Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δύο βιβλία σταθμός στη ζωή μου 🌹 Η αυτοβιογραφία μου σε κάποιες σελίδες.

Αυτά τα βιβλία τα χρωστάω στους διαδυκτιακούς μου φίλους όπου συνέχεια με ρωτούσαν πως έφτασα Καππαδοκία.

Γιατί πήγα Καππαδοκία.

Είναι δύσκολο να εξηγήσεις σε κάποιον το λόγο και την αιτία της φυγής σου.

Έτσι γεννήθηκαν αυτά τα βιβλία. 🌹 Τα παιδικά μου χρόνια που θυμάμαι τον εαυτό μου. Εφηβεία.

Ο πρώτος μου έρωτας. Σπουδές Γάμος Παιδιά Στεναχώριες και λύπες, Απώλειες δικών μου ανθρώπων.. Ταξίδια Αποφάσεις Αλλαγές Καταστροφές Συναισθήματα Όνειρα Και το μεγάλο ταξίδι και η ζωή μου στην Καππαδοκία.

Οι πέτρες μου που έγιναν σπηλιά.

Η ζωή μου εκεί.

Η περιουσία που απέκτησα εκεί Η Χρυσή βίζα της αγκαλιάς Ο άντρας που άλλαξε τη ζωή μου και με έκανε μόνο να χαμογελάω Ο έρωτας που έγραψε ιστορία και γυρίστηκε σε σήριαλ στη γείτονα χώρα Η ζωή στην Καππαδοκία και το καθεστώς εκεί Και; Και ένα μεγάλο ευχαριστώ γιατί χωρίς εσάς αυτά τα δύο βιβλία δεν θα είχαν γεννηθεί.

Αυτά τα βιβλία τα χρωστάω σε εσάς.

Ξέρετε όμως πόσο δύσκολο είναι να γράψεις ένα βιβλίο; Έχεις άραγε εσύ ποτέ προσπαθήσεις να γράψεις έστω και ένα μικρό ημερολόγιο; Έχεις προσπαθήσει να γράψεις σε απλό χαρτί λίγα λόγια για τη ζωή σου; Θα σου πω φίλη μου ότι είναι πάρα μα πάρα πολύ δύσκολο να γράψεις ένα βιβλίο και ακόμη πιο δύσκολο να γράψεις την αυτοβιογραφία σου.

Πρώτον μιλάς με το εγώ.

Πρώτο πρόσωπο.

Ότι πιο δύσκολο σε βιβλίο.

Δεύτερον δεν μπορείς να γράψεις ψέματα για το εγώ σου.

Εάν είναι να γράψεις ψέματα δεν λέγεται αυτοβιογραφία αλλά Πινόκιο ή η ζωή κάποιου άλλου.

Και γράφεις γράφεις γράφεις και λες μετά . Εγώ τα έζησα όλα αυτά; Πότε πέρασαν τόσα... Και τρίτον και φαρμακερό, ξανά ζεις τη ζωή σου και Πονάς.

Ναι γιατί η ζωή δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα.

Ειδικά η δική μου.

Γράφεις και αναπολείς και κλαις και πονάει η ψυχή σου.

Αλλά εκεί που κλαις μιλάς με τον εαυτό σου και λες δες που είσαι σήμερα και τι κατάφερες να κάνεις . Προχώρα μην σταματάς και ας πονάς.

Και προχωράω.

Αλλά προχωράω με χαμόγελο γιατί ένας άνθρωπος δίπλα μου κάποτε μου είπε.

Θέλω να βλέπω μια Μαρία μόνο να χαμογελά.

Είσαι ήλιος και όχι σκοτάδι.

Και είχε δίκαιο γιατί από το δικό μου χαμόγελο δίνω δύναμη και στην ψυχή μου.

Κάπως έτσι φίλες μου αγαπημένες έχουν τα πράγματα. 🌹❤️🥰🌹❤️🥰 Τώρα ένα πραγματάκι βασικό που θέλω να σας εξηγήσω και πρέπει να το σεβαστείτε είναι το εξής.

Εγώ εδώ μέσα βρίσκομαι για να χτίσω φιλίες και συμπεριφορές για να χτίσω όμορφες σχέσεις.

Και γιατί όχι να βοηθήσω με τον τρόπο μου και τα πιστεύω μου, ανθρώπους που δεν έχουν δύναμη να πάρουν αποφάσεις να τους δώσω μια ώθηση και μια αισιοδοξία να τολμήσουν γιατί όποιος τολμάει βγαίνει πάντα νικητής.

Και πέτυχα κάτι και σ' αυτό.

Το λοιπόν τα βιβλία ακολουθούν μια συγκεκριμένη πορεία και διαδικασία που στην συγκεκριμένη περίπτωση τη δική μου , όλη αυτή η διαδικασία περνάει από εμένα.

Να γίνει η συγγραφή τους Να ξανά γραφτεί στον υπολογιστή Να φύγει για το τυπογραφείο Να σου δώσει ένα δείγμα Να το διαβάσεις εσύ και να το μοιραστείς σε πέντε ανθρώπους να το διαβάσουν πρώτοι πρώτοι ώστε να γράψουν την κριτική τους που θα συνοδεύει το βιβλίο σε επόμενες εκδόσεις αλλά και να βρούνε και αυτοί διάφορα λάθη.

Να το πάρεις πάλι από την αρχή να το διορθώσεις.

Να το ξανά στείλεις τυπογραφείο Να διαφημίσεις όσο πιο πολύ μπορείς και με οποιοδήποτε τρόπο.

Να έχεις άγχος εάν θα σε εμπιστευτούν να σε διαβάσουν και αν θα τους αρέσεις.

Να σε ειδοποιήσει το τυπογραφείο για παραλαβή Να πας εκεί με ένα πακετάκι χαρτονομίσματα που βγάζεις ίκτερο μέχρι να τα μαζέψεις Να πληρώσεις Να παραλάβεις Να επιστρέψεις σπίτι σου Να βάλεις κάτω τη λίστα σου Να κρατάς σειρά προτεραιότητας λες και σε παρακολουθεί κανένα μάτι Να γράψεις αφιέρωση μετά συσκευασία Μετά δέματα Μετά ταχυδρομείο για τις αποστολές Μετά άγχος εάν θα φτάσει στον καθένα δεματάκι ή κάπου μπορεί να χαθεί.

Δόξα τω θεώ ποτέ δεν χάθηκε δέμα.

Έχω και τα τυχερά μου. 😂 Και μετά αναμονή για το σχόλιο του κάθε αναγνώστη.

Έαν αρέσεις ή όχι.

Εκεί είναι η ανταμοιβή της δουλειάς σου γιατί το πακετάκι με τα χαρτονομίσματα το παίρνει το τυπογραφείο και όχι η τσέπη σου.

Φαντάζομαι κουραστήκατε να τα διαβάσετε όλα αυτά.

Έχετε φανταστεί άραγε αν εγώ κουράζομαι για όλα αυτά ; Έχετε φανταστεί ότι κάθε βιβλίο πρέπει να το πάρει κι άλλος κι άλλος κι άλλος κι άλλος και πολλοί άλλοι για να τσουλίσει και να φύγει και να γίνει γνωστό; Έχετε φανταστεί ότι χωρίς διαφήμιση δεν γίνεται γνωστό και η διαφήμιση δεν εξαρτάται μόνο από αυτόν που το γράφει και το διαφημίζει αλλά και από αυτόν που το έχει διαβάσει; Εάν είσαι μια φίλη που άργησες να πάρεις το βιβλίο σου, σκέψου ότι πίσω από ένα βιβλίο κρύβεται ένας μεγάλος αγώνας μέχρι να φτάσει στα δικά σου χέρια αλλά και μια γυναίκα που δεν είναι ΣΥΓΓΡΑΦΈΑΣ.

Συγγραφέα την βάφτισες εσύ.

Πίσω από τα βιβλία που κρατάς στο χέρι σου, κρύβεται μια γυναίκα που γράφει με την ψυχή της ιστορίες βιωματικές , αληθινές , ιστορίες της ψυχής της με πολύ συναίσθημα και ενώ φίλοι βοήθησαν και άνοιξαν πόρτες στο εξωτερικό για να μεταφραστούν τα βιβλία σε άλλες γλώσσες , αυτή η γυναίκα πήγε στην Πηγή για να αναγνωριστεί αλλά δυστυχώς το συναίσθημα στα βιβλία υπερισχύει της περιγραφής με αποτέλεσμα το συναίσθημα να μην μπορεί να μεταφραστεί σε άλλη γλώσσα.

😥😥😥😥 Στην περίπτωση αυτών των δύο βιβλίων ο έρωτας στην Καππαδοκία άργησε να ξεκινήσει το ταξίδι του γιατί δεν έπρεπε να είναι το ένα πίσω από το άλλο αλλά να έχει ο αναγνώστης αγωνία να το περιμένει ώστε να ωριμάσει διαφημιστικά το πρώτο και έτσι έφτασα Καππαδοκία αλλά και να έχει χρόνο το τυπογραφείο.

Εγώ πάλι θα πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσους στηρίζετε αυτή την προσπάθεια.

Γνωρίζουν καλά ποιοι είναι αυτοί.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την επιμονή σας χρόνια τώρα να είστε δίπλα μου, εσείς οι λίγοι εκλεκτοί.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την υπομονή σας στις αποστολές μου.

Και φυσικά ένα μεγάλο ευχαριστώ για την αγάπη σας γιατί χωρίς αυτήν δεν θα έφταναν τα βιβλία μου εδώ που έφτασαν. ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ❤️🌹❤️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους