Γράφει ο Yannis Almpanis Παρακολούθησα το πολυαναμενόμενο διάγγελμα του Εμανουέλ Μακρόν για τις χτεσινές κινητοποιήσεις και συγκρούσεις σε όλη τη Γαλλία. Ο Γάλλος Πρόεδρος είπε αυτά που λένε συνήθως...
Γράφει ο Yannis Almpanis Παρακολούθησα το πολυαναμενόμενο διάγγελμα του Εμανουέλ Μακρόν για τις χτεσινές κινητοποιήσεις και συγκρούσεις σε όλη τη Γαλλία. Ο Γάλλος Πρόεδρος είπε αυτά που λένε συνήθως οι ηγέτες σε ανάλογες περιπτώσεις μεγάλης κοινωνικής αναταραχής.
Συγκεκριμένα: 1. Ισχυρίστηκε ότι για τα επεισόδια φταίνε τα «γκρουπούσκουλα της Άκρας Αριστεράς» -δεν εξήγησε βέβαια πώς μπορούν οι «ομαδούλες» να κάνουν τόσο εκτεταμένα επεισόδια σε όλη τη χώρα. 2. Εκδήλωσε την υποστήριξή του στην αστυνομία, αλλά είπε ότι πρέπει να διερευνηθεί η αποτυχία της στο επίπεδο της πληροφόρησης -δεν θεώρησε σκόπιμο να πει κάτι για τον διαδηλωτή ο οποίος ακρωτηριάστηκε από χειροβομβίδα της αστυνομίας ή για τις αστυνομικές απαγορεύσεις που πυροδότησαν τις συγκρούσεις. 3. Είπε ότι θα σταθεί αμείλικτους απέναντι στους βίαιους διαδηλωτές, αλλά ακούει τη «βαθιά αγωνία» που εκφράζει η νεολαία -χωρίς να αναφέρει αν αυτή η «βαθιά αγωνία» προκλήθηκε από την πολιτική του. 4. Κάλεσε σε ηρεμία εν όψει των εκλογών και προανήγγειλε απαγόρευση συγκεντρώσεων -γιατί η διαδήλωση είναι μεν «αναφαίρετο δημοκρατικό δικαίωμα», αλλά καλό είναι μην ασκείται όταν απειλεί την εξουσία.
Τα πιο σημαντικά όμως είναι αυτά που δεν είπε ο Μακρόν: -Δεν έκανε καμία αυτοκριτική για την πολιτική του όλα αυτά τα χρόνια η οποία οδήγησε στην πτώση του βιοτικού επιπέδου και έφερε τη νεολαία σε αδιέξοδο. -Δεν προανήγγειλε κανένα μέτρο για το κόστος ζωής, την Παιδεία και τις δημόσιες υπηρεσίες.
Μόνο περισσότερη καταστολή. -Δεν είπε δηλαδή τίποτα για την πολιτική ουσία των γεγονότων που συγκλονίζουν τη Γαλλία και όλη την Ευρώπη.
Αν το διάγγελμα του Μακρόν είχε στόχο την επίδειξη ισχύος, πέτυχε το αντίθετο.
Ήταν έκφραση πολιτικής αδυναμίας και μιας απόλυτης στρατηγικής αμηχανίας που προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από τον αυταρχισμό. Το διάγγελμα του Μακρόν ήταν η έμμεση παραδοχή της παταγώδους αποτυχίας της πολιτικής του.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους