Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Άγιος Στέφανος, Κύθνος…μια Ελλάδα που φεύγει… Μια ασπρόμαυρη στιγμή παγωμένη στον χρόνο.

Στο πρώτο πλάνο, ένα κοριτσάκι με κοτσίδες και λευκό φορεματάκι, γυρισμένη πλάτη στον φακό, κοιτάζει τη θάλασσα.

Σαν να αναρωτιέται για όσα έρχονται.

Πιο πίσω, η ζωή του τότε ….δύο άντρες πάνω στα γαϊδουράκια τους διασχίζουν την αμμουδιά… βασικό μέσο μεταφοράς του νησιού εκείνη την εποχή…. Τρία παραδοσιακά καΐκια είναι αραγμένα στα ρηχά, μισά στη στεριά μισά στο νερό, έτοιμα για το επόμενο ψάρεμα.

Στο βάθος, ο ξερός, κυκλαδίτικος λόφος με τις ξερολιθιές και τα χαμηλά, πέτρινα σπιτάκια του Αγίου Στεφάνου.

Τίποτα περιττό.

Μόνο πέτρα, θάλασσα και ουρανός.

Είναι η Κύθνος μιας άλλης εποχής.

Πριν τον τουρισμό, πριν τους δρόμους.

Τότε που η παραλία ήταν δρόμος, λιμάνι και παιδική χαρά μαζί. …μια καθημερινή στιγμή από την παλιά, αυθεντική Κύθνο, που η ασπρόμαυρη φωτογραφία κράτησε ζωντανή για πάντα… Την αναρτώ για να θυμόμαστε ποιοι είμαστε …μια καθημερινή στιγμή από την Κύθνο που πρόλαβαν οι πατεράδες …α γιος Στέφανος δεν ήταν πάντα παραλία για φωτογραφίες… ….ηταν λιμάνι, ήταν δρόμος, ήταν ο κόπος των ανθρώπων μας…. Την αναρτώ με περηφάνια για τον τόπο μου και με σεβασμό σε αυτούς που τον κράτησαν όρθιο με τα λίγα ….γράφει ο εκ Κύθνου οφειλέτης της μνήμης και της ψυχής του τόπου του … Δ.Ν.Λ….

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους