Στη Γαλλία η εξέγερση εκτροχιάζεται από τα δίκαια κοινωνικά αιτήματα των νέων και των εργαζομένων προς την τυφλή βία. Η μόνη που επωφελείται από αυτή την έξαρση βίας είναι η Ακροδεξιά. Μήπως υπόγεια...
Στη Γαλλία η εξέγερση εκτροχιάζεται από τα δίκαια κοινωνικά αιτήματα των νέων και των εργαζομένων προς την τυφλή βία.
Η μόνη που επωφελείται από αυτή την έξαρση βίας είναι η Ακροδεξιά.
Μήπως υπόγεια βάζει το χέρι της σε αυτή την κατεύθυνση; Δεν το γνωρίζουμε.
Όμως η Λεπέν τρίβει τα χέρια της, ο Μελανσόν προσπαθεί να αποδείξει ότι δεν ευθύνεται η "Ανυπότακτη Γαλλία" για τους ανεξέλεγκτους βανδαλισμούς, ο Μακρόν επιβεβαιώνεται για ακόμη μια φορά ότι απέτυχε παταγωδώς, αφού αρκέστηκε επί μία δεκαετία να εξυπηρετεί συγκεκριμένα οικονομικά-μιντιακά συμφέροντα.
Λαμβάνοντας επίσης υπόψη τη ραγδαία άνοδο των μεταναζιστών στη Γερμανία, των μεταφασιστών στην Ιταλία και των αντιευρωπαϊστών στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, τα θεμέλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης τρίζουν επικίνδυνα.
Όποιος πιστεύει ότι οποιαδήποτε από τις προηγούμενες εξελίξεις μπορεί τελικά να οδηγήσει σε ανάκαμψη των κοινωνικών πολιτικών στα ευρωπαϊκά κράτη, σε μία πιο δημοκρατική Ευρώπη ή σε έναν καλύτερο κόσμο φοβάμαι ότι πλανάται.
Ακόμη και στην Ελλάδα βλέπουμε να σπεύδει η κυβερνώσα παράταξη να επισείσει τον κίνδυνο της κοινωνικής αναταραχής, με αφορμή όσα συμβαίνουν στη Γαλλία, την Ιταλία, την Αλβανία και αλλού, για να μαντρώσει τους απογοητευμένους ψηφοφόρους της, "νοικοκυραίους" κυρ-Παντελήδες ή απλά κουρασμένους ανθρώπους.
Άλλο ένα βήμα λοιπόν σε αυτή την επίμονη ακροδεξιά στροφή των κυβερνώντων.
Οι αγώνες στους δρόμους είναι ευπρόσδεκτοι, αρκεί να μην εκτρέπονται σε τυφλή βία, καταλήγοντας χειραγωγούμενοι από προβοκάτορες και παρακρατικούς, χωρίς σαφή αιτήματα, χωρίς στοιχειώδη οργάνωση, δίχως αρχή, μέση και τέλος. Κάποτε αυτά ήταν στοιχειώδη, σήμερα μοιάζουν πιο δύσκολα και από πυρηνική φυσική.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους