Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Κατάρρευση της Λιμόζ, θλιβερό σύμβολο μιας Ανίκανης Ευρώπης Το σύμβολο της αλλοίωσης του κοινωνικού ιστού και της ευρωπαϊκής κουλτούρας και πολιτισμού… της φτωχοποίησης… της λαθρομετανάστευσης.

Η κατάρρευση του καμπαναριού του ιστορικού δημαρχείου της Λιμόζ είναι η οπτικοποίηση μιας Ευρώπης που οι ηγεσίες της επιμένουν να μην ακούν την κοινωνία. ΜΙΑ ΕΥΡΩΠΗ ΠΟΥ ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΕ ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ Για δεκαετίες, οι “μικροί” ηγέτες, μάς λένε για πρόοδο, ανάπτυξη, κοινωνικό κράτος, ασφάλεια και καλύτερη ζωή για τις επόμενες γενιές.

Σήμερα, εκατομμύρια πολίτες, αισθανόμαστε ότι η καθημερινότητά μας γίνεται όλο και δυσκολότερη.

Η αγοραστική μας δύναμη δεν υπάρχει και η εμπιστοσύνη μας προς τους πολιτικούς θεσμούς διαβρώνεται.

Και όταν ο πολίτης αισθάνεται ότι εργάζεται περισσότερο, πληρώνει περισσότερα και τελικά ζει χειρότερα, η οργή δεν εξαφανίζεται επειδή οι πολιτικοί αρνούνται να την αναγνωρίσουν. Συσσωρεύεται. ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ: ΠΟΙΟΣ ΡΩΤΗΣΕ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΟΡΙΑ; Η Ευρώπη έχει υποχρέωση να προστατεύει τα σύνορά της, να εφαρμόζει τους νόμους της και να ελέγχει ποιος εισέρχεται και ποιος παραμένει στην επικράτειά της.

Η παράνομη μετανάστευση, οι αποτυχημένες πολιτικές ένταξης και η αδυναμία επιστροφής όσων δεν έχουν δικαίωμα παραμονής αποτελούν ζητήματα που απαιτούν συγκεκριμένες απαντήσεις, όχι επικοινωνιακές διακηρύξεις.

Και υπάρχει ένα ερώτημα που οι ευρωπαϊκές ηγεσίες οφείλουν να απαντήσουν: Πώς μπορεί να διατηρηθεί η κοινωνική συνοχή όταν ένα σημαντικό τμήμα των πολιτών θεωρεί ότι οι ανησυχίες του για τη μετανάστευση αντιμετωπίζονται με περιφρόνηση αντί με σοβαρή πολιτική; Μια σοβαρή Ευρώπη οφείλει να είναι ανθρωπιστική χωρίς να είναι αφελής, ανεκτική χωρίς να εγκαταλείπει τις αξίες της και αυστηρή απέναντι σε όποιον παραβιάζει τους νόμους της. ΙΣΛΑΜΟΠΟΙΗΣΗ Ή ΑΠΩΛΕΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΑΞΙΕΣ; Η συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης δεν μπορεί να περιορίζεται σε συνθήματα και απαγορευμένες λέξεις.

Το πραγματικό ερώτημα είναι αν οι ευρωπαϊκές κοινωνίες μπορούν να διατηρήσουν τον κοσμικό χαρακτήρα των θεσμών τους, την ισότητα ανδρών και γυναικών, την ελευθερία της έκφρασης και το κράτος δικαίου.

Οι πολιτικοί έχουν ευθύνη να μη μετατρέπουν την πολυπολιτισμικότητα σε άλλοθι για την αδράνεια και να μην απαιτούν από τους πολίτες να αποσιωπούν τις ανησυχίες τους για να θεωρούνται πολιτικά ορθοί. Η Ευρώπη δεν μπορεί να επιβιώσει ως ελεύθερη κοινωνία αν πάψει να πιστεύει στις αρχές της ή αν εφαρμόζει δύο μέτρα και δύο σταθμά στην προστασία τους. ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΙΜΟΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣ ΤΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ Το πιο εκρηκτικό ζήτημα είναι η οικονομία της καθημερινότητας.

Ο εργαζόμενος που δυσκολεύεται να πληρώσει το ενοίκιό του.

Ο συνταξιούχος που μετράει τα ευρώ μέχρι το τέλος του μήνα.

Η οικογένεια που αναγκάζεται να περιορίσει ακόμη και τα βασικά.

Ο νέος που αναβάλλει τη δημιουργία οικογένειας επειδή δεν μπορεί να εξασφαλίσει ένα σπίτι.

Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι στατιστικές.

Είναι οι πολίτες για τους οποίους υποτίθεται ότι υπάρχουν τα κράτη.

Και έχουν κάθε δικαίωμα να απαιτούν να γνωρίζουν πού πηγαίνουν τα χρήματα των φόρων τους, ποια αποτελέσματα έχουν οι μεταναστευτικές πολιτικές, πόσο κοστίζουν οι αποτυχημένες αποφάσεις και ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη.

Η φτωχοποίηση δεν αντιμετωπίζεται με συνθήματα.

Αντιμετωπίζεται με παραγωγικές επενδύσεις, αξιοπρεπείς μισθούς, προσιτή κατοικία, αποτελεσματικές δημόσιες υπηρεσίες και πολιτικές που δεν αφήνουν τους πιο αδύναμους να σηκώνουν δυσανάλογο βάρος.

Κανένας πολίτης δεν πρέπει να αισθάνεται ξένος στην ίδια του τη χώρα.

Κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να θεωρείται αναλώσιμος.

Και κανένας πολιτικός δεν πρέπει να μένει στο απυρόβλητο όταν οι επιλογές του αποτυγχάνουν. Η ΛΙΜΟΖ ΩΣ ΣΥΜΒΟΛΟ ΜΙΑΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΣΕ ΚΡΙΣΗ Ας είμαστε σαφείς: η φωτιά στη Λιμόζ δείχνει το πώς αρχίζει να καταρρέει ολόκληρη η Ευρώπη.

Η εικόνα λειτουργεί ως μια σκληρή μεταφορά για μια ήπειρο που αντιμετωπίζει βαθιές πολιτικές και κοινωνικές εντάσεις. Μια Ευρώπη που παλεύει με την ακρίβεια, την ανασφάλεια, την κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς και τις διαφωνίες για τη λαθρομετανάστευση. Μια Ευρώπη όπου οι κυβερνήσεις έχουν χάσει την επαφή με τους πολίτες τους και αντιμετωπίζουν κάθε κριτική ως εχθρότητα, αντί να απαντούν με αποτελέσματα. Μια Ευρώπη που πρέπει να αποφασίσει αν θα υπερασπιστεί την κοινωνική συνοχή, την ασφάλεια, την οικονομική αξιοπρέπεια και τις ελευθερίες της με πράξεις ή αν θα συνεχίσει τη φτωχοποίηση και την ισλαμοποίηση.

Καμία κοινωνία δεν αντέχει επ’ αόριστον όταν οι πολίτες της αισθάνονται ότι οι ηγεσίες τους δεν τους ακούν. Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί καλά θα κάνουν να καταλάβουν ότι η ασφάλεια, η οικονομική αξιοπρέπεια, η κοινωνική συνοχή και ο σεβασμός των νόμων δεν είναι πολυτέλειες αλλά προϋποθέσεις δημοκρατικής σταθερότητας και ότι η επόμενη κρίση… θα είναι πολύ δυσκολότερη. #Ευρώπη #Λιμόζ #Limoges #Μεταναστευτικό #Ισλαμοποίηση #Ακρίβεια #Φτωχοποίηση #Πολιτική

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους