Σοβαρά τώρα; Ακούω πρωί πρωί στις ειδήσεις: Τραγωδία στη Λέσβο: "Ναυάγιο με 6 νεκρούς, μετά από σύγκρουση ταχύπλοου με … σκάφος του λιμενικού"..., πνίγηκαν άνδρες γυναίκες και παιδιά. Η είδηση μου...
Σοβαρά τώρα; Ακούω πρωί πρωί στις ειδήσεις: Τραγωδία στη Λέσβο: "Ναυάγιο με 6 νεκρούς, μετά από σύγκρουση ταχύπλοου με … σκάφος του λιμενικού"..., πνίγηκαν άνδρες γυναίκες και παιδιά.
Η είδηση μου προκαλεί το ίδιο ανακάτεμα του στομαχιού με το «η σφαίρα εξοστρακίστηκε σε μια πευκοβελόνα και βρήκε το θύμα στην καρδιά» που ακούγαμε και ακούμε συχνά-πυκνά στις κρατικές δολοφονίες.
Και σκέπτομαι πρώτα τους νεαρούς, κατά κανόνα, δημοσιογράφους που αναπαράγουν πανομοιότυπα και με τις ίδιες λέξεις μια παρόμοια είδηση.
Αναρωτιούνται για το περιεχόμενό της και τον τρόπο απόδοσης της πληροφορίας από το Λιμενικό; Δεν μπαίνει ζήτημα επαγγελματικής δεοντολογίας; Και δεύτερο σκέπτομαι τους εκπαιδευτικούς που εκτός του να μάθουν γράμματα στα παιδιά, προσπαθούν να τους μάθουν τις αρχές της πολιτισμένης συμβίωσης, και του σεβασμού των κανόνων και των νόμων.
Από πού να αντλήσουν κύρος; Όταν συνηθίζουν και τα παιδιά και η κοινωνία σε παρόμοιες ειδήσεις, πώς να αποφύγουμε αυτό που συνέβη στα νερά της Λέσβου να γενικευτεί σε όλη την κοινωνία, με χίλιους τρόπους; Το «βυθίστε της βάρκες», δεν πληρώνεται στα θαλάσσια σύνορα.
Πληρώνεται από την κοινωνία συνολικά.
Με κόστος δυσθεώρητο.
Η εξαγρίωση των ηθών στο ένα μέρος, εξαπλώνεται σαν πανδημία σε όλο το κοινωνικό σώμα. Και βέβαια, στη συνέχεια το πρόσωπο του φασισμού δεν θα μας φαίνεται και τόσο απεχθές.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους