Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γέμισε ο τόπος από ερασιτέχνες «ψυχολόγους», «ματάκηδες» της ψυχοθεραπείας… Διαβάζουν βιβλία, «στραγγίζουν» κείμενα στο internet, κάνουν mini psychology courses/ seminars, λατρεύουν να δίνουν συμβουλές και να «βοηθούν» άλλους που βρίσκονται σε δύσκολη, ευάλωτη θέση.

Για να ξεκινήσουν προσωπική ψυχοθεραπεία όμως ούτε λόγος να γίνεται… Όχι μωρέ! Είμαι πάλι κακός και άδικος! Οι άνθρωποι θέλουν διακαώς να ξεκινήσουν, αλλά δεν βρήκαν ακόμη τον «κατάλληλο», δεν θέλουν να ξοδευτούν… Έχουν πολλές ασχολίες βλέπεις και … δεν προλαβαίνουν…. Σε σένα μιλάω, που ανήκεις σ’ αυτήν την κατηγορία «ασθενών». Όσοι θεωρούν τον εαυτό σου πιο ευάλωτο από σένα, και λιγότερο «έξυπνο» βρίσκονται σε πλεονεκτικότερη θέση.

Εσύ αναβάλεις, χρησιμοποιώντας ένα σωρό δικαιολογίες.

Ναι, να συνεχίσεις να το αναβάλεις επ’ αόριστον, μέχρι το τέλος της ζωής σου! Δεν έχω καμία απολύτως αντίρρηση! Αλλά, προσπάθησε να είσαι λιγάκι έντιμος με σένα.

Πες στον εαυτό σου την αλήθεια.

Πες δεν είμαι σίγουρος πως το θέλω, ή, πες το μισο-θέλω… Μόνο έτσι θα δώσεις την ευκαιρία σε σένα κάποτε να αλλάξεις θέαση και θέση.

Άσε ήσυχους τους άλλους στον καημό τους, και αν πραγματικά θες να τους βοηθήσεις, κοίτα τον δικό σου.

Το ξέρεις κι εσύ, το ξέρω κι εγώ: Συζητώντας για τη θάλασσα και κοιτάζοντας την απ’ έξω, δεν πρόκειται να βραχείς.

Αν δεν πέσεις στο νερό, δεν θα βραχείς.

Κι αν δεν βραχείς, ποτέ σου δεν θα μάθεις κολύμπι.

Και το ξέρεις, όποιος δεν ξέρει να κολυμπά έχει περισσότερες πιθανότητες να βουλιάξει… Όπως και να χει, αν δεν αγγίξεις το δικό σου πόνο, κανένας πόνος ποτέ αληθινά δεν θα σ’ αγγίξει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους