Μελανσόν και ACAB: Οι αντιφάσεις της κοινοβουλευτικής Αριστεράς μπροστά στην αστυνομική καταστολή Σε μια περίοδο που το γαλλικό και το παγκόσμιο προλεταριάτο βρίσκονται στον δρόμο ενάντια στην...
Μελανσόν και ACAB: Οι αντιφάσεις της κοινοβουλευτικής Αριστεράς μπροστά στην αστυνομική καταστολή Σε μια περίοδο που το γαλλικό και το παγκόσμιο προλεταριάτο βρίσκονται στον δρόμο ενάντια στην κρατική τρομοκρατία, ο ηγέτης της «Ανυπότακτης Γαλλίας», Ζαν-Λυκ Μελανσόν, πέταξε μια πολιτική βόμβα που διέλυσε τα προσωπεία της αστικής ευπρέπειας.
Υπερασπιζόμενος το ιστορικό, διεθνιστικό σύνθημα «ACAB» («Όλοι οι μπάτσοι είναι μπάσταρδοι»), ο Μελανσόν αρνήθηκε να ευθυγραμμιστεί με το κυρίαρχο αφήγημα που απαιτεί από τους καταπιεσμένους να διαδιαδηλώνουν «κόσμια» και «ειρηνικά» την ώρα που δέχονται τα χημικά και την άγρια καταστολή των πραιτοριανών του συστήματος. (Φαντάζεστε κάτι ανάλογο να έλεγε ο Κουτσούμπας ή ο Τσίπρας;). Ωστόσο, για μια συνεπή ταξική ανάλυση, η κίνηση αυτή δεν κρύβει μόνο ριζοσπαστισμό, αλλά αποκαλύπτει και τις βαθιές αντιφάσεις της ρεφορμιστικής αριστεράς.
Ας τα πιάσουμε από την αρχή.
Κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής του συνέντευξης στο δίκτυο LCI, ο Μελανσόν δέχτηκε την κλασική, προβοκατόρικη ερώτηση των αστών δημοσιογράφων, που επιχειρεί πάγια να ποινικοποιήσει τη γλώσσα του κινήματος.
Ρωτήθηκε δηλαδή για το σύνθημα ACAB «Όλοι οι μπάτσοι είναι μπάσταρδοι», και για το κατά πόσο θεωρεί αποδεκτό τη χρήση του στις διαδηλώσεις.Η απάντησή του, όμως, έσπασε τα ταμπού: https://vathikokkino.gr/archives/228170
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους