Την προηγούμενη εβδομάδα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Καταπολέμησης της Φτώχειας και πρωτοβουλία της ΧΡΙΣΤΙΑ ΕΛΕΝΗ Αναπληρώτρια Γραμματέα του τομέα Κοινωνικής Συνοχής, Οικογένειας και Πρόνοιας του...
Την προηγούμενη εβδομάδα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Καταπολέμησης της Φτώχειας και πρωτοβουλία της ΧΡΙΣΤΙΑ ΕΛΕΝΗ Αναπληρώτρια Γραμματέα του τομέα Κοινωνικής Συνοχής, Οικογένειας και Πρόνοιας του ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής και μαζί με τους Dimitris Knis Maria Kareklidou και Panagiota Tzaferi επισκεφτήκαμε τις κοινωνικές δομές του Δήμου Θεσσαλονίκης, το Κοινωνικό Φαρμακείο, το Κοινωνικό Παντοπωλείο και το Κέντρο Ημερήσιας Φροντίδας Αστέγων.
Εκεί είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε από τους εργαζόμενους των δομών την αναγκαιότητα συνέχισης του έργου που επιτελείται προς όφελος των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων ,αλλά και παράλληλα να αντιληφθούμε για ακόμη μια φορά την εγκατάλειψη του Κράτους Πρόνοιας, σε ο,τι αφορά στην μέριμνα και σε δράσεις ανακούφισης και ομαλής ενσωμάτωσης και επανένταξης των ατόμων των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων στον κοινωνικό και επαγγελματικό ιστό.
Η διαπίστωση αυτή αποτελεί μια βαθιά πολιτική αποτυχία.
Η φτώχεια είναι το αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών και οικονομικών επιλογών.
Και η απάντηση στην ακρίβεια, την κρίση στέγης και τη συρρίκνωση των εισοδημάτων δεν μπορεί να είναι η διαιώνιση της φτώχειας, μέσω επιδομάτων επιβίωσης.
Οι υφιστάμενες κοινωνικές δομές στην Ελλάδα (Κέντρα Κοινότητας, Κοινωνικά Παντοπωλεία και Φαρμακεία, Δομές Αστέγων) ενώ επιτελούν ένα απολύτως αναγκαίο έργο, κρατώντας όρθιο ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, σε ο,τι αφορά στη λειτουργία τους, παραμένουν δυστυχώς πολιτικά εγκλωβισμένες σε μια λογική «διαχείρισης της κρίσης». Πολλές από αυτές τις δομές χρηματοδοτούνται μέσω προσωρινών ευρωπαϊκών κονδυλίων ( ΕΣΠΑ), με αποτέλεσμα να τελούν υπό διαρκή εργασιακή και οικονομική ανασφάλεια.
Η επιβίωση του πολίτη δεν μπορεί να εξαρτάται από το αν θα ανανεωθεί ένα πρόγραμμα ή αν θα εγκριθεί ένα έκτακτο βοήθημα.
Εδώ και πολλά χρόνια οι βασικές ανακουφιστικές πολιτικές του κράτους Πρόνοιας έχουν αφεθεί σε ΜΚΟ, Συλλόγους, Συλλογικότητες, Σωματεία, ΑΜΚΕ, και «φιλάνθρωπους» χορηγούς, στρεβλώνοντας και κακοποιώντας και κάθε έννοια συνεργατικής, αλληλέγγυας κοινωνίας και οικονομίας με κανόνες.
Η καταπολέμηση της φτώχειας απαιτεί μια ριζική πολιτική μετατόπιση: τη μετατροπή των κοινωνικών δομών από έκτακτες υπηρεσίες σε μόνιμους, κρατικούς θεσμούς.
Στη κατεύθυνση αυτή προτείνεται: • Οργανική Ένταξη στο Κράτος: Οι δομές παροχής βασικών αγαθών και οι υπηρεσίες στέγασης πρέπει να ενταχθούν μόνιμα στους οργανισμούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και του Κεντρικού Κράτους, με σταθερή χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό. • Μόνιμο και Εξειδικευμένο Προσωπικό: Η εξάρτηση των δομών από συμβασιούχους ορισμένου χρόνου στερεί από το σύστημα την απαραίτητη συνέχεια.
Απαιτείται μόνιμη στελέχωση με κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους, διοικητικούς, ιατρούς, νοσηλευτές κα., αξιοποιώντας την εμπειρία του υφιστάμενου προσωπικού που εργάζεται για περισσότερα από 12 χρόνια στις δομές αυτές. • Πρόνοια ως Δικαίωμα, Όχι ως Φιλανθρωπία: Ο πολίτης δεν πρέπει να νιώθει ότι δέχεται ελεημοσύνη, αλλά ότι απολαμβάνει τις υπηρεσίες ενός κράτους που εγγυάται την αξιοπρέπεια των μελών του.
Ενα κράτος δικαίου και αρχών κοινωνικής πολιτικής καταπολέμησης της φτώχειας αφορά: στην ιεράρχηση και καταγραφή και κάλυψη αναγκών, κοινωνικών κινδύνων και αποκλεισμών, μέσα από πάγιες θεσμικές ρυθμίσεις και παροχές σε νευραλγικούς τομείς, όπως: η υγεία, η ασφάλιση, η απασχόληση, η στέγαση, οι ίσες ευκαιρίες , οι προνοιακές υπηρεσίες, η καθολική προνοιακή φροντίδα, η επανένταξη στον κοινωνικό ιστό με την διαρκή σύνδεση του θεσμού του εγγυημένου εισοδήματος με την ένταξη στην εργασία. Ως ΠΑΣΟΚ Κίνημα Αλλαγής Θεσσαλονίκης στοχεύουμε σε ένα σύνολο παρεμβάσεων που θα αναδείξει και θα καταδείξει όλα τα ζητήματα που αφορούν: Την παιδική μέριμνα, την προστασία της τρίτης ηλικίας, την ενίσχυση της οικογένειας, την υποστήριξη ατόμων με αναπηρίες και τις οικογένειές τους, τους μακροχρόνια ανέργους, τους άστεγους,τους πολίτες που ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας, τις μονογονεϊκές οικογένειες, τις κακοποιημένες γυναίκες.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους