Original Post

Πλήρες Κείμενο:

✍️ Το “Operation: Mindcrime III” του εμβληματικού Geoff Tate είναι ένας δίσκος που από την πρώτη στιγμή κουβαλά ένα τεράστιο, σχεδόν ασήκωτο φορτίο.

Φιλοδοξεί να σταθεί επάξια δίπλα σε ένα από τα πιο επιδραστικά concept albums στην ιστορία του metal και συγκρίνεται, θέλοντας και μη, τόσο με το αξεπέραστο “Operation: Mindcrime” του 1988 όσο και με το αμφιλεγόμενο, εν τέλει αξιοπρεπές “Operation: Mindcrime II” του 2006 των αγαπημένων, τεράστιων Queensrÿche. 🖋️ Ακόμα και σε σχέση με το “Operation: Mindcrime II”, που είχε δεχτεί σκληρή κριτική για την έκτασή του και τα fillers του, το νέο άλμπουμ μοιάζει πιο ήπιο και λιγότερο φιλόδοξο.

Το δεύτερο μέρος, με όλα του τα προβλήματα, είχε ένταση, θυμό και κάποιες πραγματικά δυνατές στιγμές, ας μην ξεχνάμε το εξαιρετικό ντουέτο με τον Ronnie James Dio στο “Chase”. Το τρίτο μέρος δύσκολα δικαιολογεί τον τίτλο του και δύσκολα στέκεται ως ουσιαστική συνέχεια. 👉 Η συνθετική δουλειά κινείται σε μέτρια επίπεδα.

Τα riffs είναι λειτουργικά και χωρίς έμπνευση, οι μελωδίες δεν μένουν στο μυαλό και οι ενορχηστρώσεις πατούν σε γνώριμες, ασφαλείς λύσεις.

Όλα γίνονται «σωστά» και σχεδόν τίποτα δεν γοητεύει ή προκαλεί ενθουσιασμό.

Οι αποδόσεις των υπόλοιπων μελών είναι επαγγελματικές και προσεγμένες, χωρίς προσωπικότητα ή κάποιο στοιχείο που να ξεχωρίζει πραγματικά. Η απουσία ενός Chris DeGarmo είναι εδώ εμφανής. #DEPARTGR

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους