Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🖋️Η Ευρώπη σε κρίση αξιών: Η Γαλλία ως προειδοποίηση και η ανάγκη να υπερασπιστούμε τις αρχές μας Η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε μια κρίσιμη καμπή.

Δεν αντιμετωπίζει μόνο οικονομικές δυσκολίες, κοινωνικές ανισότητες και πολιτικές ανακατατάξεις.

Αντιμετωπίζει και μια βαθύτερη κρίση αξιών, αρχών και εμπιστοσύνης στους θεσμούς της.

Τα γεγονότα στη Γαλλία, με τις βίαιες συγκρούσεις, τις καταστροφές δημόσιας περιουσίας και τις επιθέσεις σε ιστορικά κτίρια, επαναφέρουν ένα κρίσιμο ερώτημα: πόσο αποφασισμένη είναι η Ευρώπη να προστατεύσει όσα την έκαναν αυτό που είναι; Η Γαλλία δεν είναι μια οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα.

Είναι η κοιτίδα της Γαλλικής Επανάστασης, της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη και μιας ιστορικής παράδοσης που επηρέασε καθοριστικά τη σύγχρονη δημοκρατία.

Όταν μια χώρα με αυτή την ιστορική διαδρομή βρίσκεται αντιμέτωπη με εικόνες βίας και καταστροφής, το ζήτημα ξεπερνά τα εθνικά της σύνορα.

Αφορά ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η καταστροφή μνημείων, ιστορικών κτιρίων και δημόσιων χώρων δεν είναι μια απλή πράξη διαμαρτυρίας.

Είναι προσβολή στην κοινή πολιτιστική κληρονομιά και στους θεσμούς που εγγυώνται την ομαλή λειτουργία της κοινωνίας.

Η δημοκρατία επιτρέπει την αμφισβήτηση, την κριτική και την ειρηνική διαδήλωση.

Δεν μπορεί, όμως, να νομιμοποιεί τη βία, τις λεηλασίες και τον εκφοβισμό.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί ο ρόλος ακραίων ιδεολογικών ομάδων, οι οποίες επιχειρούν να μετατρέψουν την κοινωνική δυσαρέσκεια σε πεδίο σύγκρουσης.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οργανώσεις που κινούνται στον χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς έχουν συνδεθεί με συγκρουσιακές κινητοποιήσεις και πρακτικές που απομακρύνουν τη δημόσια συζήτηση από τη δημοκρατική διεκδίκηση.

Η πολιτική ευθύνη, βεβαίως, πρέπει να τεκμηριώνεται με συγκεκριμένα στοιχεία και όχι να αποδίδεται συλλήβδην σε έναν πολιτικό χώρο.

Είναι, ωστόσο, αναγκαίο να αναγνωρίσουμε ότι κάθε ιδεολογία, όταν εργαλειοποιεί την οργή και δικαιολογεί τη βία, υπονομεύει την κοινωνική συνοχή και τη δημοκρατία.

Παράλληλα, η Ευρώπη δεν μπορεί να αγνοεί τις αντιθέσεις που δημιουργούνται από την παράτυπη μετανάστευση, τις δυσκολίες ένταξης και την αδυναμία εφαρμογής κοινών και αποτελεσματικών πολιτικών.

Η μετανάστευση δεν αποτελεί από μόνη της απειλή.

Άνθρωποι από διαφορετικές χώρες έχουν εγκατασταθεί νόμιμα στην Ευρώπη, εργάζονται και συμβάλλουν στην κοινωνική και οικονομική ζωή.

Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η προστασία όσων δικαιούνται διεθνή προστασία παραμένουν θεμελιώδεις ευρωπαϊκές αρχές.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η Ευρώπη πρέπει να παραιτηθεί από τον έλεγχο των συνόρων της ή να αντιμετωπίζει με αδιαφορία τις ανησυχίες των πολιτών της.

Η παράτυπη μετανάστευση χρειάζεται αποτελεσματική διαχείριση, οι αποφάσεις επιστροφής πρέπει να εφαρμόζονται όπου προβλέπεται από τον νόμο και η ένταξη όσων δικαιούνται να παραμείνουν πρέπει να στηρίζεται στον σεβασμό της νομοθεσίας, των θεσμών και των δημοκρατικών αξιών της χώρας υποδοχής.

Όποιος επιλέγει να ζήσει στην Ευρώπη, ανεξάρτητα από την καταγωγή ή τη θρησκεία του, δικαιούται ίση προστασία και σεβασμό.

Έχει, όμως, και την υποχρέωση να σέβεται τους νόμους και τους κανόνες της κοινωνίας στην οποία ζει.

Η ανοχή δεν μπορεί να μετατρέπεται σε αδυναμία εφαρμογής του νόμου, όπως και η ανάγκη για ασφάλεια δεν μπορεί να γίνεται πρόσχημα για συλλογικές κατηγορίες και διακρίσεις.

Ανάλογη προσοχή απαιτείται και γύρω από το σύνθημα «Free Palestine». Η αλληλεγγύη προς τον παλαιστινιακό λαό και η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των αμάχων αποτελούν θεμιτές εκφράσεις ανθρωπισμού και πολιτικής άποψης.

Δεν μπορεί, όμως, ένα ανθρωπιστικό αίτημα να χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για αντισημιτικές επιθέσεις, εξύμνηση της τρομοκρατίας, εκφοβισμό ή υποκίνηση βίας.

Η ειρηνική διαμαρτυρία είναι δικαίωμα.

Ο εξτρεμισμός και η εγκληματική δράση δεν είναι.

Την ίδια στιγμή, θα ήταν λάθος να αποδώσουμε κάθε κοινωνική αναταραχή αποκλειστικά στη μετανάστευση ή σε συγκεκριμένες ιδεολογικές ομάδες.

Η ακρίβεια, οι οικονομικές ανισότητες, η ανασφάλεια, οι δυσκολίες των νέων και η δυσαρέσκεια απέναντι στις πολιτικές ηγεσίες αποτελούν πραγματικά προβλήματα.

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις οφείλουν να τα αντιμετωπίσουν με συγκεκριμένες πολιτικές και όχι να υποτιμούν τις ανησυχίες των πολιτών.

Η κοινωνική συνοχή δεν διασφαλίζεται ούτε με την αδιαφορία ούτε με την πόλωση, αλλά με αποτελεσματικούς θεσμούς, ασφάλεια, ευκαιρίες και δικαιοσύνη.

Μέσα σε αυτό το ευρωπαϊκό περιβάλλον, η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να αναδείξει μια διαφορετική πορεία.

Η δημοσιονομική σταθερότητα, η οικονομική ανάκαμψη και η προσπάθεια ενίσχυσης της διεθνούς αξιοπιστίας της χώρας αποτελούν σημαντικά στοιχεία μιας πορείας που έχει αναγνωριστεί και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να προβάλλει αυτή την προσπάθεια ως παράδειγμα οικονομικής υπευθυνότητας και πολιτικής σταθερότητας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουν λυθεί όλα τα προβλήματα.

Η ακρίβεια, το στεγαστικό και οι πιέσεις στα εισοδήματα εξακολουθούν να δοκιμάζουν τα ελληνικά νοικοκυριά και απαιτούν ουσιαστικές λύσεις.

Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι να επιλέξουμε ανάμεσα στην ασφάλεια και στην ελευθερία, ούτε ανάμεσα στον ανθρωπισμό και στην προστασία της εθνικής και ευρωπαϊκής ταυτότητας.

Είναι να αποδείξουμε ότι αυτά μπορούν να συνυπάρχουν.

Με ισχυρούς θεσμούς, αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων, δίκαιους κανόνες, ουσιαστική ένταξη και μηδενική ανοχή στην εγκληματική συμπεριφορά, ανεξάρτητα από την προέλευση του δράστη. Η Ευρώπη δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο σε οικονομικούς δείκτες και θεσμικές διακηρύξεις.

Χρειάζεται την εμπιστοσύνη των πολιτών της.

Και αυτή οικοδομείται όταν οι νόμοι εφαρμόζονται, όταν οι πολίτες αισθάνονται ασφαλείς και όταν οι ηγεσίες αντιμετωπίζουν τα προβλήματα αντί να τα μεταθέτουν για το μέλλον. Η Γαλλία αποτελεί μια προειδοποίηση που δεν πρέπει να αγνοηθεί.

Η δημοκρατία δεν είναι ασυδοσία, η αλληλεγγύη δεν είναι ανοχή στον εξτρεμισμό και η ελευθερία δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για την καταστροφή. Η Ευρώπη δεν χρειάζεται λιγότερη ελευθερία.

Χρειάζεται περισσότερη ευθύνη, ισχυρότερους θεσμούς και αποφασιστικότητα στην υπεράσπιση των αξιών της.

Γιατί μια Ευρώπη που δεν προστατεύει την ιστορία, τον πολιτισμό και τις αρχές της κινδυνεύει να χάσει την ίδια της την ταυτότητα. #Ευρώπη #ΕυρωπαϊκέςΑξίες #Γαλλία #Δημοκρατία #Ασφάλεια #Μετανάστευση #Ελλάδα #Οικονομία #ΕθνικήΤαυτότητα #ΚράτοςΔικαίου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους