Παγιδευμένοι μέσα στην ψηφιακή φάκα Πριν από λίγες ημέρες, εκατοντάδες ψυγεία γαλλικών σούπερ μάρκετ υπερθερμάνθηκαν ξαφνικά και ταυτόχρονα, με αποτέλεσμα να καταστραφούν μεγάλες ποσότητες τροφίμων...
Παγιδευμένοι μέσα στην ψηφιακή φάκα Πριν από λίγες ημέρες, εκατοντάδες ψυγεία γαλλικών σούπερ μάρκετ υπερθερμάνθηκαν ξαφνικά και ταυτόχρονα, με αποτέλεσμα να καταστραφούν μεγάλες ποσότητες τροφίμων.
Η υπερθέρμανση δεν προέκυψε από κάποια μηχανική βλάβη, αλλά ήταν αποτέλεσμα στοχευμένης κυβερνοεπίθεσης.
Οι χάκερ που την εκτέλεσαν εκμεταλλεύθηκαν κενά ασφαλείας στα κεντρικά συστήματα διαχείρισης ψύξης των σούπερ μάρκετ και, αποκτώντας πρόσβαση σε αυτά, τροποποίησαν τις βασικές παραμέτρους τους για να προξενήσουν τη ζημιά.
Η σημασία της επίθεσης αυτής δεν έγκειται απλά στην προειδοποίηση για το δυνητικό μέγεθος μιας απειλής που πλήττει θανάσιμα τη διατροφική μας ασφάλεια.
Ούτε περιορίζεται στην επιπολαιότητα και στον εφησυχασμό που μαρτυρεί το γεγονός ότι το περιστατικό αυτό πέρασε σχεδόν απαρατήρητο σε κοινωνίες που φαίνεται να θεωρούν πως η ασφάλειά τους είναι με κάποιο μαγικό τρόπο εξασφαλισμένη.
Βρίσκεται πρωταρχικά στη διαπίστωση ότι ο ψηφιακός κόσμος που κατασκευάσαμε και υιοθετήσαμε για την ευκολία και την άνεσή μας, μας έχει καταστήσει απίστευτα τρωτούς.
Για την ακρίβεια, είμαστε παγιδευμένοι.
Η ψηφιακή ομηρία μας ξεκινά από τα τηλέφωνα και τις «έξυπνες» οικιακές συσκευές, όπως τα ψυγεία που δέχτηκαν την επίθεση, και επηρεάζει ένα ολοένα και μεγαλύτερο μέρος της καθημερινότητάς μας.
Διαβάζω, π.χ., ότι είναι σχεδόν πια αδύνατο να βρει κανείς ταξί με απλή κλήση και ότι πρέπει να καταβάλει ένα επιπλέον ποσό για να εξασφαλίσει ανταπόκριση. «Μια μέρα ξαφνικά ήταν απλώς αδύνατον να εξυπηρετηθώ χωρίς να δώσω κάτι επιπλέον», δήλωσε ένας πελάτης.
Δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε αντίστοιχες καταστάσεις, π.χ., πως όταν θα έχουμε πια ξεχάσει να μαγειρεύουμε θα καταλήξουμε έρμαια των εταιρειών διανομής.
Από τα «έξυπνα» ψυγεία έως την άμυνα μιας χώρας, η απόσταση είναι πολύ μικρότερη απ’ όσο φανταζόμαστε. Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε πρόσφατα ότι αποφάσισε να άρει τις κυρώσεις που είχαν επιβληθεί στο ρωσικό ντίζελ, ενώ πιέζει την Ουκρανία να σταματήσει τους βομβαρδισμούς ρωσικών διυλιστηρίων τη στιγμή ακριβώς που είχαν δημιουργήσει τεράστιο πρόβλημα στον Πούτιν.
Η οικονομική διάσταση της συμφωνίας για το ρωσικό ντίζελ είναι ασήμαντη – καλύπτει μόνο την κατανάλωση μισής μέρας στις ΗΠΑ.
Πρόκειται δηλαδή για ένα πισώπλατο χτύπημα στην Ουκρανία, από την οποία φαίνεται να αποσύρονται τόσο η πρόσβασή της στις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών όσο και στο δορυφορικό δίκτυο Starshield του Ελον Μασκ πάνω στο οποίο έχει προσαρμοστεί η άμυνά της.
Είναι προφανές πως η κυριαρχία των κρατών δεν ήταν ποτέ άλλοτε πιο ευάλωτη.
Αν η άμυνά σου εξαρτάται αποκλειστικά από την πρόσβαση στους δορυφόρους κάποιου άλλου, είναι προφανές πως βρίσκεσαι σε καθεστώς ομηρίας.
Από την άποψη αυτή, η πρόσφατη ατάκα της τέως πρέσβειρας των ΗΠΑ Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, πως δηλαδή οι ΗΠΑ μπορούν να ρίξουν οποιαδήποτε κυβέρνηση θελήσουν, ήταν ακριβέστατη.
Σε σχέση με τις σημερινές δυνατότητες, αντίστοιχες απειλές του παρελθόντος μοιάζουν με παιχνιδάκια.
Αλλά και η σημερινή απειλή μπορεί να φαντάζει αστεία μπροστά στις προοπτικές που ανοίγει η τεχνητή νοημοσύνη.
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πού θα καταλήξουν όλα αυτά.
Είναι ενδεχόμενο, όπως έχει συμβεί στο παρελθόν με άλλες τεχνολογικές επαναστάσεις, πως οι αλλαγές αυτές δεν θα λειτουργήσουν μονοσήμαντα και πως θα αναπτυχθούν τεχνολογικά αντίβαρα.
Εως τότε, τα κράτη που δεν θα καταφέρουν να απεξαρτηθούν άμεσα από ξένες ψηφιακές πλατφόρμες είναι καταδικασμένα.
Το ίδιο θα πρέπει να πράξουμε και εμείς οι πολίτες, στο μέτρο των μικρών μας δυνατοτήτων.
Η ανάπτυξη μιας αυστηρής προσωπικής «ψηφιακής υγιεινής» θα αποκτήσει αντίστοιχη σημασία με τη σωματική μας υγιεινή.
Θα πρέπει δηλαδή να εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας να μην υποκύπτει στον πειρασμό της ευκολίας και να αναστρέψουμε όσο γίνεται την εξάρτησή μας από τις ψηφιακές πλατφόρμες.
Δύσκολο, καθώς οι μη ψηφιακές επιλογές περιορίζονται και η τεχνολογία μάς διευκολύνει και μας μαγεύει. Απαραίτητο, όμως, εάν θέλουμε να διασώσουμε τον πυρήνα της αυτονομίας μας.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους