😇Ναι είναι αλήθεια η νέα γενιά ξεσπάει και αγωνίζεται για τα δικαιώματα της. 🇫🇷Το Παρίσι φλέγεται και ξεσπά «επανάσταση» από τους νέους, όπως άλλωστε παραδοσιακά κάνει ο Γαλλικός λαός. 🥶Όλοι...

Πλήρες Κείμενο:

😇Ναι είναι αλήθεια η νέα γενιά ξεσπάει και αγωνίζεται για τα δικαιώματα της. 🇫🇷Το Παρίσι φλέγεται και ξεσπά «επανάσταση» από τους νέους, όπως άλλωστε παραδοσιακά κάνει ο Γαλλικός λαός. 🥶Όλοι γνωρίζουμε την απάντηση στην ερώτηση : και πότε θα γίνει στην Ελλάδα; Πότε οι νέοι στην Ελλάδα θα βγουν (ενωμένοι & κομματικά ανεξάρτητοι ) να παλέψουν για δίκαια τους και όλους εμάς ; 🤕Την απάντηση την ξέρεις, σε αυτή την ρητορική ερώτηση: ποτέ!!!! Να 10 πολιτικές και κοινωνικές διαπιστώσεις (αν παρακολουθήσεις από κοντά τα πράγματα και σφαιρικά )γιατί συμβαίνει αυτό 🐮 1. Χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και έλλειψη κριτικής σκέψης.

Όχι απαραίτητα έλλειψη πτυχίων, αλλά έλλειψη ουσιαστικής παιδείας, πολιτικής κατανόησης και ικανότητας αμφισβήτησης όσων παρουσιάζονται ως αλήθεια. 2. Μια εφηβεία που συχνά εξαντλείται στην επιβίωση.

Οικονομική ανασφάλεια, οικογενειακές δυσκολίες, άγχος για το μέλλον και περιορισμένες ευκαιρίες διαμορφώνουν νέους που καλούνται να αντέξουν αντί να διεκδικήσουν. 3. Ανεργία, επισφάλεια και φόβος.

Όταν η εργασία είναι ασταθής, οι μισθοί χαμηλοί και η ανεξαρτητοποίηση δύσκολη, η διεκδίκηση μπορεί να μοιάζει με πολυτέλεια.

Η επιβίωση προηγείται της συλλογικής δράσης. 4. Η πόρωση με τα social media.

Η συνεχής κατανάλωση περιεχομένου, η ανάγκη για επιβεβαίωση και η αναζήτηση της επόμενης ψηφιακής διέγερσης απορροφούν χρόνο και προσοχή που θα μπορούσαν να επενδυθούν στην πραγματική κοινωνική ζωή. 5. Μια γενιά μεγαλωμένη μέσα στα fake news.

Η παραπληροφόρηση, οι αλγόριθμοι και η σύγχυση ανάμεσα στην είδηση, την άποψη και την κατασκευασμένη πραγματικότητα δυσκολεύουν τη διαμόρφωση κοινής αντίληψης για όσα συμβαίνουν. 6. Η αντικατάσταση της γνώσης από την εικόνα.

Σε μια κοινωνία που συχνά επιβραβεύει την προβολή περισσότερο από την ουσία, ο αριθμός των followers μπορεί να μετράει περισσότερο από την εμπειρία, την κατάρτιση και την πραγματική ικανότητα. 7. Η κουλτούρα του influencer ως πρότυπο επιτυχίας.

Όταν η κοινωνική αναγνώριση συνδέεται κυρίως με την απήχηση, την κατανάλωση και την προσωπική προβολή, η συλλογική ευθύνη κινδυνεύει να περάσει σε δεύτερη μοίρα. 8. Η απαξίωση της συλλογικής δράσης.

Η απογοήτευση από κόμματα, θεσμούς και προηγούμενες κινητοποιήσεις μπορεί να καλλιεργήσει την πεποίθηση ότι τίποτα δεν αλλάζει.

Η αποχή τότε παρουσιάζεται ως ρεαλισμός, ενώ συχνά είναι έκφραση αδυναμίας ή δυσπιστίας. 9. Η κανονικοποίηση της αδικίας.

Όταν η αναξιοκρατία, οι πελατειακές σχέσεις και η έλλειψη λογοδοσίας αντιμετωπίζονται ως αυτονόητα χαρακτηριστικά της καθημερινότητας, ο θυμός μπορεί να μετατρέπεται σε κυνισμό αντί για διεκδίκηση. 10. Μια αγορά που επιβραβεύει το φαίνεσθαι αντί του είναι.

Δεν συμβαίνει σε όλες τις επιχειρήσεις, αλλά ορισμένοι εργοδότες δίνουν μεγαλύτερη βαρύτητα στην ψηφιακή απήχηση, στην προσωπική εικόνα και στο προσωπικό brand από ό,τι στις γνώσεις και στις δεξιότητες.

Όταν αυτή η λογική περνά από την αγορά εργασίας στην κοινωνία, η προβολή γίνεται υποκατάστατο της αξίας.

Το πιο ανησυχητικό δεν είναι ότι οι νέοι δεν ξεσηκώνονται.

Είναι να φτάσουμε να θεωρούμε φυσιολογικό ότι δεν μπορούν να ξεχωρίσουν για τι αξίζει να ξεσηκωθούν.

Και χρειάζεται μια κρίσιμη διευκρίνιση: οι νέοι δεν είναι μια ενιαία, αδιάφορη γενιά.

Υπάρχουν νέοι που οργανώνονται, διαμαρτύρονται, δημιουργούν και διεκδικούν.

Το ερώτημα είναι ποιες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες ενισχύουν τη συμμετοχή και ποιες καλλιεργούν την παραίτηση.

Γιατί μια κοινωνία δεν κινδυνεύει μόνο όταν οι πολίτες της φοβούνται να μιλήσουν.

Κινδυνεύει και όταν η πληροφορία γίνεται θόρυβος, η γνώση χάνει την αξία της και η εικόνα αποκτά μεγαλύτερη δύναμη από την πραγματικότητα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους