Τελικά, θέλουμε νέους ανθρώπους στην πολιτική ή μόνο όταν συμφωνούν μαζί μας; Παρακολουθώ το τελευταίο διάστημα τη Μυρτώ Κοροβέση, μια νέα γυναίκα, δικηγόρο και πολιτικό, και βρίσκω ενδιαφέρον να...

Πλήρες Κείμενο:

Τελικά, θέλουμε νέους ανθρώπους στην πολιτική ή μόνο όταν συμφωνούν μαζί μας; Παρακολουθώ το τελευταίο διάστημα τη Μυρτώ Κοροβέση, μια νέα γυναίκα, δικηγόρο και πολιτικό, και βρίσκω ενδιαφέρον να βλέπω ανθρώπους της γενιάς μου να συμμετέχουν ενεργά στα δημόσια πράγματα, να έχουν άποψη, παρουσία και διάθεση να διεκδικήσουν ρόλο στη διαμόρφωση των πολιτικών εξελίξεων.

Και αναρωτιέμαι: όταν λέμε ότι θέλουμε ανανέωση στην πολιτική, τι ακριβώς εννοούμε; Νέους ανθρώπους που θα κάθονται στην πρώτη σειρά για να φωτογραφίζονται, αλλά θα μιλούν μόνο όταν τους επιτρέπεται; Νέα πρόσωπα που θα αναλαμβάνουν ρόλους, αρκεί να μην αμφισβητούν τις επιλογές κανενός; Ή ανθρώπους με προσωπική άποψη, πολιτική αυτονομία και το θάρρος να αναλαμβάνουν την ευθύνη των αποφάσεών τους; Γιατί η ανανέωση δεν είναι ηλικιακό χαρακτηριστικό.

Είναι νοοτροπία.

Και η πολιτική δεν μπορεί να απαιτεί από κάποιον να έχει άποψη, αλλά να τον τιμωρεί όταν αυτή δεν είναι βολική.

Υπάρχει, άλλωστε, μια ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στο να αποχωρεί κανείς από έναν πολιτικό χώρο επειδή δεν ικανοποιήθηκε μια προσωπική προσδοκία και στο να αποχωρεί επειδή αισθάνεται ότι ο χώρος αυτός δεν εκφράζει πλέον τις πολιτικές του θέσεις, τις αρχές και τις αξίες του.

Η διαφορά δεν κρίνεται από τις ταμπέλες που αποδίδουμε στους ανθρώπους, αλλά από τις επιλογές, τη στάση και τα πραγματικά δεδομένα κάθε περίπτωσης.

Η πολιτική συνέπεια δεν σημαίνει να παραμένεις κάπου με κάθε κόστος.

Σημαίνει να γνωρίζεις τι υπερασπίζεσαι, να μπορείς να αιτιολογείς τις αποφάσεις σου και να μη διαπραγματεύεσαι την πολιτική σου αυτονομία για μια θέση ή έναν ρόλο. Η Μυρτώ Κοροβέση αξίζει, κατά τη γνώμη μου, να κριθεί ακριβώς με αυτούς τους όρους: για τις θέσεις της, τις δυνατότητές της, τη δουλειά της και όσα μπορεί να προσφέρει στον δημόσιο διάλογο.

Όχι να εγκλωβιστεί σε μια εύκολη συζήτηση για το πού ανήκε χθες και πού ενδέχεται να βρίσκεται αύριο.

Δεν χρειάζεται να εξιδανικεύουμε κανέναν νέο άνθρωπο.

Χρειάζεται, όμως, να του δίνουμε την ευκαιρία να αποδείξει την αξία του.

Και αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο όταν πρόκειται για γυναίκες που επιλέγουν να διεκδικήσουν ενεργό ρόλο στην πολιτική, σε έναν χώρο όπου η δημόσια έκθεση και η κριτική συχνά ξεπερνούν τα όρια της ουσίας.

Αν θέλουμε πραγματικά νέους ανθρώπους μπροστά, πρέπει να αντέχουμε και την αυτονόμησή τους.

Να τους κρίνουμε για όσα πρεσβεύουν και όχι για το πόσο βολικοί είναι.

Να τους δίνουμε χώρο να συνδιαμορφώνουν, όχι απλώς να ακολουθούν.

Γιατί το ζητούμενο δεν είναι να αλλάζουν τα πρόσωπα και να μένουν ίδιες οι νοοτροπίες.

Είναι να αλλάζει η ίδια η πολιτική κουλτούρα.

Και εκεί θα φανεί ποιος εννοεί πραγματικά την ανανέωση και ποιος απλώς την επικαλείται.

Η πραγματική ανανέωση δεν μετριέται από το πόσοι νέοι άνθρωποι βρίσκονται δίπλα σε έναν αρχηγό, αλλά από το πόσο ουσιαστικό χώρο έχουν να συμμετέχουν, να εκφράζονται και να συνδιαμορφώνουν.

Η νέα γενιά δεν χρειάζεται απλώς μια θέση στην εικόνα.

Χρειάζεται θέση στη λήψη των αποφάσεων.

Και εκεί ακριβώς φαίνεται ποιος θέλει πραγματικά νέους ανθρώπους στην πολιτική: όχι ως διακοσμητική παρουσία ή δεδομένους υποστηρικτές, αλλά ως ισότιμους συνομιλητές με άποψη, ευθύνη και προοπτική. #ΝέαΓενιά #ΠολιτικήΑνανέωση #ΓυναίκεςΣτηνΠολιτική #ΠολιτικήΜεΑξίες

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους