Σιχαίνομαι λίγο. Σιχαίνομαι που έφαγα τα χρόνια μου για να γίνω επιστήμονας, να προσφέρω στους συνανθρώπους μου και κάποιοι τέτοιοι, χωρίς κόπο, θα βρίσκονται πάντα σε θεσούλες καίριες. Υπουργοί...
Σιχαίνομαι λίγο. Σιχαίνομαι που έφαγα τα χρόνια μου για να γίνω επιστήμονας, να προσφέρω στους συνανθρώπους μου και κάποιοι τέτοιοι, χωρίς κόπο, θα βρίσκονται πάντα σε θεσούλες καίριες.
Υπουργοί κάποια ημέρα, πολύ πιθανόν.
Σιχαίνομαι, που θα κοπιάσει και θα φτύσει αίμα ο γιος ΜΟΥ, τα παιδιά ΣΑΣ, για να βάλουν βάσεις για μια αξιοπρεπή ζωή με τις σπουδές και τη δουλειά τους, ενώ κάποιοι τέτοιοι θα τρώνε επιδοτήσεις εκατομμυρίων, όντας άεργοι και με πτυχία από κουζίνες και αποθήκες, στου Γκύζη.
Κουνώντας μάλιστα το δάκτυλο.
Σιχαίνομαι που οι γέροι γονείς μας ζουν με λιγότερα από 1000 ευρώ το μήνα, και που δεν έχουν βάλουν πετρέλαιο να ζεστάνουν τα άρρωστα σώματά τους τώρα στη δύση της ζωής τους.
Κι άλλοι χοροπηδούν και βγάζουν άναρθρες κραυγές, σαν εκείνο τον μαλλιαρό ζώο, τον πρόγονο του ανθρώπου.
Σιχαίνομαι λίγο που ζω σε αυτόν τον τόπο που κατάντησε ζητιάνος ενός μισθουλάκου και προσκυνά το κάθε σκουπιδαριό για το ρουσφετάκι.
Ραγιάς, για ένα κομμάτι pass. Γαλλία, Ιταλία ακόμη κι Αλβανία μάχονται για τα αυτονόητα.
Εδώ οι ραγιάδες ακόμα προσκυνάνε.
Αλλά, είπαμε, όταν οι άλλοι είχαν Διαφωτισμό εμείς μαθαίναμε στο ρουσφέτι και τον ραγιαδισμό. Δυστυχως, πέρασε στο DNA μας βαθια.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους