Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γιορτάζει ο πολιούχος της Κεφαλονιάς, ο Άγιος Γεράσιμος Απόσπασμα από λόγο του π. Γεράσιμου Φωκά Τα θαύματα του Αγίου Γερασίμου άπειρα.

Από τα πέρατα της οικουμένης έρχονται προσκυνητές να λάβουν την ευλογία του, αλλά οι Κεφαλλήνες έχουν ιδιαίτερη ευλάβεια, ιδιαίτερη τιμή και επειδή ακριβώς είναι μετανάστες οι Κεφαλλήνες, «όπου γης και Κεφαλλήν», σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου, στην Αλάσκα, στην Αφρική, στο Χαρτούμ, στην Αυστραλία, στην Αμερική, στην Ευρώπη, όπου υπάρχει Κεφαλλονίτης έχει στραμμένα τα μάτια της ψυχής του στον Άγιο και παρακαλεί και ικετεύει να τον σκέπει και να τον φρουρεί . Λόγω της φοβερής ασκήσεως που έκανε έχει χάρη από τον Θεό να διώκει τα δαιμόνια.

Είναι δαιμονοδιώκτης.

Και σε μια εποχή σαν τη δική μας, απορεί κανείς τι θα πει δαιμονισμένος, αν υπάρχουν δαιμονισμένοι, αν υπάρχουν δαιμόνια.

Αλλά η εκκλησία το λέει ξεκάθαρα: Το κακό έχει ύπαρξη, έχει οντότητα, είναι ο δαίμονας το κακό, είναι ο πατήρ του ψεύδους, ο πατήρ του πολέμου, ο πατήρ της αδικίας.

Έχει ύπαρξη.

Και εδώ στο μοναστήρι, στον Άγιό μας, αυτό φαίνεται περίτρανα, εκκωφαντικά.

Οι καημένοι οι κατειλημμένοι από τα πνεύματα τα ακάθαρτα βλέπει κανείς να βλαστημούν, να αφρίζουν, να φρίττουν.

Παλαιότερα έφερναν εδώ ασθενείς από όλη την Ελλάδα.

Παλαιότερα, τότε που υπήρχε μεγαλύτερη ευλάβεια, και πίστη, και αγάπη, γιατί είναι πολύ φρικτή η κατάσταση αυτών των ανθρώπων, των δαιμονιζομένων, θέλει πολύ αγώνα, το είπε κι ο Κύριος μας: «Τούτο το γένος ουκ εκπορεύεται ει μη εν προσευχή και νηστεία». Τώρα δεν πιστεύουμε, δεν προσευχόμαστε, δεν νηστεύουμε.

Τώρα τους πάνε σε ψυχιατρεία και ταλαιπωρούνται οι άνθρωποι. Ο Γερμανός Ρουμπάνης, Μητροπολίτης Κεφαλληνίας, που ήρθε εδώ το 1936, μέλος της Συνόδου, Νομική είχε τελειώσει, εξεπλάγη βλέποντας τέτοιες περιπτώσεις.

Και γράφει ότι αυτά που διάβαζε στους Ευαγγελιστές, στο Λουκά, τον Μάρκο και τον Ματθαίο, τα είδε, τα έζησε στην πραγματικότητα: «καὶ κράξαν καὶ πολλὰ σπαράξαν αὐτὸν ἐξῆλθε, καὶ ἐγένετο ὡσεὶ νεκρός, ὥστε πολλοὺς λέγειν ὅτι ἀπέθανεν». Μαρκ. 9,26 Πράγματι, ο δαιμονιζόμενος, όταν θεραπεύεται, γίνεται σαν νεκρός, πέφτουν οι σφιγμοί, ώστε να νομίζουν ότι απέθανε, και να φωνάζουν πέθανε, πέθανε, λέει κι ο Λουκάς που ήτανε γιατρός.

Αν του βάλεις πιεσόμετρο θα έχει 5 πίεση.

Και έπειτα συνέρχεται και ενώ ύβριζε και βλαστημούσε, τώρα προσεύχεται και προσκυνά και αλλάζει η ζωή του άρδην και φεύγει τεθεραπευμένος.

Μια κοπέλα από την Πάτρα, 5 χρόνια υπέφερε από το ακάθαρτο πνεύμα, και αυτό ακριβώς συνέβη στη Λιτανεία του Αγίου στις 20 Οκτωβρίου.

Έγινε σαν νεκρή και μετά από 2 ώρες επανήλθε και είναι πλέον υγιής.

Και φυσικά τα δαιμόνια λένε τα αμαρτήματα, τα ανεξομολόγητα.

Οι άνθρωποι συγκλονίζονται, τρέχουν να εξομολογηθούν, αλλάζουνε ζωή.

Είναι μεγάλο ιατρείο ο Άγιος Γεράσιμος.

Αυτός ο άνθρωπος που ήτανε άοικος, που ήτανε πάμπτωχος, που ήταν ρακενδύτης, έγινε τόσο πλούσιος πνευματικά.

Έρχονται οι άνθρωποι τόσους αιώνες τώρα σε έναν άνθρωπο που ήτανε πάμπλουτος και έγινε επαίτης.

Τα πάντα εγκατέλειψε.

Έτσι όμως είναι οι Άγιοι της Εκκλησίας, «οι μηδέν έχοντες και τα πάντα κατέχοντες.

Οι πτωχοί όντες, πολλούς γαρ πλουτίζοντες». Και έρχεται εδώ ο κόσμος, που έχει χρήματα, που έχει δύναμη, που έχει εξουσία και ζητιανεύει από τον Άγιο μια σταγόνα υγεία, μια σταγόνα παρηγοριά, μια σταγόνα χαμόγελο.

Έχω δει πολλές φορές εκεί που ανοίγουμε την λάρνακα, να εκλιπαρούν οι άνθρωποι για υγεία, για δύναμη στη ζωή τους, για κουράγιο, για να σηκώσει ο καθένας το μαρτύριο που κουβαλά.

Και παρέχει ο Άγιος σε κάθε πονεμένο, σε κάθε προδομένο, χιλιοπροδομένο … όπως είναι ο άνθρωπος σήμερα.

Χαρίζει ο Άγιος, χαρίζει ιάματα, χαρίζει παρηγοριά, χαρίζει ελπίδα, χαρίζει κουράγιο.

Και ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος αναφέρει: Σέ μιά πανήγυρη τοῦ ἁγίου Γερασίμου στήν Κεφαλονιά, ὅπου πα- ρευρεθήκαμε μέ τόν ἐν Χριστῷ ἀδελφό μας Γεράσιμο Φωκᾶ, τότε ἀκόμη λαϊκό, μερικοί ἀπό τούς συναθροισθέντες δαιμονιζομένους (δηλ. τά δαιμόνια, πού κατοικοῦσαν μέσα τους), ἄρχισαν νά φωνάζουν πώς δέν ὑπάρχουν στίς μέρες μας ἅγιοι.

Κι ἀκόμη, τόνιζαν• «Ὅλοι εἶστε δικοί μας»! Ὁ φίλος Γεράσιμος, μή ἀντέχοντας νά ἀκούει τά ψεύδη τῶν δαιμόνων, τούς ἀνταπάντησε, ἀναφέροντας τά ὀνόματα δύο συγχρόνων ἁγίων (πού τότε ἦταν ἐν ζωῇ). Τούς ρώτησε• «Καί ὁ π. Ἰάκωβος τῆς Εὔβοιας, τί εἶναι;» Ἀπάντησαν ἐκεῖνοι• «Μᾶς ἔκα- ψε αὐτός ὁ κοκκαλιάρης, μέ τίς νηστεῖες του καί τίς νυκτερινές του προσευχές»! Καί τούς ξαναρώτησε στή συνέχεια ὁ Γεράσιμος• «Καί ἡ Βαγγελιώ ἡ λεπρή»; Τότε ἄρχισαν νά βρίζουν οἱ δαιμονιζόμενοι καί νά λένε• «Σταμάτα! Αὐτή δέν πρέπει νά γίνει γνωστή! Θά φύγουμε, θά φύγουμε! Μήν ξαναπεῖς αὐτό τό ὄνομα»! Καί ἀμέσως ἡσύχασαν οἱ δαιμονιζόμενοι! Τότε, οἱ παριστάμενοι ἀρχιερεῖς, ἱερεῖς, πολιτικοί καί ἁπλοί λαϊκοί ρωτοῦσαν ἔκπληκτοι• «Μά, ποιά εἶναι αὐτή ἡ Βαγγελιώ»; Κι ἐμεῖς, σεβόμενοι τά μυστικά τῶν λεπρῶν, σιωπήσαμε...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους