Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αποστολή εξετελέσθη. Είχα βάλει ένα στοίχημα με τον εαυτό μου. Να προβάλλω ακόμη μία φορά, έστω και αν είναι η τελευταία, τις περιοχές που αγάπησα από μικρό παιδί.

Τα μικρά μας χωριά, τα μεγάλα μας χωριά, τις κωμοπόλεις μας και την πόλη μας, την Κατερίνη.

Το έκανα, λοιπόν, με φωτογραφικό υλικό που έχω χιλιοπαίξει, αλλά δυστυχώς δεν έχω άλλο.

Αυτό ήταν το τελευταίο υλικό από το 2024, από την τελευταία μου επίσκεψη στην ιδιαίτερη πατρίδα μου.

Νιώθω ηθικά πάρα πολύ όμορφα.

Θεωρώ ότι ως Χάρης, ως δημοσιογράφος, ως Πιεριέας, προέβαλα κάθε σπιθαμή της Πιερίας μας, αφιλοκερδώς, χωρίς να λάβω χρήματα.

Την ίδια στιγμή που δίνονται πολλά χρήματα σε άλλους influencers και ταξιδιωτικούς οδηγούς, το Katerini Press, παρά τη μεγάλη δυναμική του, δεν έχει λάβει ούτε ένα ευρώ.

Παρ' όλα αυτά, συνέχισα μέχρι και χθες το βράδυ να προβάλλω τον τόπο μου.

Κλείνω, λοιπόν, αυτό το κεφάλαιο νιώθοντας καλά μέσα μου.

Με τη συνείδησή μου ήσυχη.

Νιώθω ότι έχω στηρίξει τον τόπο μου, ότι έδωσα φωνή και προβολή σε μικρά χωριά που σχεδόν κανείς, ακόμη και μέσα στην ίδια την Πιερία, δεν γνωρίζει.

Χωριά που σπάνια προβάλλονται, γιατί ελάχιστοι ασχολούνται με αυτά.

Η ιστορία τους, τα μικρά τους μαγαζιά, οι όμορφες γωνιές τους, όλα αυτά βρήκαν χώρο μέσα από το Katerini Press.

Δυστυχώς, η ζωή, η τύχη, οι άνθρωποι, οι συνθήκες, όπως θέλει ας το ερμηνεύσει ο καθένας, τα έφεραν έτσι ώστε να αναγκάζομαι να παραμένω στο εξωτερικό, να παραμένω μετανάστης, όσο κι αν διεκδίκησα την επιστροφή μου.

Το τηλέφωνό μου δεν χτύπησε.

Και αυτό για μένα σημαίνει ότι η Πιερία δεν με χρειάζεται δημοσιογραφικά.

Φυσικά, δεν είμαι τόσο χαζός ώστε να πετάξω τις οικονομίες που έχτισα με κόπο και πόνο, να επιστρέψω, να σπαταλήσω τα χρήματά μου και να βρεθώ αντιμέτωπος με τον πόλεμο του γνωστού συστήματος, χωρίς να έχω καμία στήριξη από τον απλό κόσμο.

Κανείς δεν είναι τόσο χαζός σήμερα ώστε να το κάνει αυτό.

Γι' αυτό και δεν θα το κάνω.

Αφού, λοιπόν, η Πιερία δεν έχει ανάγκη τη δική μου πένα, αφού δεν έχει ανάγκη τη δυναμική του Katerini Press να βρίσκεται από κοντά, εγώ ολοκλήρωσα αυτό που ένιωθα μέσα μου ως ηθική υποχρέωση.

Έκανα αυτό που ήθελα να κάνω για τον τόπο μου.

Και το έκανα μέχρι τέλους.

Από εδώ και πέρα συνεχίζουμε με όσες αναρτήσεις μπορούμε, σε καθημερινή βάση.

Δεν αλλάζει κάτι στην καθημερινότητά μας ως προς τη λειτουργία της σελίδας, αλλά δεν υπάρχουν πλέον απαιτήσεις. Το Katerini Press έχει μόνιμη έδρα τη Γερμανία.

Το σύστημα, σε αυτό το κομμάτι, μας κέρδισε.

Γιατί απλά ο λαός, εσείς οι ίδιοι, οι Πιεριείς επιχειρηματίες και οι άνθρωποι που θεωρητικά θέλετε κάτι να αλλάξει, δεν δώσατε μια χείρα βοηθείας.

Δεν στηρίξατε.

Δεν βρήκαμε όλοι μαζί έναν τρόπο ώστε αυτή η τόσο δυναμική σελίδα να μπορέσει να επιστρέψει στον τόπο της.

Δεν είναι ακριβώς παράπονο.

Είναι μια διαπίστωση.

Ούτε θα στραφώ εναντίον κάποιου.

Κανείς δεν μου χρωστάει, όπως όμως κι εγώ δεν χρωστάω σε κανέναν.

Ούτε σε εκείνους που περιμένουν από αυτή τη σελίδα να στηρίξει, να γράψει, να ανεβάσει και να προβάλει, χωρίς να αναρωτιούνται αν υπάρχει η δυνατότητα να συνεχίσει να το κάνει.

Συνεχίζουμε, λοιπόν, αυτό που κάνουμε.

Ουσιαστικά, το χόμπι μας, τη δεύτερη απασχόλησή μας.

Γιατί, όπως φαίνεται, δεν καταφέραμε να βρούμε εκείνους που θα μπορούσαν να μας στηρίξουν, ώστε αυτή η προσπάθεια να γίνει κάτι πολύ μεγαλύτερο.

Κι όμως, το έχουμε ξαναγράψει: με μόλις ένα ευρώ από τον καθένα, οι 62.000 άνθρωποι που μας ακολουθούν θα μπορούσαν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για μια δυνατή δημοσιογραφική ομάδα.

Θα μπορούσαμε να αποτελέσουμε αυτό που λέμε μια σελίδα αλληλεγγύης για την Πιερία.

Γιατί η Πιερία χρειάζεται να ξεφύγει από τα κλασικά τοπικά μέσα ενημέρωσης, από τα δελτία Τύπου, τις κορδέλες που λέμε και τα ανούσια συγχαρητήρια.

Χρειάζεται ανθρώπους που να ασχολούνται ουσιαστικά με τον τόπο, να αναδεικνύουν όσα μένουν στην άκρη και να δίνουν χώρο σε εκείνους που δεν έχουν φωνή.

Εμείς αποδείξαμε ότι μπορούμε να κάνουμε πράγματα ακόμη και από μια απόσταση 2.000 χιλιομέτρων.

Δεν στηριχθήκαμε, δεν βρήκαμε συνεργάτες, δεν βρήκαμε συμπαραστάτες.

Κι έτσι, εδώ κλείνει αυτός ο κύκλος.

Ή, για να είμαι πιο ακριβής, κλείνει η δική μου αγωνία για το αν θα επιστρέψω.

Παραμένουμε στη Γερμανία.

Συνεχίζουμε από εδώ, χτίζουμε πλέον εδώ τα όνειρά μας και δυναμώνουμε, αναζητώντας και άλλες εργασίες πέρα από τη βασική μας. Το Katerini Press παραμένει, πλέον, ένα χόμπι και όχι κάτι περισσότερο.

Για όσους αναρωτιούνται κατά καιρούς αν πουλάμε τη σελίδα, η απάντηση είναι ναι.

Υπάρχει διάθεση και υπάρχει η σκέψη να πουληθεί.

Επειδή, όμως, μας έχουν προταθεί κάποια ποσά, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι, για να μην κοροϊδευόμαστε, η ελάχιστη τιμή πώλησης είναι 15.000 ευρώ.

Ούτε ευρώ λιγότερο.

Όποιος ενδιαφέρεται πραγματικά μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου, είτε μέσω inbox είτε τηλεφωνικά, για να το συζητήσουμε.

Αλλά μην μου στέλνετε προτάσεις των 300, των 500 ή των 1.000 ευρώ.

Δεν έχω ανάγκη τέτοια ποσά.

Ούτε τα 15.000 ευρώ έχω ανάγκη.

Απλώς, αν αποφασίσω τελικά ότι δεν θα επιστρέψω, ίσως να μην υπάρχει λόγος να διατηρώ τη συγκεκριμένη σελίδα και ίσως να αναζητήσω την τύχη μου δημοσιογραφικά μέσα από το PeriferiaNews.

Κλείνω αυτό το κείμενο με πικρία.

Γιατί περίμενα ότι, αυτή τη φορά, η Πιερία θα με στήριζε περισσότερο από το 2007.

Αλλά αυτή ήταν δική μου προσδοκία.

Εγώ το περίμενα, εγώ είχα απαιτήσεις και εγώ έκανα λάθος για ακόμη μία φορά.

Δεν φταίει η Πιερία.

Δεν φταίτε εσείς.

Εγώ πίστεψα ότι θα μπορούσαμε να καταφέρουμε κάτι διαφορετικό.

Και συνεχίζουμε, λοιπόν, όπως είμαστε.

Από χόμπι, πλέον, για το Katerini Press, το οποίο όμως απέδειξε σε όλο τον κόσμο ότι είναι δυνατό, ότι έχει τεράστια δυναμική και ότι είναι μια σελίδα που αξίζει τον σεβασμό.

Σας ευχαριστώ όλους και όλες που μέχρι σήμερα στηρίξατε αυτή την προσπάθεια με όποιον τρόπο μπορούσατε. Συνεχίζουμε, δυστυχώς, με έδρα τη Γερμανία. Χάρης Μπαζάκος Δημοσιογράφος -Ιδιοκτήτης Katerinipress

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους