[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα - 
 Αθλητικά - 
 Οικονομία - 
 Ροή

Ένα πρωινό, ένας άνθρωπος, μπήκε σε έναν ναό, και προσευχήθηκε με δάκρυα. Θεέ μου, θέλω να Σε δω. Θέλω ένα σημάδι πως είσαι κοντά μου. Θέλω να ξέρω, πως ακούς τις προσευχές μου. Έμεινε, πολλή ώρα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένα πρωινό, ένας άνθρωπος, μπήκε σε έναν ναό, και προσευχήθηκε με δάκρυα.

Θεέ μου, θέλω να Σε δω. Θέλω ένα σημάδι πως είσαι κοντά μου.

Θέλω να ξέρω, πως ακούς τις προσευχές μου.

Έμεινε, πολλή ώρα γονατισμένος.

Άναψε ένα κερί, ασπάστηκε τις εικόνες, και έφυγε περιμένοντας να συμβεί κάτι θαυμαστό.

Στην έξοδο, ένας ηλικιωμένος ζητιάνος, τον πλησίασε.

Αδελφέ μου, μπορείς να με βοηθήσεις; Δεν έχω φάει από χθες.

Ο άνθρωπος, δυσανασχέτησε.

Δεν έχω χρόνο τώρα.

Πήγαινε να ζητήσεις από κάποιον άλλον.

Και συνέχισε τον δρόμο του.

Λίγο παρακάτω, συνάντησε μια γυναίκα, που έκλαιγε στο πεζοδρόμιο.

Είχε χάσει τον άντρα της, και δεν ήξερε, πώς να συνεχίσει την ζωή της.

Την κοίταξε για μια στιγμή, μα προσπέρασε.

Ο καθένας, έχει τα προβλήματά του, σκέφτηκε.

Το βράδυ, γονάτισε ξανά, μπροστά στο εικονοστάσι του.

Θεέ μου, γιατί δεν μου δίνεις, ένα σημάδι; Γιατί νιώθω, πως είσαι τόσο μακριά; Και τότε, μέσα στη σιωπή, ένιωσε την καρδιά του, να του θέτει ένα ερώτημα: Σήμερα, όταν σε χρειάστηκε ένας πεινασμένος, πού ήσουν; Όταν σε χρειάστηκε, ένας πληγωμένος άνθρωπος, πού ήσουν; Όταν κάποιος, περίμενε μια σταγόνα καλοσύνης, από εσένα, πού ήσουν; Ο άνθρωπος, πάγωσε.

Και τότε, κατάλαβε κάτι, που δεν είχε καταλάβει ποτέ.

Ίσως ο Θεός, να είχε περάσει, από μπροστά του πολλές φορές.

Ίσως, να μην είχε έρθει, με φως από τον ουρανό, ούτε με φωνή που συγκλονίζει τα βουνά.

Ίσως, να είχε έρθει, με το πρόσωπο ενός πεινασμένου, με τα δάκρυα μιας χήρας, με τη σιωπή, ενός εγκαταλειμμένου ανθρώπου.

Κι εκείνος, που Τον αναζητούσε, μέσα στον ναό, δεν Τον είχε αναγνωρίσει, έξω από αυτόν.

Από εκείνη την ημέρα, συνέχισε να προσεύχεται.

Μα άρχισε, και να ακούει.

Συνέχισε, να ανάβει κεριά.

Μα άρχισε, και να γίνεται λίγο φως, για τους άλλους.

Γιατί κατάλαβε, πως η πίστη, δεν είναι μόνο να υψώνεις, τα χέρια σου προς τον ουρανό.

Είναι, και να σκύβεις, προς τον άνθρωπο, που βρίσκεται πεσμένος στη γη. Και ίσως, το μεγαλύτερο θαύμα, να μην είναι να δεις, κάποτε τον Θεό μπροστά σου, αλλά να ανακαλύψεις, πόσες φορές πέρασε, από την ζωή σου, και Του έκλεισες την πόρτα. Πηγη: Εκ της συντακτικής ομάδας του : Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου Κολωνού π. Αθανάσιος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences