Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ιδιοκτησία απούσα. Διοίκηση νεοπαγής, προσπαθεί να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα των προηγούμεων πεφωτισμένων επιλογών του Έλκαν.

Προπονητής σε άλλο κόσμο και χωρίς επαφή με την πραγματικότητα - αναρωτιέμαι αν παίρνει τίποτα καλό - . Αποδυτήρια διαλυμένα.

Καμιά προσωπικότητα εντός του χόρτου.

Ποδοσφαιριστές ολίγιστοι σε όλα.

Γήπεδο οριακά θέατρο, οπαδοί να παίζουν μπουνιές μεταξύ τους εντός κερκίδας, άλλοι να κρεμάνε πανιά έξω από το γήπεδο για daspo, κάτι πιτσιρικάδες να καίνε κασκόλ στην κερκίδα.

Απ' όλον αυτόν τον ορυμαγδό έχουμε κολλήσει, με ευθύνη και των Ιταλών, στο καμένο κασκόλ.

Βρέθηκε ένα χαζό να το κάψει για να εκφράσει την αγανάκτησή του.

Ο άλλος, ο επιχειρηματίας, ο διάδοχος, ο γόνος που δεν έχει βάλει φωτιά σ' ένα κομμάτι πανί με τα χρώματα της ομάδας, αλλά στο σύλλογο από τα θεμέλιά του και τον παρακολουθεί να φλέγεται σαν άλλος Νέρωνας, πότε θα μπει πραγματικά στο στόχαστρο όλων των παραπάνω; Η ιστορία - για τα καθ' ημών - δεν επαναλαμβάνεται ως φάρσα, αλλά ως τραγωδία.

Η οποία δε θα λήξει με Κάθαρση, γιατί δεν υπάρχει τέτοια προοπτική στον ορίζοντα.

Αυτή τη φορά δεν υπάρχουν δικαιολογίες κι ελαφρυντικά, όπως την προηγούμενη.

Δεν υπάρχει το μούδιασμα των οπαδών, λόγω του Φαρσόπολι.

Δεν υπάρχουν Ντελ Πιέρο, Μπουφόν, Κιελίνι, Τρεζεγκέ, Καμορανέζι, Νέντβεντ για να γίνουν κοινωνοί του τί ήμασταν και τί θέλουμε να γίνουμε.

Δεν υπάρχει προοπτική για αλλαγή στον ορίζοντα, ούτε κάποιος πρόθυμος να δουλέψει για το κλαμπ, που αγαπάει και πονάει.

Μείναμε μόνοι μας.

Έμειναν μόνοι τους.

Ο σύλλογος θα βγει - ΑΝ ΒΓΕΙ - απ' αυτό το θέατρο του παραλόγου ισοπεδωμένος. Ίσωμα.

Γιατί έμαθαν τη δουλειά στην πλάτη του ακατάλληλοι προπονητές, ακατάλληλα στελέχη με την ανοχή και την ενθάρρυνση του ιδιοκτήτη.

Το μέλλον είναι ζοφερό γιατί έπρεπε να τρέξει τα μεταγραφικά ο Μάνα.

Έπειτα, ο Τζουντόλι και μετά απ' αυτόν η σπουδαία μορφή ονόματι Κομολί που τα γάμησέ (σόρρυ, αλλά αυτό έκανε) όλα από πίσω κι από μπρος.

Το μέλλον είναι μαύρο κατράμι γιατί έπρεπε να δώσουμε ξανά δουλειά σ' αυτόν τον ηθοποιό που παριστάνει τον προπονητή ονόματι Αλέγκρι.

Κι έπειτα στον Μότα και μετά στον Τούντορ και σ' άλλους απίθανους, από τους οποίους πιο σοβαρός ήταν ο Μπραμπίλα της Κ23.

Δεν υπάρχει τίποτα εδώ. Τ Ι Π Ο Τ Α. Μόνο στάχτη, αποκαΐδια, λεφτά - για να φλεξάρει την αγάπη του ο Έλκαν - και κάτι τύποι που τρέχουν σαν τους παλαβούς μπας και σώσουν κάτι.

Κι ορισμένους σας ενοχλεί πιθανή επιστροφή του Κόντε λες κι υπάρχει επιλογή.

Καμιά επαφή με την πραγματικότητα.

Ούτε εμένα μ' αρέσει γιατί μας έχει σπάσει τις μπάλες, αλλά αν δεν έρθει ο Κόντε ο σύλλογος μ' αυτούς τους επικίνδυνους στο τιμόνι κινδυνεύει να πέσει στα προπονητικά (;) χέρια τύπων όπως ο Ιντσάγκι, ο Μοντέλα και ο Πιόλι.

Έχει καταστρατηγηθεί κάθε έννοια ποδοσφαιρικής λογικής, η Γιουβέντους έχει μετατραπεί στο παράρτημα του ΙΚΑ στη Δροσοπούλου, μοιράζει χρήμα δεξιά κι αριστερά με μεγαλύτερη συχνότητα από ευαγές ίδρυμα, είναι ο ορισμός του "μπάτε σκύλοι, αλέστε", οι οπαδοί δε μπορούν να συντονιστούν και να αντιδράσουν κατά του κατάπτυστου που παριστάνει την κεφαλή των Ανιέλι κι εμάς μας πειράζει το καμένο κασκόλ. Το καμένο, ισοπεδωμένο, διαλυμένο κλαμπ πότε θα μας πειράξει;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους