«Είπε ο ανόητος μέσα στην καρδιά του: Δεν υπάρχει Θεός». Το χωρίο αυτό αναλύει τη στάση της απιστίας με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο: «Εν καρδία αυτού» (Μέσα στην καρδιά του): Η Αγία Γραφή...

Πλήρες Κείμενο:

«Είπε ο ανόητος μέσα στην καρδιά του: Δεν υπάρχει Θεός». Το χωρίο αυτό αναλύει τη στάση της απιστίας με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο: «Εν καρδία αυτού» (Μέσα στην καρδιά του): Η Αγία Γραφή επισημαίνει ότι η άρνηση του Θεού δεν ξεκινά απαραίτητα από την καθαρή λογική, αλλά από την «καρδιά» — δηλαδή από τις επιθυμίες, τα πάθη ή την εσωτερική διάθεση του ανθρώπου.

Συχνά, ο άνθρωπος θέλει να πιστεύει ότι δεν υπάρχει Θεός, ώστε να νιώθει απόλυτα ανεξέλεγκτος στις πράξεις του. «Άφρων» (Ανόητος): Στη βιβλική γλώσσα, «άφρων» δεν είναι απλώς αυτός που του λείπει το IQ ή η μόρφωση.

Είναι αυτός που στερείται πνευματικής σύνεσης και σοφίας.

Θεωρείται ανόητο να βλέπει κανείς τη σοφία, την τάξη και την ομορφιά της δημιουργίας γύρω του και να ισχυρίζεται ότι όλα έγιναν στην τύχη. «πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος». Το Άγιο Πνεύμα δίνει ζωή, ζωογονεί και συγκρατεί τη δημιουργία από το να επιστρέψει στο μηδέν.

Αν ο Θεός απέσυρε τη συντηρητική Του ενέργεια, ο κόσμος θα έπαυε να υπάρχει.

Σύμφωνα με τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, ο Θεός είναι απρόσιτος στην ουσία Του, αλλά γίνεται απόλυτα μεθεκτός και παρών στον κόσμο μέσω των άκτιστων ενεργειών Του.

Αυτές οι ενέργειες είναι που τρέφουν, προνοούν και συντηρούν κάθε ζωντανό οργανισμό και ολόκληρο το σύμπαν.

Η συντήρηση του κόσμου από το Πνεύμα του Θεού δείχνει ότι η κτίση έχει έναν προορισμό: την ανακαίνιση και τη μεταμόρφωσή της.

Η υπόσχεση στη ριζική ανακαίνιση, μεταμόρφωση και αφθαρτοποίηση των πάντων.

Η διδασκαλία αυτή θεμελιώνεται σε κεντρικά κείμενα της Καινής Διαθήκης: Η μαρτυρία της Αποκάλυψης: Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης γράφει χαρακτηριστικά: «Καὶ εἶδον οὐρανὸν καινὸν καὶ γῆν καινήν· ὁ γὰρ πρῶτος οὐρανὸς καὶ ἡ πρώτη γῆ ἀπῆλθον» (Απ. 21, 1). Περιγράφει έναν κόσμο χωρίς πόνο, φθορά, δάκρυα και θάνατο.

Η επιστολή του Πέτρου: Ο Απόστολος Πέτρος τονίζει ότι «καινούς δε ουρανούς και γην καινήν κατά το επάγγελμα αυτού προσδοκώμεν, εν οις δικαιοσύνη κατοικεί» (Β' Πέτρ. 3, 13). Η νέα κτίση θα χαρακτηρίζεται από την απόλυτη επικράτηση της δικαιοσύνης και της αγάπης του Θεού.

Η συμμετοχή της φύσης στη σωτηρία: Όπως εξηγεί ο Απόστολος Παύλος (Ρωμ. 8, 19-22), σήμερα ολόκληρη η κτίση «συστενάζει και συνωδίνει» εξαιτίας της ανθρώπινης πτώσης.

Όμως, δεν θα χαθεί· θα ελευθερωθεί και αυτή από τη δουλεία της φθοράς για να συμμετάσχει στη δόξα των τέκνων του Θεού.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους