Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οταν κάποιος επικαλείται το αξίωμά του για να διαχωρίσει τον εαυτό του από έναν εργαζόμενο, εύλογα τίθεται το ερώτημα αν ο ίδιος ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του αξιώματος.

Στις 18–19 Οκτωβρίου 2026, απευθυνόμενος στον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Παύλο Χρηστίδη, είπε: «Τα αξιώματα θέλουν και λίγο τσαγανό, βρε παιδί μου.

Βουλευτής είσαι, δεν είσαι σερβιτόρος». Και εδώ βρίσκεται η ουσία η αλαζονεία δεν βρίσκεται μόνο στις λέξεις, αλλά στην αντίληψη που αποκαλύπτουν.

Ο σερβιτόρος εργάζεται, ιδρώνει και εξυπηρετεί τον πολίτη.

Ο βουλευτής κατέχει δημόσιο αξίωμα και οφείλει να λογοδοτεί στον πολίτη.

Το αξίωμα δεν τον τοποθετεί πάνω από τους εργαζόμενους Ο Κύριος kitchen washer σε πλήρη αλλαζονεια Όταν ένας υπουργός λέει «βουλευτής είσαι, δεν είσαι σερβιτόρος», χρησιμοποιεί ένα έντιμο επάγγελμα ως μέτρο υποβάθμισης.

Σαν να λέει ότι το πολιτικό αξίωμα προσδίδει στον άνθρωπο μεγαλύτερη αξία από εκείνη που έχει ένας εργαζόμενος στην εστίαση.

Μα ο σερβιτόρος δεν είναι λιγότερο άνθρωπος από τον υπουργό.

Ούτε ο άνθρωπος που πλένει τα πιάτα στην κουζίνα είναι κατώτερος από εκείνον που κάθεται στο υπουργικό συμβούλιο.

Η εργασία δεν μειώνει τον άνθρωπο.

Η περιφρόνηση προς τον εργαζόμενο αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο κάποιος αντιλαμβάνεται την κοινωνία.

Και υπάρχει μια ουσιαστική αντίφαση εδώ: ο βουλευτής δεν είναι ανώτερος από τον πολίτη.

Είναι εκπρόσωπός του.

Το αξίωμά του δεν αποτελεί τίτλο κοινωνικής ανωτερότητας, αλλά ανάληψη ευθύνης Μια κοινωνία δεν κρίνεται από το πόσο ψηλά τοποθετεί τους υπουργούς της, αλλά από το πόσο σέβεται τους ανθρώπους που εργάζονται καθημερινά για να λειτουργεί.

Εσείς οι ψηφοφόροι του,..πόσο σέβεστε τον σερβιτόρο που σας φέρνει τον καφέ ή το πιάτο με το φαγητό στην ταβέρνα ; Εχετε την ίδια άποψη με αυτόν που στείλατε να σας εκπροσωπεί;;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους