Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τι μέλλον παραδίνουμε στους νέους; Σε πολλές χώρες της Ευρώπης οι άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους και διαμαρτύρονται.

Ανάμεσά τους βρίσκονται πολλοί νέοι, που μοιάζουν να αμφισβητούν όχι μόνο τις συνθήκες της ζωής τους, αλλά και το μέλλον που τους περιμένει.

Νομίζω ότι πίσω από αυτές τις διαμαρτυρίες υπάρχει μια βαθύτερη αγωνία.

Μήπως οι νέοι διαμαρτύρονται για το μέλλον που τους πήραμε; Κάθε γενιά έχει μια μεγάλη ευθύνη απέναντι στις επόμενες.

Να δημιουργεί αγαθά που θα αποτελέσουν τη βάση για να συνεχίσουν εκείνες το δικό τους έργο.

Τα σημαντικότερα από αυτά τα αγαθά είναι κυρίως τα πνευματικά.

Οι αξίες, οι ιδέες, η γνώση, η παιδεία, η αλληλεγγύη, η πίστη στις δυνατότητες του ανθρώπου.

Εμείς κληρονομήσαμε έναν κόσμο που είχε κατακτήσει σπουδαία πνευματικά αγαθά, ύστερα από αγώνες και προσπάθειες πολλών γενεών.

Στηριχθήκαμε σε αυτά, αλλά αναρωτιέμαι πόσο φροντίσαμε να τα διατηρήσουμε και να τα καλλιεργήσουμε.

Δημιουργήσαμε έναν θαυμαστό τεχνολογικό πολιτισμό, που προσφέρει στον άνθρωπο δυνατότητες άλλοτε αδιανόητες.

Όμως ο τεχνολογικός πολιτισμός, όσο σπουδαίος κι αν είναι, δεν αρκεί.

Ο άνθρωπος χρειάζεται μια κοινωνία που να πιστεύει στην αξία του, να σέβεται την προσωπικότητά του και να του προσφέρει τη δυνατότητα να δημιουργήσει.

Χρειάζεται την αλληλεγγύη των άλλων ανθρώπων.

Δεν ξέρω πόση αλληλεγγύη υπάρχει πια στις κοινωνίες μας.

Έχω την εντύπωση ότι ο ανταγωνισμός έχει κυριαρχήσει και πολλές από τις διαχρονικές ανθρώπινες αξίες έχουν υποχωρήσει.

Αναρωτιέμαι πώς μπορεί ένας νέος άνθρωπος να ονειρευτεί το μέλλον του, όταν αισθάνεται ότι βρίσκεται μόνος απέναντι σε έναν κόσμο που του ζητά συνεχώς να ανταγωνίζεται τους άλλους.

Ίσως αυτό να είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της εποχής μας.

Δεν είναι μόνο ότι δυσκολευόμαστε να παραδώσουμε στους νέους έναν καλύτερο κόσμο.

Είναι ότι κινδυνεύουμε να τους στερήσουμε και την εμπιστοσύνη πως μπορούν οι ίδιοι να τον δημιουργήσουν.

Όμως ο άνθρωπος έχει ανάγκη να πιστεύει στο μέλλον.

Να αισθάνεται ότι η ζωή του έχει νόημα, ότι οι προσπάθειές του αξίζουν, ότι μπορεί να δημιουργήσει κάτι όμορφο και να το προσφέρει στους άλλους.

Δεν γεννηθήκαμε μόνο για να επιβιώνουμε.

Γεννηθήκαμε και για να δημιουργούμε, να αγαπάμε, να συνεργαζόμαστε και να προχωρούμε τη ζωή λίγο πιο πέρα από εκεί που τη βρήκαμε.

Η πίστη μας στον άνθρωπο ίσως είναι το τελευταίο που μας έχει απομείνει.

Είναι όμως και το πρώτο που πρέπει να ξαναβρούμε. Γιατί μόνο όταν πιστέψουμε ξανά στον άνθρωπο θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε ένα μέλλον αντάξιό του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους