Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΦΙΜΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩΝ ΚΑΙ Η ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ Οι κυβερνήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη έδειξαν από την πρώτη τετραετία την πρόθεσή τους να υποβαθμίσουν τα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια, περιορίζοντας τις δυνατότητες αντιπολιτευτικής δράσης και εδραιώνοντας την κυριαρχία των τοπικών αρχών που πρόσκεινται στη Νέα Δημοκρατία.

Η καθεστωτική αυτή αντίληψη μακροπρόθεσμα ενδέχεται να στραφεί εναντίον της ίδιας της Νέας Δημοκρατίας.

Οι κυβερνώντες, όμως, ενδιαφέρονται κυρίως για τα βραχυπρόθεσμα πολιτικά οφέλη, αδιαφορώντας για τις μακροχρόνιες θεσμικές συνέπειες.

Υπενθυμίζουμε ότι κατά την πρώτη τετραετία, με πρόσχημα την κυβερνησιμότητα, η κυβέρνηση μετέφερε σημαντικές αρμοδιότητες από τα αυτοδιοικητικά συμβούλια στις οικονομικές επιτροπές.

Οι σχετικές νομοθετικές παρεμβάσεις κρίθηκαν αντισυνταγματικές από το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Και μείναμε τότε ελάχιστοι γραφιάδες, που είχαμε αντιδράσει εξαρχής στην καθεστωτική λογική της κυβέρνησης, με τη θλιβερή δικαίωση ότι είχαμε προειδοποιήσει εγκαίρως.

Σήμερα, με τις νέες ρυθμίσεις για την αυτοδιοίκηση, επιχειρείται περαιτέρω περιορισμός των ελεγκτικών δυνατοτήτων της αντιπολίτευσης και ενίσχυση της μονοφωνίας των δημάρχων και των περιφερειαρχών.

Η νέα αυτή επίθεση στη δημοκρατική λειτουργία της αυτοδιοίκησης αξίζει ασφαλώς καταγγελία.

Εξίσου αξιοσημείωτη, όμως, είναι η αδυναμία της αντιπολίτευσης να διατυπώσει ουσιαστική κριτική και να αναδείξει τη συστηματική απαξίωση των αυτοδιοικητικών συλλογικών οργάνων.

Μετά την εκλογική συρρίκνωση του ΠΑΣΟΚ, σχεδόν όλα τα κόμματα αντιμετωπίζουν την αυτοδιοίκηση ως εκλογικό μηχανισμό, αδιαφορώντας για τη θεσμική λειτουργία της.

Έτσι χάνουν και τις εκλογές και την επαφή με τις τοπικές κοινωνίες.

Και η κριτική αφορά τόσο τα προσωποκεντρικά κόμματα, όπως το Ποτάμι, του οποίου ο επικεφαλής Σταύρος Θεοδωράκης πίστευε ότι μπορούσε να συγκυβερνήσει χωρίς αυτοδιοικητική παρουσία, όσο και τα παραδοσιακά θεσμικά κόμματα.

Με εξαίρεση το ΚΚΕ, που διατηρεί σταθερή αυτοδιοικητική δραστηριότητα, οι υπόλοιποι κομματικοί σχηματισμοί δείχνουν ελάχιστο ενδιαφέρον για την καθημερινή λειτουργία των συμβουλίων.

Η κυβέρνηση αξιοποιεί αυτή την πολιτική απουσία για να συγκεντρώνει περισσότερη εξουσία σε λιγότερα χέρια.

Και η αντιπολίτευση παρακολουθεί αμήχανη την αποδυνάμωση ενός θεσμού που θα μπορούσε να αποτελέσει το σημαντικότερο πεδίο πολιτικής ανασυγκρότησής της.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους