Ο δεκαεξάχρονος γιος μου διανυκτέρευε κάθε Σαββατοκύριακο στο σπίτι του καλύτερού του φίλου, μέχρι που μια μέρα με πήρε τηλέφωνο η μητέρα του καλύτερού του φίλου και με ρώτησε: «Πότε θα γυρίσει ο...

Πλήρες Κείμενο:

Ο δεκαεξάχρονος γιος μου διανυκτέρευε κάθε Σαββατοκύριακο στο σπίτι του καλύτερού του φίλου, μέχρι που μια μέρα με πήρε τηλέφωνο η μητέρα του καλύτερού του φίλου και με ρώτησε: «Πότε θα γυρίσει ο γιος μου στο σπίτι; Περνάει κάθε Σαββατοκύριακο στο δικό σας!» «Denise, για τι πράγμα μιλάς; Ο Nathan είναι στο σπίτι σας από χθες!» είπα.

Σιωπή. «Laura, έχω εβδομάδες να δω τον γιο σου.» Παραλίγο να μου πέσει ο καφές από τα χέρια. «Μα πηγαίνει στο σπίτι του Cole κάθε Παρασκευή!» «Και ο Cole μου λέει ότι μένει στο σπίτι του Nathan!» Ένιωσα το στομάχι μου να σφίγγεται.

Τα αγόρια μας ήταν οι καλύτεροι φίλοι από το νηπιαγωγείο.

Ήταν και οι δύο δεκαέξι ετών.

Εδώ και δύο μήνες περνούσαν σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο μαζί.

Ή τουλάχιστον έτσι νομίζαμε. «Denise, πότε είδες τελευταία φορά τον Nathan;» «Νομίζω στις αρχές Αυγούστου.

Εσύ τον Cole;» «Το ίδιο.» Οκτώ Σαββατοκύριακα. Οκτώ.

Πού στο καλό περνούσαν τις νύχτες τους οι γιοι μας; Τηλεφώνησα στον Nathan.

Κατευθείαν στον τηλεφωνητή. Ξανά.

Τίποτα. «Ούτε ο Cole απαντάει!» φώναξε η Denise. Άνοιξα το τελευταίο μήνυμα του Nathan. Η συνέχεια παρουσιάζεται παρακάτω στο πρώτο σχόλιο 👇ΜΕΡΟΣ-2

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους