Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν θεωρώ τους Γάλλους γεννημένους επαναστάτες ούτε εμάς γεννημένους θεατές. Η διαφορά βρίσκεται σε όσα αποφασίζουμε να ανεχτούμε σήμερα.

Κι εμείς έχουμε μάθει να αντέχουμε τόσο, που καμαρώνουμε κιόλας.

Έφτιαξα τις παρακάτω 4 εικόνες με τον 𝝦𝝤𝝛 𝝥𝝖𝝢𝝝𝝜𝝦𝝖 που λατρεύω από μικρό παιδί.

Και ξέρω πόσο εύκολα μπορούν να γίνουν άλλο ένα άλλοθι.

Ένα δυο έξυπνα σχόλια, μερικά αυθόρμητα χαμόγελα, πολλές καρδούλες.

Κι ύστερα πάλι καναπές.

Οπότε ας μην αναγνωρίσουμε εδώ μόνο τους άλλους.

Ο ροζούλης με το τηλεκοντρόλ ξέρει και τα δικά μας ονόματα.

Και μας κρατάει θέση δίπλα του.

Ναι φυσικά, έχουμε κι εμείς αγώνες.

Απλώς τους παρακολουθούμε με συνδρομή, και πίτσα.

Έχουμε φτάσει την παραίτηση σε τέτοιο επίπεδο, που την περνάμε πια για ψύχραιμη πολιτική ανάλυση.

Κοιτάμε τους Γάλλους και λέμε «εδώ γιατί δεν γίνεται τίποτα;». Το λέμε μεταξύ μας, από καναπέ σε καναπέ, σαν να περιμένουμε την εξέγερση με διανομή στο σπίτι.

Να χτυπήσει το κουδούνι, να παραλάβουμε μια καλύτερη ζωή και, αν περισσέψουν ψιλά, να αφήσουμε φιλοδώρημα σε όποιον κατέβηκε στον δρόμο για εμάς. 🩷

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους