Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Μεγάλη Σύγκλιση: Ο «Θεμιστοκλής» συναντά τον Λογιστή της Αριστεράς Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ελληνική πολιτική σκηνή προσομοιάζει με 24ωρους θεατρικούς Μαραθώνιους, ειδικά όταν οι δύο βασικοί πρωταγωνιστές προσπαθούν απεγνωσμένα να κρύψουν ότι μοιράζονται το ίδιο οικονομικό εγχειρίδιο.

Οι πρόσφατες παράλληλες παρεμβάσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Αλέξη Τσίπρα αποτελούν το τέλειο μνημείο μιας απόλυτης οικονομικής σύγκλισης, τυλιγμένης σε μπόλικη δόση υποκρισίας.

Επιβεβαιώνουν ότι η απόσταση ανάμεσα στο Μαξίμου και την ηγεσία της «ΕΛΑΣ» μετριέται πλέον αποκλειστικά σε υποδιαστολές του ίδιου, δραματικού προϋπολογισμού.

Από τη μία πλευρά, έχουμε τον Πρωθυπουργό ο οποίος εγκαινιάζοντας τον υπερυπολογιστή «Δαίδαλος», αποφάσισε να το ρίξει στην αρχαιογνωσία.

Επιστράτευσε τον Θεμιστοκλή και τις αρχαίες τριήρεις για να μας εξηγήσει με την απαραίτητη θεατρική σοβαρότητα ότι «δεν δαπανούμε χρήματα που δεν έχουμε». Η ειρωνεία, βέβαια, στάζει από παντού.

Την ώρα που η κυβέρνηση κουνάει το δάχτυλο στους πολίτες για «εύκολους πειρασμούς και εύκολες ατάκες», η ίδια τους έχει εθίσει σε κάθε λογής ψηφιακά «pass» και επιδόματα, ελπίζοντας σε κάποιο «λευκό καπνό» από τις Βρυξέλλες.

Ο κ. Μητσοτάκης υπόσχεται «λεωφόρους του μέλλοντος» μέσω της Τεχνητής Νοημοσύνης, την οποία μάλιστα χρησιμοποιεί στο γραφείο του για να ελέγχει αν του λένε αλήθεια οι Υπουργοί του.

Προφανώς, η ανθρώπινη νοημοσύνη δεν αρκεί πλέον για να δικαιολογήσει γιατί η χώρα πρωταγωνιστεί στην ακρίβεια, αλλά οι επενδύσεις στα drones και τα data centers είναι πάντα μια καλή δικαιολογία για να κοπεί κάθε συζήτηση για πραγματικές αυξήσεις.

Από την άλλη βρίσκται ο Αλέξης Τσίπρας και το υπερθέαμα που παίχτηκε στη Θεσσαλία.

Εκεί, ο Αλέξης Τσίπρας, ο άνθρωπος που κάποτε θα καταργούσε τη λιτότητα με ένα νόμο και ένα άρθρο, κλήθηκε να απαντήσει για την επαναφορά της 13ης σύνταξης.

Και τότε συνέβη η απόλυτη μεταβολή: ο πάλαι ποτέ κήρυκας των αντισυστημικών παροχών εμφανίστηκε ως ο πιο ευλαβικός, σχεδόν φοβισμένος, εραστής της δημοσιονομικής πειθαρχίας. «Δεν θα με ακούσετε να σας πω "Λεφτά υπάρχουν". Όχι», δήλωσε με το ύφος αυστηρού Γερμανού κεντρικού τραπεζίτη.

Αντί για τις παλιές, ριζοσπαστικές υποσχέσεις, ο κ. Τσίπρας προτίμησε να ψελλίσει τεχνοκρατικούς όρους, παραπέμποντας στις «πραγματικές δυνατότητες σε σχέση με το δημοσιονομικό περιθώριο». Είναι πραγματικά να απορεί κανείς με τη μεταστροφή: ένας ηγέτης που αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερός, αντί να βγει στην επίθεση, επιλέγει να προσκυνήσει το τοτέμ του «δημοσιονομικού χώρου». Η κοινωνική δικαιοσύνη και η στήριξη των συνταξιούχων δεν είναι πια πολιτική επιλογή ή δικαίωμα, αλλά μια στεγνή άσκηση ισολογισμού. «Εάν εφαρμόσουμε το σχέδιό μας... και διασφαλίσουμε επιπλέον δύο δισεκατομμύρια, ναι, τότε...» μας είπε.

Με απλά λόγια: αν βγουν τα κουτάκια στο Excel και αν το επιτρέψει ο λογιστής, ίσως δείτε κάτι.

Η πλήρης συνθηκολόγηση της Αριστεράς με τη λογιστική του μνημονίου.

Η αποδόμηση της ρητορικής των δύο ανδρών αποκαλύπτει ότι η οικονομική σκέψη στην Ελλάδα έχει γίνει απελπιστικά μονοδιάστατη: Ο Μητσοτάκης κρύβει την έλλειψη κοινωνικής πολιτικής πίσω από τις τριήρεις του Θεμιστοκλή και τα petaflops του «Δαιδάλου». Ο Τσίπρας δικαιολογεί την έλλειψη εναλλακτικής πρότασης φορώντας το κοστούμι του υπεύθυνου διαχειριστή που δεν κάνει «εύκολα λόγια». Και οι δύο μιλούν την ίδια ακριβώς γλώσσα.

Τη γλώσσα των ορίων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, των στενών πλαισίων του προϋπολογισμού και της υποταγής στους αριθμούς.

Η μόνη τους διαφορά είναι αν ο μετρημένος «χώρος» θα πάει σε startups ή σε υπό αίρεση συντάξεις.

Όταν η Δεξιά κυβερνά με όρους passes και η Αριστερά υπόσχεται παροχές μόνο αν εγκριθούν από το λογιστήριο, η νίκη του οικονομικού κατεστημένου είναι ολοκληρωτική.

Μητσοτάκης και Τσίπρας, παρά τις κορώνες περί «διαφθοράς» ή «ανεύθυνων φωνών», βαδίζουν αγκαλιασμένοι στον ίδιο στενό οικονομικό μονόδρομο. Τα υπόλοιπα είναι απλώς για να έχουν να τσακώνονται στα παράθυρα. Ο Αθέατος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους