Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Ανατροπή στη Λιβύη και η Διπλωματική Ήττα της Ελλάδας: Όταν οι «Φιλικές Πλάτες» Αντικαθιστούν τη Στρατηγική.

Μια εξαιρετικά δυσμενής διπλωματική εξέλιξη για την Ελλάδα σημειώθηκε με την έγκριση της θαλάσσιας συμφωνίας (τουρκολιβυκού μνημονίου) από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης, η οποία ανακάλεσε το μποϊκοτάζ που η ίδια είχε επιβάλει το 2020.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το κλίμα του 2020, όταν κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, ο στρατάρχης Χαλίφα Χαφτάρ προειδοποιούσε ότι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αντιμετωπίζει τη Λιβύη ως όχημα για την αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τότε, Αθήνα και Ανατολική Λιβύη είχαν κοινή γραμμή, χαρακτηρίζοντας ως πλήρως άκυρα τα δύο μνημόνια που είχαν υπογραφεί μεταξύ Άγκυρας και Τρίπολης.

Ωστόσο, η ελληνική πλευρά περιορίστηκε σε μια καθαρά πολιτική και διπλωματική στήριξη προς τον ηγέτη του Λιβυκού Εθνικού Στρατού (LNA), αρνούμενη να του παράσχει την ουσιαστική στρατιωτική βοήθεια και τον οπλισμό που εκείνος είχε ζητήσει επίμονα.

Όταν όμως κάποιος προσέρχεται ως ικέτης ζητώντας απτά ερείσματα και εισπράττει απλώς φιλικά «χτυπήματα στην πλάτη», είναι επόμενο να αναζητήσει άλλες συμμαχίες για να στηριχθεί.

Αυτό ακριβώς συνέβη: η πλευρά της Βεγγάζης οδηγήθηκε τελικά σε συμβιβασμούς και επαφές με την Άγκυρα, στρεφόμενη μάλιστα κατά των ελληνικών θέσεων —όπως με τις αντιδράσεις της στις ελληνικές έρευνες για υδρογονάνθρακες στη Μεσόγειο— γεγονός που προκάλεσε βαθιά ψύχρανση στις σχέσεις με την Αθήνα.

Σήμερα, με την Τουρκία πολιτικά και διπλωματικά ενισχυμένη, ο κίνδυνος είναι ορατός: δεν αποκλείεται η Άγκυρα να επιχειρήσει να ξεκινήσει έρευνες εντός των ορίων που παράνομα της εκχωρεί το τουρκολιβυκό μνημόνιο, θίγοντας άμεσα τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Το τουρκολιβυκό μνημόνιο πλέον χρησιμοποιείται ως μέσο εκβιασμού για να δημιουργηθούν τετελεσμένα και «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο και την Κρήτη.

Αν αυτή η κατάσταση συνεχιστεί, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα οδηγήσει σε μια πολύ μεγάλη κρίση ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία.

Το μάθημα από αυτή την τροπή είναι σαφές: η σημερινή πολιτική ηγεσία της χώρας καλείται τώρα να διαχειριστεί τις συνέπειες των δικών της χειρισμών και να τρέξει για να ξεκαθαρίσει την κατάσταση.

Το κρίσιμο ερώτημα που παραμένει, είναι αν διαθέτει τη βούληση και την ικανότητα να το πράξει. Πηγή: Πυξίδα Ινστιτούτου - Pixis Institute

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ The Libya Upheaval and Greece’s Diplomatic Defeat: When “Friendly Backs” Replace Strategy.

An extremely unfavorable diplomatic development for Greece occurred with the approval of the maritime agreement (Turkish-Libyan memorandum) by the Libyan House of Representatives, which revoked the boycott it had imposed in 2020.

This development stands in stark contrast to the climate of 2020, when during his visit to Athens, Field Marshal Khalifa Haftar warned that Recep Tayyip Erdogan was treating Libya as a vehicle for the revival of the Ottoman Empire.

At that time, Athens and Eastern Libya had a common line, characterizing the two memorandums signed between Ankara and Tripoli as completely invalid.

However, the Greek side limited itself to purely political and diplomatic support for the leader of the Libyan National Army (LNA), refusing to provide him with the substantial military assistance and armaments that he had persistently requested.

But when someone comes as a supplicant asking for tangible support and receives only friendly “pats on the back”, it is natural to seek other alliances to rely on. This is exactly what happened: the Benghazi side was eventually led to compromises and contacts with Ankara, even turning against Greek positions —such as its reactions to Greek hydrocarbon exploration in the Mediterranean— a fact that caused a deep chill in relations with Athens.

Today, with Turkey politically and diplomatically strengthened, the danger is visible: it is not excluded that Ankara will attempt to launch investigations within the limits illegally assigned to it by the Turkish-Libyan memorandum, directly affecting Greek sovereign rights. The Turkish-Libyan memorandum is now being used as a means of blackmail to create fait accompli and “gray zones” in the Aegean and Crete.

If this situation continues, it is almost certain that it will lead to a very major crisis between Greece and Turkey.

The lesson from this turn is clear: the current political leadership of the country is now called upon to manage the consequences of its own actions and to rush to clarify the situation.

The crucial question that remains is whether it has the will and the ability to do so. Source: Πυξίδα Ινστιτούτου - Pixis Institute

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους