Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κατά τη διάρκεια μιας εξάωρης πτήσης, θήλαζα το μωρό μου όταν η γυναίκα που καθόταν δίπλα μου άρχισε να ουρλιάζει: «Πηγαίνετε να το ταΐσετε στην τουαλέτα! Δεν ντρέπεστε να κάνετε τέτοια πράγματα μπροστά σε όλο τον κόσμο;» Όμως τότε η οχτάχρονη κόρη μου της έδωσε ένα μάθημα που δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ.

Πριν από έναν μήνα, έθαψα τον άντρα μου.

Όταν η μητέρα μου πρότεινε να πάω με τα παιδιά να μείνουμε για λίγο στο σπίτι της, για να αλλάξουμε παραστάσεις και να προσπαθήσω να συνέλθω από όλα όσα είχαμε περάσει, δέχτηκα.

Όταν έκλεισα τα αεροπορικά εισιτήρια, είχαν απομείνει ελάχιστες διαθέσιμες θέσεις.

Έτσι, δεν κατάφερα να καθίσω δίπλα στην οχτάχρονη κόρη μου, τη Λουίζα.

Με τον πέντε μηνών γιο μου στην αγκαλιά, κάθισα δίπλα σε μια γυναίκα, ενώ η Λουίζα βρισκόταν στην ακριβώς πίσω σειρά.

Η γυναίκα δίπλα μου φαινόταν ήδη εκνευρισμένη, πριν καν απογειωθεί το αεροπλάνο.

Με το που κάθισα, γύρισε τα μάτια της προς τα πάνω και μου είπε: «Σας προειδοποιώ από τώρα! Αν το μωρό σας αρχίσει να τσιρίζει, δεν πρόκειται να κάθομαι εδώ να το ακούω σε όλη τη διαδρομή! Καταλάβατε;» Απλώς έγνεψα ευγενικά, χωρίς να πω τίποτα.

Ευτυχώς, το αγοράκι μου κοιμήθηκε ήσυχα για αρκετές ώρες.

Κάποια στιγμή, όμως, ξύπνησε και άρχισε να κλαίει.

Προσπάθησα αμέσως να το κουνήσω απαλά στην αγκαλιά μου, να το ηρεμήσω και να του δώσω την πιπίλα του, αλλά τίποτα δεν έπιανε. Πεινούσε.

Έτσι, έβγαλα το ειδικό κάλυμμα θηλασμού, σκεπάστηκα και άρχισα να το θηλάζω.

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, η γυναίκα αναστέναξε τόσο δυνατά, που μάλλον την άκουσε ολόκληρο το αεροπλάνο. «Δεν το πιστεύω αυτό που βλέπω! Εγώ πλήρωσα για αυτή τη θέση για να ακούω το μωρό κάποιας άλλης να ουρλιάζει και τώρα πρέπει να σας βλέπω να το θηλάζετε κιόλας; Αηδία! Δεν ντρέπεστε καθόλου;» Της χαμογέλασα αμήχανα και απάντησα χαμηλόφωνα: «Συγγνώμη, πραγματικά.

Θα τελειώσω γρήγορα, σας το υπόσχομαι.

Απλώς πεινάει...» Εκείνη ξαναγύρισε τα μάτια της προς τα πάνω. «Τι μάνα είστε εσείς; Θηλάζετε το παιδί σας μπροστά σε όλους και δεν μπορείτε ούτε να το κάνετε να σταματήσει να κλαίει!» Ένιωσα τα μάγουλά μου να καίνε από την ντροπή.

Ήμουν τόσο άβολα που δεν ήξερα πού να κοιτάξω.

Ήταν ήδη αρκετά δύσκολο να ταξιδεύω μόνη μου με δύο μικρά παιδιά, μόλις έναν μήνα μετά τον θάνατο του άντρα μου.

Ζήτησα ξανά συγγνώμη και προσπάθησα να της εξηγήσω ότι έπρεπε οπωσδήποτε να ταΐσω τον γιο μου.

Ένα μωρό πέντε μηνών δεν μπορούσε να μείνει έξι ώρες χωρίς γάλα.

Αλλά εκείνη δεν ήθελε να ακούσει κουβέντα.

Με κοίταξε έξαλλη και ξέσπασε: «Τότε πηγαίνετε στην τουαλέτα! Κλειδωθείτε εκεί μέσα και ταΐστε το! Είναι ντροπή! Γιατί πρέπει εγώ να αναγκάζομαι να βλέπω τέτοια πράγματα;» Πριν προλάβω να απαντήσω, η Λουίζα ήρθε δίπλα μου.

Με κοίταξε ήρεμα και είπε: «Μαμά, γιατί δεν κάθεσαι στη δική μου θέση; Θα καθίσω εγώ δίπλα σε αυτή την κυρία, για να μην αισθάνεται πια άβολα.» Κοίταξα την κόρη μου έκπληκτη.

Ήταν μόλις οχτώ χρονών, αλλά εκείνη τη στιγμή φαινόταν πολύ πιο ώριμη από τη γυναίκα που καθόταν δίπλα μου.

Έτσι, αλλάξαμε θέσεις.

Μόλις κάθισα στη θέση της Λουίζας, την είδα να βγάζει το τάμπλετ της.

Πάτησε μερικές φορές την οθόνη, ύστερα το γύρισε προς τη γυναίκα και της έδειξε κάτι.

Αυτό που συνέβη λίγα δευτερόλεπτα αργότερα δεν το περίμενα με τίποτα.

Η γυναίκα έβγαλε μια τόσο δυνατή κραυγή, που σχεδόν όλοι οι επιβάτες του αεροπλάνου γύρισαν να την κοιτάξουν.

Πετάχτηκε από τη θέση της σαν να την είχε τσιμπήσει κάτι και απομακρύνθηκε βιαστικά.

Όλοι την κοιτούσαν αποσβολωμένοι.

Κανείς δεν καταλάβαινε γιατί ξαφνικά είχε τρομάξει τόσο πολύ.

Κι εγώ είχα μείνει άφωνη.

Αναρωτιόμουν τι στο καλό είχε κάνει η κόρη μου για να προκαλέσει τέτοια αντίδραση.

Όταν όμως είδα επιτέλους τι είχε δείξει η Λουίζα σε εκείνη τη γυναίκα στην οθόνη του τάμπλετ της, ακόμα κι εγώ ένιωσα την ανάσα μου να κόβεται.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους