Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Le Figaro : Ούτε απελπισμένοι ούτε πολιτικοποιημένοι νέοι είναι. Ορδές μουσουλμάνων είναι που απλώς κάνουν αυτό που πιστεύουν Λεηλατούν και καταστρέφουν γιατί έτσι τους προστάζει το Κοράνι Σύμφωνα με το Ifop (Νοέμβριος 2025), το 57% των νέων μουσουλμάνων τοποθετεί τη σαρία πάνω από τους νόμους της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Δεν πιστεύω ότι αυτοί οι νέοι ζουν μέσα σε άναρχες συμμορίες που τους ωθούν να κλέβουν και να λεηλατούν.

Αντίθετα, πιστεύω ότι θεωρούν πως έχουν το «δικαίωμα» να λεηλατούν, επειδή, στο δικό τους σύστημα κανόνων, δεν είναι και τόσο σοβαρό να επιτίθεται κανείς σε «απίστους» ή σε «αποικιοκράτες». Για όποιον ακούει τους ιεροκήρυκες τους, για όποιον έχει διεξαγάγει επί δεκαετίες έρευνες μεταξύ αυτών των πληθυσμών και έχει καταγράψει τα ευρήματά του σε βιβλία, αυτές οι πολιτισμικές, θρησκευτικές και συμβολικές διαστάσεις είναι ουσιώδεις: διαμορφώνουν τη σκέψη τους.

Το γεγονός ότι μας διαφεύγουν ή ότι δεν τις κατανοούμε δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν.

Ας περάσουμε στα σύμβολα που επιστρατεύονται.

Το πρώτο είναι η παλαιστινιακή σημαία, η οποία ανεμίζει αδιάκοπα στις διαδηλώσεις από τις 7 Οκτωβρίου 2023, την ημερομηνία της σφαγής που διέπραξε η Χαμάς εναντίον Ισραηλινών, η οποία αποτελεί παλαιστινιακό παρακλάδι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.

Τη σφαγή αυτή ακολούθησαν, ήδη από το βράδυ της 7ης Οκτωβρίου, μαζικές κινητοποιήσεις υπέρ των Παλαιστινίων και υπέρ της Χαμάς σε όλες τις ηπείρους. Η Ανυπότακτη Γαλλία (LFI) παρουσιάζει τους Παλαιστινίους στο αριστερό ακροατήριό της ως θύματα του καπιταλισμού —με το Ισραήλ να αποτελεί την ιδεατή ενσάρκωσή του— και στους μουσουλμάνους ως απόδειξη του δομικού ισλαμοφοβικού χαρακτήρα της Δύσης, η οποία υποτίθεται ότι μισεί τους μουσουλμάνους.

Αλλά, πέρα από αυτό, σήμερα είναι η ίδια η παλαιστινιακή υπόθεση που χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει την ανατροπή των κυβερνήσεων από τη ριζοσπαστική Αριστερά, στο όνομα της αλληλεγγύης μεταξύ των λαών.

Σε βίντεο που δημοσιεύτηκε στις 14 Οκτωβρίου 2026, ο Λουί Μπογιάρ παρουσίαζε την παλαιστινιακή σημαία ως «το σύμβολο των καταπιεσμένων, το σύμβολο της αδικίας». Μετέφερε επίσης τα λόγια ενός ακτιβιστή από τη Δυτική Όχθη: «Αν ποτέ οι λαοί σας καταφέρουν να ανατρέψουν τις κυβερνήσεις τους, τότε θα αποτελέσουν ένα καλό στήριγμα, ώστε οι Παλαιστίνιοι να μπορέσουν να απελευθερώσουν την Παλαιστίνη». Η ανατροπή των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης: η LFI νομιμοποιεί τον δικό της πολιτικό αγώνα μέσω του παλαιστινισμού.

Οι εκκλήσεις για «Ιντιφάντα» που απηύθυνε ο ισλαμιστής ιεροκήρυκας Ελίας ντ’ Ιμζαλέν, στις 8 Σεπτεμβρίου 2024, στην πλατεία της Νασιόν στο Παρίσι, κατά τη διάρκεια διαδήλωσης που διοργάνωσε η οργάνωση Urgence Palestine, απηχούν παρόμοιες εκκλήσεις σε όλο τον κόσμο.

Παραπέμπουν στις παλαιστινιακές εξεγέρσεις κατά της ισραηλινής κατοχής, η πρώτη από τις οποίες άρχισε το 1987.

Είναι γνωστή και ως «πόλεμος των πετρών» και αποτελεί πρότυπο για όσους πετούν σήμερα κυβόλιθους.

Η διαφορά σε σχέση με τον Μάη του ’68 είναι η θυσία ανήλικων νέων και η πρόθεση να προκαλέσουν πόνο, ακόμη και να σκοτώσουν.

Εδώ και τρεις γενιές, οι νέοι μουσουλμάνοι κατακλύζονται, μέσω των τζαμιών και των μέσων ενημέρωσης των χωρών καταγωγής τους, από εικόνες νεκρών Παλαιστινίων παιδιών, οι οποίες παρουσιάζονται ως απεικονίσεις της αδικίας σε βάρος των μουσουλμάνων.

Την ίδια στιγμή, η 11η Σεπτεμβρίου και η 7η Οκτωβρίου παρουσιάζονται ως εβραϊκές συνωμοσίες.

Όταν επιτίθενται στους αστυνομικούς και λεηλατούν τον πλούτο της Δύσης, οι νέοι αυτοί θεωρούν επίσης τους εαυτούς τους τιμωρούς της αδικίας.

Ενδέχεται, μάλιστα, να ταυτίζονται με τις επιδρομές λεηλασίας που πραγματοποίησε ο προφήτης του Ισλάμ και οι οποίες αναφέρονται σε μία από τις σούρες του Κορανίου.

Βρίσκονται εκτός του νόμου, αλλά εντός του μουσουλμανικού δικαίου —τουλάχιστον όπως οι ίδιοι το αντιλαμβάνονται.

Το δεύτερο σύμβολο είναι η ημερομηνία της 17ης Οκτωβρίου. Η LFI επέλεξε αυτή την ημερομηνία για να εργαλειοποιήσει τόσο τον αλγερινό πληθυσμό όσο και την αποαποικιοκρατική Αριστερά.

Στις 17 Οκτωβρίου 1961, στο Παρίσι, η αστυνομία υπό τον νομάρχη Μορίς Παπόν, πρώην συνεργάτη της ναζιστικής κατοχικής δύναμης, κατέστειλε βίαια μια διαδήλωση Αλγερινών που είχε οργανώσει το FLN, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν δεκάδες άνθρωποι.

Για την Αλγερία, αυτή η σφαγή αποτελεί σύμβολο της αποικιοκρατικής καταστολής.

Το καταριανό τηλεοπτικό δίκτυο AJ+ δημοσίευσε, πριν από την ημέρα της 17ης Οκτωβρίου, μοντάζ που συνέκριναν την αστυνομία του Παπόν με τη σημερινή αστυνομία, δημιουργώντας έτσι έναν παραλληλισμό ανάμεσα στην καταστολή των διαδηλώσεων από την αστυνομία και στην καταστολή του καθεστώτος του Βισύ.

Ο πρύτανης του Μεγάλου Τζαμιού του Παρισιού, Σεμς-Εντίν Χαφίζ, δημοσίευσε στο Facebook μια εικόνα με τον τίτλο «Εδώ πνίξαμε Αλγερινούς» και αναδημοσίευσε μια αφίσα του FLN που καλούσε σε «μνημόσυνο για τη σφαγή του Σηκουάνα στο Παρίσι». Κατά την εκδήλωση μνήμης της 17ης Ιουνίου 2026, ενώ οι ταραχές είχαν ήδη αρχίσει, στις όχθες του Σηκουάνα ακουγόταν ο αλγερινός εθνικός ύμνος, ο οποίος περιλαμβάνει τον στίχο: «Ω Γαλλία, έφτασε η ημέρα που θα λογοδοτήσεις». Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επί εβδομάδες, διάφοροι influencers προανήγγελλαν ότι η 17η Οκτωβρίου θα σήμαινε την ώρα της εκδίκησης, ενώ ορισμένοι έφτασαν ακόμη και στο σημείο να καλέσουν σε δολοφονίες.

Γιατί, λοιπόν, οι αρχές υποτίμησαν την κατάσταση; Επειδή δεν λαμβάνουν υπόψη τα σύμβολα.

Βλέπουν στους ταραξίες «αληταράδες» χωρίς μυαλό, που έλκονται από τον πλούτο, και δεν τους αποδίδουν καμία πολιτική πρόθεση.

Ωστόσο, μετά το Charlie Hebdo και την οργή που προκάλεσαν οι γελοιογραφίες του Μωάμεθ, θα έπρεπε να έχουμε κατανοήσει καλύτερα τη σημασία των συμβόλων, καθώς και το γεγονός ότι η πολιτική έκφραση δεν παίρνει πάντοτε τη μορφή οργανωμένων διαδηλώσεων υπό την καθοδήγηση κομμάτων και συνδικάτων. Οι καταστροφές και οι λεηλασίες μπορούν επίσης να αποτελούν πολιτικές πράξεις. Florence Bergeaud-Blackler Le Figaro 20/10/26

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους