Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένα πολύ καλό άρθρο που αξίζει να διαβαστεί: Από το ξέσπασμα στον δρόμο της ανατροπής… Υπάρχει όμως και μια άλλη πλευρά της συζήτησης.

Εκείνοι που, βλέποντας τις εικόνες των κινητοποιήσεων, βιάζονται να ανακηρύξουν μια νέα «εξέγερση» που θα σαρώσει την Ευρώπη.

Αναζητούν τον καινούργιο Μάη του ’68, επικαλούνται τα «Κίτρινα Γιλέκα» και αντιμετωπίζουν περίπου ως επαναστατική προοπτική κάθε αυθόρμητο ξέσπασμα της λαϊκής οργής. Η Ιστορία, όμως, έχει δείξει ότι η αγανάκτηση, όσο μαζική και μαχητική κι αν είναι, δεν οδηγεί από μόνη της στην κοινωνική ανατροπή.

Μπορεί να εκτονωθεί, να υποχωρήσει να ενσωματωθεί κάτω από την παρέμβαση αστικών δυνάμεων ή ακόμη και να αποτελέσει το έδαφος για την ανάδειξη νέων κυβερνητικών σχημάτων που θα διαχειριστούν τα ίδια αδιέξοδα.

Η μαζικότητα ενός κινήματος, η ένταση των συγκρούσεων με την αστυνομία, ακόμη και η διάρκεια μιας κινητοποίησης, δεν καθορίζουν από μόνες τους τον πολιτικό της προσανατολισμό.

Άλλο πράγμα η ρήξη με μια κυβέρνηση και άλλο η σύγκρουση με την εξουσία της τάξης που κυβερνά.

Αυτή είναι η ουσία της διαπάλης με αντιλήψεις που αναγορεύουν το αυθόρμητο σε επαναστατική διαδικασία.

Το κρίσιμο δεν είναι μόνο πόσοι θα βγουν στους δρόμους, αλλά ποια δύναμη αποκτά η εργατική τάξη και το κίνημά της, πώς ενισχύεται η κοινωνική συμμαχία, ποια οργάνωση και πολιτική κατεύθυνση αποκτά ο αγώνας.

Η ίδια η πείρα των αγώνων έχει αποδείξει ότι η μαζική λαϊκή οργή μπορεί να ταρακουνήσει κυβερνήσεις, να ανατρέψει πολιτικούς συσχετισμούς, ακόμη και να οδηγήσει στην πτώση κυβερνήσεων, χωρίς όμως να κλονιστεί η εξουσία εκείνων που πραγματικά κάνουν κουμάντο.

Το κεφάλαιο μπορεί να θυσιάσει κυβερνήσεις, να αλλάξει πολιτικό προσωπικό, να επιστρατεύσει νέους «σωτήρες», αρκεί να διατηρήσει ανέγγιχτη την εξουσία και την κερδοφορία του.

Γι' αυτό και η πραγματική δύναμη ενός αγώνα δεν κρίνεται μόνο από την ένταση ή τη μαζικότητά του, αλλά από το κατά πόσο δυναμώνει η οργανωμένη πάλη της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, η σύγκρουση με την εξουσία του κεφαλαίου, η διεκδίκηση μιας κοινωνίας όπου ο πλούτος και οι τεράστιες δυνατότητες της εποχής μας θα υπηρετούν τις ανάγκες των πολλών και όχι τα κέρδη των λίγων. Στους αγώνες η ελπίδα, στον δρόμο της ανατροπής η διέξοδος! Εδώ ολόκληρο το άρθρο: https://www.902.gr/eidisi/apopseis-sholia/431087/na-kanoyme-ton-fovo-toys-pragmatikotita-apo-tin-ellada-eos-ti-gallia

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους