

Ήταν μέλος της ομάδα της Βραζιλίας που έφτασε στο τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998. Ο Τζιοβάνι Σίλβα ντε Ολιβέιρα, δεν ήταν απλώς ένας ακόμα Βραζιλιάνος που αγωνίστηκε στον μεγαλύτερο αθλητικό σύλλογο της χώρας. Ήταν Ο ΒΡΑΖΙΛΙΑΝΟΣ.

Με κεφαλαία γράμματα που τονίζουν το ποδοσφαιρικό του μεγαλείο.

Η αναμφισβήτητη ποδοσφαιρική του αξία, η άψογη τεχνική του κατάρτιση και η ικανότητά του στο σκοράρισμα του χάρισαν το προσωνύμιο "Μάγος". Ο Τζιοβάνι στη συνείδηση των φίλων του Ολυμπιακού ταυτίζεται πλέον με το θεαματικό ποδόσφαιρο και αυτό γιατί συμμετείχε στους πιο θεαματικούς αγώνες που έχει δώσει ο Ολυμπιακός. Ο Ζίο ωστόσο ήταν ο άνθρωπος που έμελλε να «κλέψει» τις ερυθρόλευκες καρδιές.

Τα απίστευτά του γκολ, οι «ποδιές» που έκανε στους αντιπάλους και η άψογη τεχνική του κατάρτιση έδωσαν γρήγορα στην κερκίδα το νέο της αγαπημένο πρόσωπο. Ο Ολυμπιακός είχε βρει στο πρόσωπό του τον «μάγο» της ομάδας και οι φίλαθλοι την «ιερή τους αγελάδα». Όταν τον είχε τραυματίσει σοβαρά ο αμυντικός του Ηρακλή, Λάζαρος Σέμος, ο Βραζιλιάνος του έκανε δώρο την Βίβλο σε μια κίνηση μεγαλοψυχίας και συγχώρεσης.

Είναι ο τρίτος σε συμμετοχές ξένος ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού με 129 πίσω από τον Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς και τον Χούλιο Λοσάντα.

Η κλήση του στην εθνική Βραζιλίας, ήταν το απόλυτο φετίχ για κάθε ποδοσφαιριστή από τη χώρα της σάμπα, η κορύφωση της καταξίωσης και αναγνωσιμότητας. Ο Ζιοβάνι πλέον δεν άνηκε στο club των ολίγων ή των scouts που τον είχαν ξεχωρίσει, συστήθηκε σε σύσσωμο το ποδοσφαιρικό κοινό στον τελικό του Umbro Cup τον Ιούνιο του 1995 εναντίον της Αγγλίας στο Wembley, μπροστά σε 70 χιλιάδες κόσμο.

Ήταν ένα όνειρο, αντικατέστησε το μεγάλο Ronaldo και συμμετείχε στο τρίτο γκολ της σελεσάο από τον Edmundo που παγίωσε την επικράτηση της Βραζιλίας με 3-1. Δύο πράγματα έγιναν βέβαια έκτοτε: πρώτον ότι ο Ζιοβάνι θα γίνει μόνιμο μέλος εκείνης της τρομακτικής φουρνιάς των Βραζιλιάνων και δεύτερον ότι θα ήταν η τελευταία του σεζόν στο βραζιλιάνικο πρωτάθλημα.

Το 1996 τον απέκτησε η Μπαρτσελόνα. O Τζιοβάνι σκόραρε συνολικά 18 γκολ με την ισπανική ομάδα και κατέκτησε 1 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, 1 Σούπερ Καπ Ευρώπης, 2 Πρωταθλήματα Ισπανίας, 1 Κύπελλο Ισπανίας και 1 ισπανικό Σούπερ Καπ.

Ήταν ένας από τους αγαπημένους παίκτες των φιλάθλων της Μπαρτσελόνα, καθώς κατά τη διάρκεια της καριέρας του στην ομάδα σκόραρε καθοριστικά γκολ κυρίως εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης, της αιώνιας αντιπάλου της Μπαρτσελόνα.

Καλοκαίρι 1999. Ο Σωκράτης Κόκκαλης φέρνει στον Ολυμπιακό Τζιοβάνι και Ζάχοβιτς.

Φίρμα στην Πόρτο ο Σλοβένος, «μούρη» στη Μπαρτσελόνα ο «μάγος». Το Ελληνικό, τότε, σείεται και οι ιαχές των ερυθρόλευκων οπαδών σκεπάζουν ακόμη και τις τουρμπίνες των αεροπλάνων.

Στην είδηση της συμφωνίας του Ολυμπιακού με τη Barcelona για την παραχώρηση του Ζιοβάνι, ο κόσμος των ερυθρολεύκων στην αρχή τσιμπιόταν και κατόπιν δεν μπορούσε να συγκρατήσει την ευτυχία του.

Σε συνδυασμό μάλιστα και με την απόκτηση του διακαούς πόθου του Μπάγεβιτς, Ζλάτκο Ζάχοβιτς, ο ερχομός του Ζιοβάνι στην Ελλάδα παρέα με τον ατίθασο Σλοβένο μπαλαδόρο της Πόρτο, είναι ότι πλησιέστερο σε διπλό οργασμό για τον οπαδό του Ολυμπιακού.

Ο παροξυσμός των οπαδών κάνει τον μάγο να σαστίσει, να μην ξέρει πως να αντιδράσει.

Ο κόσμος είχε περικυκλώσει το αυτοκίνητο που τον μετέφερε στα γραφεία της ομάδας, εκείνος αμήχανος σήκωνε απλώς το χέρι να χαιρετήσει.

Ίσα που πρόλαβε να βγάλει μερικές φωτογραφίες με το κασκόλ του Ολυμπιακού στο λαιμό, δεν πρόφτασε καν να χαμογελάσει από ευτυχία.

Αυτά τα πράγματα που έκανε ο Ζιοβάνι στην Ελλάδα μέχρι εκείνη την αποφράδα ημέρα του Δεκεμβρίου του 1999 στο Καυταντζόγλειο, δεν τα έχει ξανακάνει ποδοσφαιριστής.

Παρακολουθούσες παιχνίδι του Ολυμπιακού και γνώριζες ανά πάσα στιγμή ότι πρόκειται να βρεθείς ενώπιον μιας ανεπανάληπτης ποδοσφαιρικής στιγμής, ενός "περιττού" όπως έχουμε μάθει να το αποκαλούμε, που κάνει και τον πιο μετριοπαθή να λατρέψει το ποδόσφαιρο. Ο Τζιοβάνι Σίλβα ντε Ολιβέιρα θα φορούσε την ερυθρόλευκη, την οποία τίμησε έως το 2005. Ο Βραζιλιάνος μπήκε αμέσως στην καρδιά του κόσμου.

Κανείς δεν ξεχνάει εκείνο το 3-3 με τη Ρεάλ στο ΟΑΚΑ που το μετέτρεψε σε προσωπική του υπόθεση μαζί με τον Ζλάτκο, ποιος να μην θυμάται το "σκαφτό" με τη Γαλατά, στο 3-0 της Ριζούπολης.

Κατέκτησε με την ερυθρόλευκη φανέλλα 5 Πρωταθήματα και 1 Κύπελλο.

Επέστρεψε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε με τα χρώματα του Εθνικού Πειραιώς.

Για ένα διάστημα είχε διακόψει την καριέρα του, ωστόσο λίγο καιρό αργότερα επέστρεψε στη Βραζιλία για να κλείσει την πλούσια καριέρα του στη Σάντος.

Χαραγμένη στην μνήμη μας έχει μείνει μία εκπομπή του Μπάμπη Χριστόγλου (Μπαμ και κάτω). Καλεσμένος ήταν ο Ζίο.

Στέλνει μήνυμα ένας Αεκτζής:"Σε ευχαριστούμε για τις στιγμές που μας χάρισες και ας μας πίκρανες πολλές φορές"...Ο Ζίο αρχίζει να κλαίει με λυγμούς.

Πως μπορείς να ξεχάσεις αυτόν τον ποδοσφαιριστή; Όσοι μάρκαραν τον Τζιοβάνι, το ίδιο βράδυ δεν κοιμήθηκαν.

Τον σταμάτησαν ή με ξύλο ή με κλοτσιές.

Μόνο έτσι. Ο Βραζιλιάνος έγραψε δίκαια τη δική του σελίδα στην ιστορία του Ολυμπιακού.

Δεν του χαρίστηκε κάτι.

Είχε σκληρούς προπονητές που τον έκριναν αυστηρά.

Ελάχιστοι του έκαναν τα χατίρια.

Και επαναλαμβάνω, την αγάπη των Ολυμπιακών την κέρδισε με το σπαθί του και την μπάλα του. Ο Τζιοβάνι Σίλβα Ντε Ολιβέιρα κατάφερε να κάνει την μπάλα να τον ερωτευτεί περισσότερο από όσο ερωτευμένος μπορεί να υπήρξε αυτός μαζί της.

Τίποτε άλλο… Τίτλοι Συλλογικοί Με την Clube do Remo · Πολιτειακό Παρανά (Campeonato Paraense):1993 Με την FC Barcelona · Πρωτάθλημα Ισπανίας: 2 (1997/98, 1998/99) · Κύπελλο Ισπανίας: 2 (1996/97, 1997/98) · Σούπερ Καπ Ισπανίας: 1996 · Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης: 1996/97 · UEFA Super Cup: 1997 Με τον Ολυμπιακό · Πρωτάθλημα Ελλάδος: 5 (1999-2000, 2000/01, 2001/02, 2002/03, 2004/05) · Κύπελλο Ελλάδος: 2004/05 Με την Al-Hilal · Saudi Crown Prince Cup: 2006 · Prince Faisal Bin Fahad Cup: 2006 Με την Sport Recife · Κύπελλο Βραζιλίας (Copa do Brasil): 2008 · Πολιτειακό Περναμπούκο (Campeonato Pernambucano): 2008 Με την Santos FC · Κύπελλο Βραζιλίας (Copa do Brasil): 2010 · Πολιτειακό Σάο Πάουλο (Campeonato Paulista): 2006, 2010 Διεθνείς Με την Βραζιλία · Copa America: 1997 · Παγκόσμιο Κύπελλο: φιναλίστ το 1998 · Umbro Cup : 1995

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους