Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είναι η έκρηξη στη Γαλλία και αλλαχού στην Ευρώπη κάτι παραπάνω από μια σπασμωδική και καθυστερημένη αντίδραση του ήδη υποταγμένου; Μερικές ενδείξεις λένε "ναι", άλλες "όχι". Προσωπικά βλέπω εδώ τις προσεισμικές ρωγμές στο ετοιμόρροπο οικοδόμημα.

Από τις διάφορες εκδοχές του καπιταλισμού που αναδύθηκαν παγκοσμίως μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, εκείνη της ΕΕ υπήρξε νομίζω η πιο καθαρή, η πιο αμείλικτη. Οι ΗΠΑ διατηρούν ακόμη έναν πολύ έντονο κοινοτισμό, θρησκευτικά ρεύματα επηρεαστικά, κάποια ψήγματα συντηρητισμού της παλαιάς κοπής. Η Ρωσσία έχει πόλο συσπειρωτικό την εθνική επιβίωση υπό συνθήκες διαρκούς πολιορκίας, και η Κίνα το Κόμμα και τα ανακλαστικά μιας αυτοκρατορίας πολυχιλιετούς που παίρνει επιτέλους εκδίκηση για την ταπείνωση που προηγήθηκε από τους Δυτικούς.

Αλλά και άλλες χώρες, η Ιαπωνία, η Κορέα, η Τουρκία, οι αραβικές χώρες, έχουν κρατήσει κάποια στοιχεία ενωτικά που τις προφυλάσσουν από το χαίνον μηδέν. Η Ευρώπη αντιθέτως δεν έχει τίποτα από όλα αυτά.

Έθνος, πίστη, συλλογικός σκοπός, ιστορική μνήμη, πολιτική κατεύθυνση, προσδοκία οικονομικής ανόδου, όλα αυτά έχουν εξανεμιστεί. Ο Ευρωπαίος σήμερα αγνοεί το παρελθόν του, δυσανασχετεί με το παρόν του και τρέμει το μέλλον του.

Και γι' αυτό το τελευταίο έχει κάθε λόγο.

Όλοι οι δείχτες είναι ραγδαία επιδεινούμενοι: παραγωγή και ανάπτυξη, ανισοκατανομή πλούτου και εισοδήματος, κοινωνική συνοχή, εμπιστοσύνη στους θεσμούς, γεωπολιτικό βάρος, καινοτομία και έρευνα, ήπια ισχύς πολιτιστική και άλλη κ.ο.κ. Ακόμη και απέναντι στους μετανάστες η ελκτική γοητεία της Ευρώπης, μειώνεται διαρκώς.

Παρά τον πακτωλό των επιδομάτων, τις μαζικές πολιτογραφήσεις και τα πηχιαία "Καλωσορίσατε!", από τις 12 πρώτες χώρες σε αριθμό νεοφερμένων, μόλις οι τέσσερις (ΗΒ, Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία) είναι ευρωπαϊκές (ΕΕ+ΗΒ), οι άλλες είναι εξωευρωπαϊκές δυνάμεις, (ΗΠΑ, Σαουδική Αραβία, Αίγυπτος, Ρωσσία, ΗΑΕ, Καναδάς, Αυστραλία, Τουρκία.

Στις πρώτες 30 μάλιστα, οι ευρωπαϊκές είναι μόλις 6). Την ίδια στιγμή, χώρες όπως η Γερμανία έχουν ακατάσχετη διαρροή ταλέντων προς χώρες όπως η Ελβετία και οι ΗΠΑ.

Ο λόγος είναι απλός, ντόπιοι και μετανάστες δεν αναζητούν "δικαιώματα". Αναζητούν καλύτερη ζωή, και η Ευρώπη αδυνατεί πλέον να τους την προσφέρει.

Τα συνθήματα και η ανοχή δεν έθρεψαν ποτέ κανέναν και η αποβιομηχανισμένη, λυμφατική ευρωπαϊκή οικονομία δεν είναι σε θέση να συντηρήσει τους παλιούς της κατοίκους, όχι τους νεοφερμένους.

Οι διαδηλωτές στη Γαλλία (πάμπολλοι εκ των οποίων, Άραβες και Αφρικανοί την καταγωγή, είναι γεννημένοι στη χώρα του Μολιέρου όχι μόνο οι ίδιοι αλλά και οι γονείς τους) το ξέρουν από πρώτο χέρι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους