@7698065262301711618 Ο Οδυσσέας Ελύτης δεν ήταν απλώς ποιητής. Ήταν Έλληνας που κουβάλησε την ιστορία του τόπου μέσα στους στίχους του. Στον πόλεμο του ’40 πολέμησε ως ανθυπολοχαγός στο Αλβανικό Μέτωπο, εκεί που η ελληνική ψυχή δοκιμάστηκε και άντεξε. Από αυτή την εμπειρία, και από την βαθιά του πίστη στο φως και στην παράδοση, γεννήθηκε το Άξιον Εστί — το μεγάλο του έργο που ψάλλει την Ελλάδα ως ιερό και ως αγώνα, που ενώνει την αρχαιότητα με το Βυζάντιο και το σήμερα, και που κρατά ζωντανό τον λόγο ενός πολιτισμού χιλιετιών. Στις 18 Οκτωβρίου 1979 η Σουηδική Ακαδημία ανακοίνωσε την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας στον Οδυσσέα Ελύτη, τιμώντας ακριβώς αυτή την ελληνικότητα: την ποίηση που, με φόντο την ελληνική παράδοση, ζωντανεύει τον αγώνα για ελευθερία και δημιουργία. Στην ομιλία του (που εκφώνησε αργότερα στη Στοκχόλμη) μίλησε στο όνομα της φωτεινότητας και της διαφάνειας και είπε για τη γλώσσα μας: «Μου εδόθηκε να γράφω σε μια γλώσσα που μιλιέται μόνον από μερικά εκατομμύρια ανθρώπους. Παρ’ όλ’ αυτά, μια γλώσσα που μιλιέται επί δυόμισι χιλιάδες χρόνια χωρίς διακοπή και μ’ ελάχιστες διαφορές. Και το αναφέρω όχι διόλου για να υπερηφανευθώ αλλά για να δείξω τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας ποιητής όταν χρησιμοποιεί για τα πιο αγαπημένα πράγματα τις ίδιες λέξεις που χρησιμοποιούσαν μία Σαπφώ ή ένας Πίνδαρος.» Αυτό είναι το μέγεθος. Όχι αριθμοί, αλλά συνέχεια. Φως που διαπερνά τους αιώνες, στρατιώτης και ποιητής μαζί, Ελλάδα που δεν σβήνει. Ο Ελύτης μάς άφησε το Άξιον Εστί και την ευθύνη να κρατάμε ζωντανό αυτόν τον σπουδαίο πολιτισμό — με τα ίδια λόγια που ανήκουν σε όλους μας. #Ελύτης #ΝόμπελΕλύτη #ΆξιονΕστί #Ελληνικότητα #ΦωςΤηςΕλλάδας #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Οδυσσέας Ελύτης δεν ήταν απλώς ποιητής. Ήταν Έλληνας που κουβάλησε την ιστορία του τόπου μέσα στους στίχους του.

Στον πόλεμο του ’40 πολέμησε ως ανθυπολοχαγός στο Αλβανικό Μέτωπο, εκεί που η ελληνική ψυχή δοκιμάστηκε και άντεξε.

Από αυτή την εμπειρία, και από την βαθιά του πίστη στο φως και στην παράδοση, γεννήθηκε το Άξιον Εστί — το μεγάλο του έργο που ψάλλει την Ελλάδα ως ιερό και ως αγώνα, που ενώνει την αρχαιότητα με το Βυζάντιο και το σήμερα, και που κρατά ζωντανό τον λόγο ενός πολιτισμού χιλιετιών.

Στις 18 Οκτωβρίου 1979 η Σουηδική Ακαδημία ανακοίνωσε την απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας στον Οδυσσέα Ελύτη, τιμώντας ακριβώς αυτή την ελληνικότητα: την ποίηση που, με φόντο την ελληνική παράδοση, ζωντανεύει τον αγώνα για ελευθερία και δημιουργία.

Στην ομιλία του (που εκφώνησε αργότερα στη Στοκχόλμη) μίλησε στο όνομα της φωτεινότητας και της διαφάνειας και είπε για τη γλώσσα μας: «Μου εδόθηκε να γράφω σε μια γλώσσα που μιλιέται μόνον από μερικά εκατομμύρια ανθρώπους.

Παρ’ όλ’ αυτά, μια γλώσσα που μιλιέται επί δυόμισι χιλιάδες χρόνια χωρίς διακοπή και μ’ ελάχιστες διαφορές.

Και το αναφέρω όχι διόλου για να υπερηφανευθώ αλλά για να δείξω τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας ποιητής όταν χρησιμοποιεί για τα πιο αγαπημένα πράγματα τις ίδιες λέξεις που χρησιμοποιούσαν μία Σαπφώ ή ένας Πίνδαρος.» Αυτό είναι το μέγεθος.

Όχι αριθμοί, αλλά συνέχεια.

Φως που διαπερνά τους αιώνες, στρατιώτης και ποιητής μαζί, Ελλάδα που δεν σβήνει. Ο Ελύτης μάς άφησε το Άξιον Εστί και την ευθύνη να κρατάμε ζωντανό αυτόν τον σπουδαίο πολιτισμό — με τα ίδια λόγια που ανήκουν σε όλους μας. #Ελύτης #ΝόμπελΕλύτη #ΆξιονΕστί #Ελληνικότητα #ΦωςΤηςΕλλάδας

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους